Nur Links und Nur Langsam

Dank voor alle mooie reacties op mijn blog vorige week over vriendschap. Schijnbaar hier en daar een gevoelige snaar geraakt. Vandaag voeg ik het ontbrekende stukje toe.

Gisteren was de sterfdag van mijn vriend Michiel, die in 1994 is overleden. Veel te jong en veel te kort bij ons geweest. Wel een onwisbare indruk achtergelaten. Uit het oog, maar nog altijd in ons hart. Op het kaartje heb ik namens zijn broer Joost en mij gezet : SEMPRE VICINO DE NOI. Zoek maar even op. Ik ga op zijn verjaardag en op zijn sterfdag altijd naar zijn graf. Alleen. Soort van bezinningsmomentje, waarin ik hem bijpraat over de laatste ontwikkelingen. Was wel veel deze keer, want hij wist ook nog niet alle details van de laatste maanden van mijn moeder. Michiel vroeg me, luchtig als altijd, of ik ook nog leuke dingen te melden had. Heb hem verteld dat die de volgende keer weer komen.

Ik heb het de laatste tijd al vaker uitgelegd, maar ik zie vriendschappen in mijn leven als een soort treinreis. Ik zit zelf mijn hele leven in mijn eigen stoptrein en telkens komen er vrienden aan boord. Een paar al sinds mijn jeugd, anderen pas halverwege en sommigen zelfs heel recent. En het rare is; de gezamenlijke reisduur aan boord zegt niets over de hechtheid van de vriendschap. Er zijn goede vrienden uitgestapt na een paar perronnetjes, maar we hebben wel samen een prachtige tijd gehad. Dat koester ik dan en heb geen teleurstelling of negatief gevoel over een niet gehaalde eindbestemming. C’est la vie.

Ik ben weleens oude vrienden tegen gekomen die ooit waren uitgestapt. En die na lange tijd toch wel weer aan boord wilde. Ik heb toen gezegd dat ik ze al die jaren niet gemist had. Dat klinkt knoeperhard en rancuneus, maar was echt niet zo bedoeld. We hadden allebei een ander spoor genomen, ook dat gebeurt. Na een eerste schrikreactie hebben we gezellig samen een biertje gedronken op het mooie gezamenlijke verleden. En is ieder zijn eigen weg weer gegaan. Ik snap dat het soms moeilijk is om vriendschappen af te bouwen of te beëindigen. Maar als het geen toegevoegde waarde meer heeft, waarom dan krampachtig blijven hangen in the good old times?

Om me heen zie ik ook doorlopend mooie nieuwe vriendschappen ontstaan. Wat te denken van M&M: Macron en Merkel? Hij houdt toch een beetje van cougars en nu Donnie Trump geen betrouwbare vriend blijkt te zijn voor Angela hebben ze elkaar gevonden. Dat belooft wat! Want Chief Cavia is natuurlijk een rancuneuze narcist die niet tegen zijn verlies kan en al helemaal niet gewend is zijn zin niet te krijgen. Zou hij daarom de grootste historisch blunder van deze eeuw gemaakt hebben? Omdat het klimaatverdrag in Parijs is ontstaan? Het Parijs van zijn jonge rivaal Macron. Alleen de VS, Syrië en Nicaragua doen niet mee. Mooi rijtje om tussen te staan, ik zou me als Amerikaan kapot schamen. Ik voorspel dat na het vertrek van Trump zijn hele imperium instort. Geen fatsoenlijk mens wil toch zakelijk geassocieerd worden met zo’n sloper?

Zelfs als je voor Real Madrid bent, kun je mijn vriend zijn. Want iedereen maakt wel eens verkeerde keuze of zit in de verkeerde coupé. Maar het is net als uit de kast komen op latere leeftijd; het is zo zonde van alle verspilde tijd. Hoe kun je nou fan zijn van Marcelo, Pepe of nog erger Ramos? Ronaldo snap ik nog wel , want die kan best wel ballen. En Real Madrid wint best vaak een prijsje. Nou daar komt ie: Madrid-fans, proficiat met de CL. En het kampioenschap. En de beste reservebank. En de beste connecties in de politiek.

Duitsers zijn minder goed in vrienden maken, want zojuist komt om 7.30 uur de fanfare en schuttersvereniging trommelend en trompet blazend de straat door. Om Pinksteren in te luiden. Hun gevoel van humor is langzaamaan aan het bijtrekken. Mijn buurman vroeg gisteren wat een Nederlander krijgt als hij 3 keer gezakt is voor zijn rijbewijs. Het antwoord: ein gelbes Nummernschild! Hahaha! Want NL betekent: Nur Links und Nur Langsam .

Ik ga maar eens achter die optocht aan, voor een beetje beweging. Ben weer begonnen bij Pleun2. Volgende keer het eerste voortgangsrapport…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *