Gabber Gambiaan

Goed nieuws! Het is mijn vriend Ibrahim gelukt. Binnen een maand na aankomst in Gambia heeft hij een nieuwe vrouw gevonden en is er ook maar meteen mee getrouwd. Sterker nog, ik vermoed dat Hallah, zijn nieuwe bruid, een maand geleden nog nietsvermoedend over de mangoplantage kuierde.

Hallah is 20 jaar, ineens moeder van drie kinderen en geluksvogel. Op Whatsapp waren veel kandidaten voorbij gekomen de afgelopen maanden, maar daar zat Hallah niet tussen. Ik had samen met Ibrahim een shortlist gemaakt, met Fatou als grootste kanshebber. Maar haar ouders stemden niet in met het huwelijk. In Gambia is een getrouwde vrouw geen lid meer van haar eigen familie, maar “ben” je van je man. Fatou’s ouders vonden de bruidsschat te karig om hun dochter af te staan. Een goede dochter moet je pensioen veiligstellen. Kunnen mijn schoonzoons vast rekening mee houden. Om ze een beetje voor te bereiden: ik lunch elke dag buitenshuis, golf wekelijks twee keer, maak elk jaar een verre reis en houd van grote PC-Hoofttractors. Misschien handig om vast te gaan sparen….

Wel jammer dat ik het gisteren (ook weer per Whatsapp) moest vernemen, want ik zat dus voor niets in de pre selectie-commissie. Maar het fotootje van Ibrahim en Hallah was wel schattig. Wedden dat er over 9 maanden een Marion-Dos rondloopt, als halfzusje voor Fatimata, Aisatu en Frank-Dos?

Over een maand of 15 gaat in Ibrahim’s dorp het grote trouwfeest plaatsvinden. Marion en ik zijn door Ibrahim als eregast uitgenodigd, waarbij Marion zelfs in Gambiaanse traditionele feestkledij als bruidsmeisje moet verschijnen. Het zal misschien raar aanvoelen, want net als Ibrahim’s kinderen zijn de meeste locals niet gewend aan blanken. Ooit vroeg Aisatu bang aan haar vader of hij mij wel durfde aan te raken… Ibrahim vertelde eens dat Kunta Kinte in het naastgelegen dorp was geboren. Deze hoofdpersoon uit de beroemde serie Roots uit de jaren ’80 (kortgeleden nog herhaald) werd pas 200 jaar geleden vanuit Gambia op een slavenschip naar Amerika ontvoerd.

Tegenwoordig gaan de jongens “vrijwillig” op zoek naar een betere toekomst. Om uiteindelijk in een vijandige omgeving als gelukzoeker te proberen hun hoofd boven water te houden en genoeg geld naar huis te kunnen sturen. Want dan ben je geslaagd. Falen of berooid terugkeren is geen optie. Gezichtsverlies voor de hele familie. En dan wachten er geen lekkere jonge bruiden in rijen van 10.

Ik mis hem wel, mijn gabbertje. En ook ons tweewekelijks geprietepraat en het samen klussen. Ik heb sinds gisteren 15.000 kilo afgegraven zwembadgrond rond mijn huis liggen, die ik best graag op het gemeente plantsoentje aan de overkant van de straat zou dumpen. Mooi klusje voor Ibrahim. Vooral ook omdat er geen apparatuur met stekkers bij nodig is. Want die sloopt ie altijd. Ik ben aan mijn 4e elektrische heggenschaar, 3e bosmaaier en 2e boor toe, allemaal dankzij hem.. Elk jaar zaagt hij met de heggenschaar door het verlengsnoer, bij het snoeien van de coniferen. Het is een onvermijdbaar ritueel. Het is geen lak aan andermans spullen. Ik zag het vorig jaar overal in Afrika: alles wordt gedaan en gebruikt voor het hier en nu. Morgen is al ver weg, volgend jaar een niet te bevatten surrealistische utopie.

Mijn reisbureau GambiaTours draait trouwens op volle toeren. Maandelijks verzorg ik wel een boeking van een retourtje Gambia, Mali of Senegal. Ik heb net een paar alternatieve routes toegevoegd, die vliegen naar Gambia nog goedkoper maken. Bv. via Casablanca met Maroc Air is 12 uur langer vliegen maar € 100,= goedkoper. Of vliegen naar Dakar en dan met de boot naar Banjul, de hoofdstad van Gambia. Ook een echte prijspakker. Nog even doorbuffelen en dan kan ik waarschijnlijk met een oude Fokker zelf dagelijks lijndiensten gaan verzorgen. Stewardessen selecteer ik wel uit mijn Whatsapp-fotos. Het zoeken is alleen nog naar een piloot die niet besprongen is door die nymfomane purser van Transavia. Kan nog weleens lastig worden, want ze heeft een dagboek bij elkaar gewipt op 10.000 feet. Of had ze een ruime fantasie, saai sexleven en schrijfambities?

Het blijft fascinerend om naar andere culturen te kijken. Het is een verrijking om Ibrahim als vriend te hebben, omdat alles in zijn wereld anders is. Anders; niet slechter of minder.

image

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *