-1,5

Ik kan er zelf niet meer omheen. Marion ondertussen ook niet. Haar vingertoppen raken elkaar ternauwernood op mijn rug, als ze mij na 10 dagen celibaat stevig vastpakt op het vliegstripje van Girona. Met de mentaliteit van een wervel loze kwal heb ik er weer 10 kilo aangeplakt. In 3 jaar tijd..

Natuurlijk was ik 3 jaar geleden vastberaden om onder die magische grens te blijven. Alle 3 mijn meiden waren trots op me, want heel veel fiducie hadden ze er niet in. Ik heb nogal vaak terugvalverschijnselen. Recidive-gedrag. Een zak chips van 200 gram als een hongerige piranha in 3m15sec naar binnen jakkeren. Een reep nep-chocolade van € 0,89 bij de Lidl zonder af te breken tegen de huig klappen. Ik word ondertussen weer vrolijk begroet bij de bekende tankstations aan de A-2, A-12 en A-15. Hij is er weer, de crisis is achter de rug. De saucijzenbroodjes worden weer huizenhoog opgestapeld.

Had ik het kunnen voorkomen? Is mijn ruggengraat dan echt zo poreus? Voelde ik me niet beter toen ik zoveel lichter was? Gaf het geen voldoening om 7 km op de hardloopband te ‘rennen’ in 35 minuten? Eerlijk antwoord? NEE. Godallemachtig, wat miste ik die guilty pleasures. Wat werd ik chagrijnig van die granen- en zadenmeuk in die gore 0,0001 % vet yoghurt van dr. Oetlul. Wie heeft er ooit bedacht dat selderij een eetbare, vochtafdrijvende groente is i.p.v. de taaie onkruid-broer van de brandnetel? Hoe kun je nou Chateaubriand knagen zonder Béarnaise-saus. Of oesters slurpen zonder Chablis? Bier drinken zonder gezouten pinda’s?

Ik ben opgegroeid in de Horeca. Ik holde altijd uit school via het drankenbuffet naar de privé-trap, om een gebakje te bietsen. Bakte op 11-jarige leeftijd mijn eigen friet, om 5 uur ’s nachts in een pikdonkere keuken. Maakte dan eerst een 4-kleuren ijsje met aardbeiensaus omdat het frituurvet nog niet warm was. Nam hele schalen met overgebleven bittergarnituur mee naar mijn slaapkamer als ik proefwerkweek had. Troost eten, met de paplepel ingegoten. Nutteloos voedsel, zonder nadenken wegmalen. Terwijl het avondeten voor ons gezin van 6 in één RVS-schaaltje paste, zo weinig…

Ik vertoon de laatste jaren trouwens weer hetzelfde puberale gedrag als toen. Dan spuit ik de snoep- en zoutlade van de servieskast in met Silicone Spray, zodat hij minder kraakt. Ik til dan de zak chips eruit, zoals een grijpautomaat op de kermis. En maak hem om de hoek van de eetkamer open, om herkenbaar geluid te voorkomen. Maar ik ben niet heel goed in stiekem, want als ik de volgende ochtend nog in bed lig, trapt Marion de nog openstaande lade hard dicht. Val ik weer door de mand. En van gêne ook maar uit bed. Ook eet ik hele stapels toastjes van LU (bij voorkeur die rode met zongedroogde tomaatjes en zeezout) op. Pakje voor pakje. Toen ik laatst op de ingrediëntenlijst keek, kwam ik erachter dat ik beter Paprika Chips van Croky had kunnen vermorzelen. Heeft bijna nog minder calorieën..

Ik kan steeds beter dagen zonder alcohol, soms zelfs een maand. Het roken is ondertussen ook teruggebracht tot een paar stomme weken per jaar. Ik ben trouw aan vrouw, kinderen en vrienden. Waarom mag ik dan niet gewoon eten wat ik wil? Wanneer ik het wil? Zoveel als ik wil? Waarom word ik dan gestraft met het uiterlijk van een aangespoelde walrus? Krijg ik een cupmaat waar menig vrouw jaloers op is? Staan de meeste T-shirts irritant ‘open’ onder de navel? Is een pelikaan jaloers op de opvangcapaciteit onder mijn kin? Waarom, in godsnaam waarom? Is er een oplossing? Is er al een wonderpil, die eetbeheersing onnodig maakt? Graag tips naar beckhoven@live.nl

Leuk als jullie nu allemaal een glimlach op jullie slanke smoel hebben. Maar ik koop er niks voor. Ben vorige week van ellende weer naar diëtiste Marloes geweest. Opvolgster van Pleun. Er had duidelijk een overdrachtsgesprekje plaatsgevonden. Al mijn valkuilen kwamen op tafel (zonder lekkere hapjes). Eerlijk gezegd ben ik er nog niet helemaal klaar voor, maar wanneer wel? Als ik mijn veters niet meer kan strikken? Laten we maar klein beginnen. 1,5 kilo in de eerste maand. Nog best een uitdaging. Je merkt het, aan de motivatie ligt het niet….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *