Geluk(t)

Wat er gelukt is? Ik ben 10 jaar getrouwd. Best knap. Van Marion. Je zult maar 10 jaar met mij getrouwd zijn. Dan heb je doorzettingsvermogen, een dikke huid, een flexibele geest en heeeeel veeeel geduld.

2007, het klinkt als kort geleden. Maar als je bedenkt waar de wereld stond in 2007, is het ineens een gigantische stap. Bush was president en Obama nog een nobody. Facebook was nog het muffige smoelenboek van student Zuckenburg. IS(IS) was een cosmetica-merk en Syrië een indrukwekkend land met betoverende historische plaatsen als Palmera en Aleppo. Whatsapp? Nooit van gehoord!

Ikzelf had net besloten van de apenrots af te stappen en sabbaticalde een tijdje in Spanje voordat ik in een bizar milkshake-avontuur stapte met Mr. Panda Marcel Boekhoorn. Marion was aan het leren om onzekerheid toe te laten en dus ook een andere werkritme te aanvaarden. Het was ook het begin van onze volgende levensfase: Spanje als doel en bestemming, Nederland als noodzakelijk kwaad. Maar natuurlijk stonden mijn meiden centraal: Middelbare school lonkte en support was gewenst.

Onze bruiloft in 2007 in Spanje had een gouden randje. Niemand had zich afgemeld en we waren dus met 40 volwassenen en 25 kinderen een heel weekend aan het feesten. De donderdagmorgenvlucht vanaf Weeze was bijna scary, want er zaten 36 man 1e graads familie en vrienden aan boord…. De BBQ op vrijdag bij ons thuis, de lange zaterdag-matinée in restaurant Bell LLoc in Montseny, de borrel op de boerderij van Ria & José, de talloze after-partys de dagen erna; het was top. Zelfs de burgemeester was bereid voor € 50,= en zes flessen wijn de trouw-ceremonie in het Catalaans te doen. Marion weet nu nog steeds niet waar ze allemaal “ja” tegen heeft gezegd, dus ik heb nog een paar troeven achter de hand….

Afgelopen weekend hebben we, samen met de getuigen van toen, onze tinnen bruiloft gevierd. Helaas konden Maaike, Joost & Inge niet erbij zijn, dus hebben we ook onze Spaanse vrienden uitgenodigd. Omdat zij al 10 jaar getuige én deelgenoot zijn van ons rijke Spaanse leven. Vier lange dagen hebben we ons gelaafd. Met als summum op onze trouwdatum 26 mei een 10-gangen lunch bij restaurant Can Roquet in Romanya de la Selva. Wat hebben we genoten met Wilma en Alex, Angelique en Leen, Lenny en Gerard, Caroline en Jan en maatje Robert. Wat was het dagje varen gisteren ook weer een geluksmomentje. Maar eigenlijk wil ik niet opscheppen en uitweiden hoe fantastisch alles wel niet was. Ook al is het zo!

Ik wil vandaag een lans breken voor vriendschap. Échte vriendschap. Die soms even verscholen zit in het achterkamertje van je dagelijkse beslommeringen. Die soms beklemd raakt in de periferie van verplichtingen. Die soms het onderspit delft tijdens het verkeerd stellen van prioriteiten. Maar die altijd, soms latent, aanwezig blijft. Wachtend op reanimatie. En dan de draad weer oppakt, alsof er geen pauze is geweest. Die vriendschap die geen excuses nodig heeft om weer warmte te geven. Die je weer vast pakt, omhelst en met je meeloopt zoals al die vorige keren. Echte vriendschap is de meest onbaatzuchtige ervaring die je kunt ontvangen. Én geven.

Dé eigenschap die echte vriendschap karakteriseert is loyaliteit. Wat andere mensen ook van jouw vriend vinden en hoe zeer ze daar misschien gelijk in hebben; het is jouw vriend en die verloochen je niet. Je hoeft niet alles goed te praten, maar je blijft loyaal. De mooiste uitspraak die ik ken is van Churchill, over zijn jeugdvriend (en generaal) Watson: “He is an asshole, but he is MY asshole!” Briljant. Einde discussie. En van echte vriend accepteer je ook zijn eerlijke mening. Hoe hard of onprettig die ook is. Want die eerlijkheid is niet om je te schaden, maar om je beter ter maken.

Ik wens iedereen de vriendschappen toe die ik heb. Want ik ben vooral daarom een gelukkig en rijk mens. Gepokt en gemazeld door de ups en downs van het leven en het gemis van mensen die er 10 jaar geleden nog bij waren. Maar vooral springlevend door mijn vriendschappen, mijn dochters en Marion. Lucky me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *