Moltes Gràcies Johan

Vanochtend even wat later vroegopzondag. Nog sprakeloos. Beduusd. Geraakt. Elke poging om hier te beschrijven hoe de sfeer rond deze Clásico was, is kansloos. 102.000 socios hebben gisteravond in een uitpuilend, trillend en schuddend Camp Nou afscheid genomen van hun grootste sportheld. Mes qu’un club!

Op de valreep, vrijdagmiddag om 16.38 uur, lukte het nog om 2 kaartjes te bemachtigen. Via de website van de club werden de laatste kaarten aan de socios aangeboden. Met wachtnummer 1721 leek het kansloos, maar na de langste 36 minuten van 2016 kon ik de kaarten selecteren, betalen en printen. In mijn Duitse huiskamer heb ik als een 15-jarige bakvis staan te gillen van euforie. Om daarna vriendje Gerard te bellen om mee te gaan. De stakingen van de Franse luchtverkeerlijers hebben geen roet meer in het eten gegooid. Om 8.15 uur touchdown in Girona en de hele dag nerveus en geprikkeld de uren van de klok afgekeken.

Omdat ook de Catalaanse tram- en metroboeren dit soort momenten aangrijpen om eeuwig onbegrip te kweken en alle sympathie verliezen door te gaan staken, banjerden we al 3,5 uur voor de wedstrijd in de wijk rond het stadion. Tapaatje, drankje, krantje en nageltje bijten. Overal heerst een opgewonden sfeer, het besef iets uniek mee te maken zoemde door de straten. Opa’s legden nog eens aan hun kleinkinderen uit wat Cruyff sinds 1974 voor deze club heeft betekent. Dat hebben ze al tig keren gehoord, maar is onderdeel van hun Catalaanse roots en het streven naar meer vrijheid en onafhankelijkheid.

Vooraf lag Real Madrid als een aangeslagen boxer in de touwen. De vorm van de laatste weken, 39 wedstrijden niet verloren en de dodelijke efficiëntie van El Tridente (Messi, Suarez en Neymar): niets kon deze grootse avond vergallen. IK was er niet helemaal gerust op. Arrogantie en zelfoverschatting zijn de gevaarlijkste tegenstanders. Het is ook prettig voor een coach; je laat wat krantenkoppen en uitspraken van de tegenstander zien en iedereen staat meteen op scherp. Mourinho is daar een meester in. En Cruyff en afscheidswedstrijden zijn geen gelukkige combi. Denk maar aan Bayern Munchen 1978..

Ver voor de aftrap zat Camp Nou al nokvol. Mijn trommelvliezen doorstonden ternauwernood het helse gefluit bij de warming up van de RM-spelers. Nerveus friemelde iedereen aan zijn kleurposter die het mozaïek moest gaan vormen: de magie van ‘Un Momento Dado’. Deze Cruyffiaanse spreuk is voor altijd in de Spaanse taal vastgelegd.
Het eerbetoon was groots en indrukwekkend. Huilende mensen, nagenoeg doodse stilte (er zijn altijd wel een paar gekken die dan hun moment of glory hebben…), prachtige beelden en daarna een orkaan van geluid. Djogán Croeief zit diep in de aderen van elke Barcelona supporter.

De wedstrijd had alles, maar was niet echt goed. RM speelde ijzersterk, met een hechte defensie, een briljante Modric en een levensgevaarlijke counter. FCB wist zich na maanden geen raad met een echte tegenstander. In een Clásico speelt logica geen rol. De scheidsrechter kan de druk niet aan, legale goals worden afgekeurd en sterren verbleken. Na een intense en emotionele wedstrijd stapte RM volkomen verdiend als winnaar van het veld. Verbaasd liep de menigte het stadion uit. Ik feliciteerde een paar RM-supporters, die zonder problemen blij en vrij rondliepen. Niet voor te stellen na een Hollandse klassieker tussen Ajax en Feyenoord.

Ik wil alle vrienden en familie danken voor de hartverwarmende berichtjes aan mijn vrouw. Ook veel steunbetuigingen en harten onder riem: “sterkte”, “ga maar vast slapen”, “dat wordt geen leuke zondag”, “kun je nog ergens logeren?”, “leeft Frank nog?”. Ook het berichtje van dochter Marloes was wel grappig: “krijg je ervan als je je dochter niet meeneemt…”. Er stond enkele grote GiTo’s klaar bij thuiskomst. Dat verklaart vandaag de trage start…

Misschien is deze nederlaag wel een blessing in disguise. De prijzen moeten dit seizoen nog verdeeld worden en dus moet je elke wedstrijd scherp en gretig zijn. Of zoals Guardiola, de grootste Cruyff-adept, zei: ‘¡Lo que te hacer crecer es la derrota!’. Vrij vertaald: je wordt beter van je nederlaag. Kijken of dat bij mij vandaag nog lukt….. Fijne Zondag!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.