Dagboek van een gestresste 50-er

Het kwam goed uit. Vroeg op Zondag werd voor een keer Laat op Zondag. Terwijl Marion de week doorbrengt in Spanje met ups en downs, heb ik 5 dagen op de apenrots gestoeid. Het contrast kan niet groter.

Maandag: spannende dag. Hopelijk krijgen we vanmiddag goed nieuws van Marion’s specialist. Het cirkelt de hele dag als een drone boven ons. Ik worstel me de dag door, met in de ochtend micro-management op een locatie en daarna tekenen van jaarstukken bij accountant. Het is weer niet gelukt, ik moet winstbelasting betalen. Voelt toch als verlies, in mijn ongoing-battle met de Fiskut. Vandaag zou ook Pleun bellen, om te beginnen met een nieuwe afvalrace. Zo geen zin an, hoop dat ze mijn nummer kwijt is. Geen telefoon van de specialist. Weer iemand met een EQ van 13.

Dinsdag: eerst naar de chiro Jeffrey. Een ielige Italiaan, met als opdracht 105 kilo botten soepel te krijgen. Heb altijd medelijden, als ik de eerste ben. Trekken aan een dood paard, alle energie uit Jef’s lichaam. Daarna naar de apenrots, hele dag meet and greet. Helaas is Dr. EQ13 een dagje afwezig, dus weer geen terugkoppeling. ’s Avonds naar vriendje Roy&family. Lekker bijlullen en lachen, even de stress vergeten. Penaldo speelt Atletico van de mat. Boeiuh!

Woensdag: Pffff, eindelijk contact met dr. EQ13. Goed nieuws; geen achtergebleven ellende, nog een MRI-tje eind mei en verder jaarlijkse controle. Unheimisch om op afstand ‘samen’ opgelucht te zijn. Dit weekend maar eens uitdiepen. Op de apenrots same shit, different day. Maar wel vriendje Michel erbij gehaald. Mooie teamversterking; gas erop en gaan! Snel naar Breda voor Bilaatje en dan als een speer Marloes ophalen om thuis samen happie te eten. Ze studeert zich suf, maar heeft het zwaar. Pleun is vast mijn nummer kwijt, haha!

Donderdag: Another day at the monkey-races. Ik loop zwaar achter met verwerken van de 50-60 mails per dag, 38 review data-sheets, 25 niet beantwoorde vergaderverzoeken etc. etc. Ik weet weer waarom ik het niet meer wilde doen. In de middag snel Bilaatje in Den Bosch en daarna bij vriendje JW kijken naar zijn nieuwe locatie van Coffeelab. Prachtige zaak, tot in de puntjes uitgevoerd top-concept, super locatie. Ik ben eigenlijk stinkend jaloers op de passie van dit soort mannen. Ben zelf gewoon teveel generalist en Bokito. Hapjes en drankje bij ‘Wijn van Stijn’ in den Bosch; aanrader!

Vrijdag: half Nederland heeft vrij. Ik rij in een uurtje naar kantoor. Wat een weelde in een week van 1500 trage km’s. Marion geeft via mijn Outlook–agenda alle benodigde items voor Spanje door. Slim, ik vergeet meestal de helft. Lekker dagje om dingen weg te werken op kantoor, afsluiten met Bilaatje in Bronovo Scheveningen. Op terugweg even Marloes huggen, hagelslag en beschuit kopen bij de Super de Witt (heerlijk, 5 maanden lang geen boodschappenlijstje!!!). Total loss naar bed, voor de zekerheid geen GinTonic. Ben bang dat ik te moe ben om ’s nachts naar de plee te lopen.

Zaterdag: Nieuw record van Heimat naar Eindhoven airport: 48 minuten! Gaico en Petra al daar en hebben zin in lekker weekend Spanje. Na landen, ontbijt op de vuist, een hele vette smakkerd voor mijn meissie op naar de Stad der Wonderen. Lunchen bij Escribá, 23 graden en heerlijke Cava. Daarna GiTo en sigaartje bij chez Coco, waar Harm en maat aanhaken voor wandeltocht naar Camp Nou. Prima potje, circusartiest Neymar op dreef, maar Madrid laat zich niet meer gek maken. Na afloop nog uitgebreid taparen en om 00.00 uur in Rosamar-mandje. Op Curacao wordt het autootje van Anne-Roos lomp opengebroken. En de bumper meegenomen bij gebrek aan betere buit…

Zondag: de dag beginnen met potje tennissen met vriendje Gerard is geen straf. We hebben allebei het tennissen nodig om fit en soepel te blijven, maar ik ben er te weinig. Eigen schuld, stramme bult. I.p.v. douchen duik in het nieuwe zwembad. Best fris nog.. Op naar Sant Feliu, lunch bij Villa Mas met de mooiste Bourgogne-wijnkaart van Spanje. Thuisgekomen nog een kort siëstaatje van anderhalf uur en dit stukkie afmaken. Om 21.00 uur gaan de luiken van mijn huis en lichaam dicht. De week is om.

Ergens moet ik dit ritme doorbreken. Misschien heeft Pleun toch nog mijn nummer. Eigenlijk beter. Toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *