Kersemus 2016

Terwijl in de meeste huishoudens de kerststress tot asferische hoogte stijgt, heb ik het al achter de rug. Mooi op tijd dit jaar; gisteren onze moeders, dochters en aanhang aan laten schuiven voor 7-gangen met alles d’rop en d’ran. Met stip op 1 : Gegrilde coquilles met een saus van Noilly Prat en lychées, op een bedje van saffraan- tagliatelle.

De eerste 10-15 jaar van mijn leven was Kerst niet leuk. Er stonden rijen auto’s voor de Goffert om de kerstbestellingen op te halen. Heel veel huzarensalades. Voor een paar gulden meer was er ook een Russisch Ei Royale; met een paar gerimpelde sardientjes, een klonter tonijn, 3 fliebers paling en 4 kunstig opgespoten gevulde eieren. Als de laatste neuroten om 17.00 uur het parkeerterrein afscheurden, ging de deur op slot en was het familie-avond. In ons gebruikelijke moordende tempo werd het eten vermorzeld. Daarna werd er een poging tot spelletjes gedaan. Altijd vielen de volwassenen in slaap of kregen de kinderen onderling ruzie. We waren gewoon niet gewend om langer dan een uur bij elkaar op de lip te zitten. Op 2e Kerstdag kwamen honderden mensen het kerstdiner bij ons kauwen. Diep in de nacht was Kerst gelukkig achter de rug.

Op de hotelschool was het kerstbeunen een lucratieve bezigheid. We werden bijvoorbeeld twee dagen afgebeuld bij Restaurant Engels in Rotterdam. De hele haven-fine fleur schoof daar aan. Goud blinkte overal, zelfs aan de riemen van de poedels. Die zaten gewoon aan tafel bij hun baasjes en aten mee. Logisch ook, want voor elke stoel moest betaald worden. Onder de live-klanken van Lee Towers en Anita Meijer werden wij als horeca-slaven opgedreven door Spaanse Ober-kelners. Type Manuel van Fawlty Towers, maar met het karakter van generaal Franco. De koks deden ook leuk mee, want de loodzware schalen met het hoofdgerecht voor 12 man werden gewoon nog even 10 minuten in de gloeiend hete oven gezet, voordat ze op onze onderarm de zaal ingingen om geserveerd te worden. Nog steeds groeit daar geen lichaamshaar…

Op de 2 kerstdag, na 30 uur werken in twee dagen, stapten we met 500 brandende guldens discotheek Le Bâteau van het Hilton in Rotterdam binnen. In sneltreinvaart werd het geld er door gejast, ook geholpen door de gehaaide barkeepers. “Geef die meisjes ook wat te drinken” betekende dat zo’n linkmichel meteen een fles Moët et Chandon bij de echte Dolly Dots uitschonk. Met nog 50 gulden over tuften we om 5 uur ’s morgens over de A-15 terug naar Wageningen. Onderweg vergaten we bij een plas-stop weleens iemand, die we 30 km verderop pas misten.

De raarste Kerst ooit had ik in Australië. Hartje zomer, 40 graden en een vol Frans restaurant met vrolijke Aussies, die Chateaubriand met Béarnaise saus wegspoelden met Bourbon & Coke. Na twee dagen buffelen ging ik op 3e Kerstdag met mijn roestige oude V6-Ford Falcon naar de tropische Southcoast om daar twee dagen op een verlaten strand te kamperen, te zonnen, te zwemmen en te bbq-en. Het kerstgevoel en Nederland was heel ver weg.

Omdat Kerst altijd in het teken van werken stond en pas op 3e Kerstdag begon, ben ik pas 15 jaar geleden zelf aan Kerstvieren toegekomen. Bij mijn entree in de familie van Beckhoven werd ik ‘uitverkoren’ om het kerstdiner te koken. Door mijn uitsloverige 6-gangen menu zat ik er daarna voor 10 jaar aan vast. Het waren ongekende momenten; familie in plaats van gasten. Marion en ik stelde voor 15 à 16 man het menu samen, de Hanos werd op kosten van mijn schoonouders leeggekocht, ik buffelde in de keuken en Marion decoreerde de tafel. Na afloop kreeg iedereen een kratje met afwas mee, zodat wij de volgende ochtend met piepende banden richting Oostenrijk konden vertrekken voor een weekje skiën met de meiden.

Voor mijn meiden is het een uitkomst dat het kerstdiner bij Pap nu al achter de rug is. Volgende weekend moeten ze in moordend tempo een minutieus plan uitvoeren om bij alle (schoon)ouders op tijd aan te schuiven. Wij gaan in Spanje op adem komen van een paar intense weken, lekker bij en met vrienden happen en nog een dagje of wat skiën in de Pyreneeën. Tijd voor een reset.

img_8071

PS: dank voor alle mooie reacties van vorige week. Het heeft me goed ge-DAAN.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *