Homo Debilus

Op deze planeet hebben wij onszelf gekroond tot de slimste species van allemaal: de Homo Sapiens. Letterlijk de wetende/denkende mens. Een tikkie arrogantie om jezelf zo te noemen. Deze week kwamen er een paar voorbeelden voorbij, waarvan je gierend onder tafel glijdt. Zelfs een schaap gebruikt zijn hersencellen beter dan wij. De mens is gewoon knetterdebiel.

In april schreef ik al eens een stukje over een totaal geflipte deelneemster aan Holland Got Talent. Ze was konijnentrainster en bloedserieus. Haar act faalde hopeloos omdat Flappie zijn dag niet had.. Het paste prima in het stupiditeiten-circus dat de commerciële omroepen elke dag over ons uit kotsen. Geen wonder dat iedereen overschakelt op Netflix. Na 3 TV-loze weken heb ik woensdag 45 minuten heen en weer gezapt, op zoek naar iets boeiends. Verbijsterd even gekeken naar Zon, seks en je ouders in shock. Dat de kinderbescherming niet ingrijpt om dit soort voyeuristische ouders achter de tralies te zetten, kan er bij mij niet in.

Vrijdag bladerde ik even door de Telegraaf, in de garage wachtend op de APK. Dat doe ik zelden, want ik word meestal tureluurs van de chocoladeletters en het populistische PVV-erige toontje. Toch heb ik 10 minuten hinnikend op de motorkap van een roze Nissan Juke gelegen. Blauw aangelopen van de lachkramp. Want op pagina 7 stond: het EK-Jump voor konijnen is in aantocht! Met deelnemers uit een dozijn Europese landen. Allemaal met hok en wortel naar Büren-Steinhausen in die Heimat. Nederland stuurt Kinky en Vampee, twee outsiders. Het gaat erom welk konijn over het hoogste hekje springt en het snelst over de hindernisbaan sprint. “Beetje trainen met je konijn is wel een must”, zegt Marcia, de Nederlandse deelneemster. Ondanks een stevige vakantiebeschermlaag schuddebuikte ik van het lachen.

Toen ik weer lucht kreeg, zag ik een mooie erebaan voor Maurits Hendriks weggelegd. Chef de Mission van alle Nederlandse sporten waar we nooit een Olympische medaille in kunnen halen. Klootschieten, sjoelen, bigrijden, banaanvaren, kaasrollen, brandnetel eten; Maurits maakt wel een mooi protocolletje waar iedereen zich aan moet houden. Want regels zijn regels, bij Maurits. Voor € 2.000,= per uur brabbelt hij al een paar weken over motivatie en innovatie in het schnabbelcircuit. Het is niet moeilijk te bedenken bij welk type bedrijven hij gewild is: deurwaarders-kantoren, loonstrookverwerkers, Bijzonder Krediet-afdelingen van banken. Hij kwettert over coaching en leiderschap, over winnen en commitment. Tijdens de Olympische Spelen in Sydney 2000 heeft bijna het hele hockey-elftal voor de halve finale gerebelleerd tegen bondscoach Maurits. Toch nog goud gehaald, ondanks hem. Kijk maar eens naar Andere Tijden Sport: Het wonder van Sydney. Maar Maurits heeft zijn eigen waarheid gecreëerd, met een gênante website als bewijs: www.mauritshendriks.nl

Maar de onbetwiste Homo Debilus komt uit Frankrijk. Het is Europarlementariër Robert Rochefort. Hij werd in een Franse Doe Het Zelf-winkel betrapt. Toen hij zich stond af te sjorren. Middenin de winkel. Echt, ik heb gehuild van het lachen. Dikke stroperige tranen over mijn wangen. Vooral de locatie is geniaal : Doe Het Zelf! Haha, kwam geen vrouw aan te pas. Beetje last van zijn tennisarm, maar verder heerlijk Lijn 5 genomen. En zijn verklaring aan de politie toe hij werd opgepakt? Hij had teveel last van stress. Mwhoehahaha!!! In het Frans klonk het nog zwoeler: évacuer le stress. Scheelt maar heel weinig met éjaculer le stress. Ik heb maar één advies voor Robert. Tref een regeling met je politieke partij, pak je prepensioen en ga in Aleppo wonen. Een prima plek om een Doe Het Zelf- winkeltje te beginnen. Kun je de hele dag handkarren, zonder dat je betrapt wordt. Beetje selectief inkopen: smeerolie, afvoerpijpen, sjordraad, muizenvalletje, Histor Levend Wit, dat werk. Wel oppassen voor de laatste IS-strijders, maar heerlijk anoniem. In Europa kun je toch nergens meer over straat. Wedden dat Frankrijk bij de volgende verkiezingen een ruk naar rechts maakt?

Tot slot, een hilarisch bericht uit Nijmegen. Brand in een crematorium. Nogal wiedes, zul je denken. Klopt, maar het was een extra brandje erbij. Een oververhitte oven zorgde voor een fikkend dak. Treurig voor de aanwezigen, want die moesten het complex verlaten. Best lullig afscheid nemen. Maar ik ben dan toch vooral nieuwsgierig waarom de crematieoven in de hens ging. Daar is-tie toch voor gemaakt? Of was het een zware klus? Iemand die ook iets te rond van vakantie terug was gekomen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *