Nooit Meer Nooit

Zondagmorgen 8.00 uur. Ik zit in de riante huiskamer van mijn dochter in Utrecht. Ben net wakker en heb een vermoeid lichaam met stijve botten en een houten kop. Ook mijn hersens zijn op halve kracht aan deze dag begonnen. Beetje inspiratieloos, maar moet er toch maar wat van maken…

Ik was van plan hier een open brief te schrijven aan Fransje Timmermans, ons beste jongetje van de klas. Zijn blunder deze week over het zuurstofkapje uit de MH17 was de druppel. Door de mand gevallen als gladde welbespraakte politicus. Waarschijnlijk toch te veel bezig geweest met zijn eigen ego en carrière. Na zijn indrukwekkende speech in de VN (“did the beloved ones hold each other hand?”) liep half NL met hem weg. Het maakte me argwanend, zeker toen bleek dat de lokale bevolking in Oekraïne helemaal geen varkens waren die rovend en respectloos tussen de wrak-stukken van MH17 banjerden. Geen excuses gehoord, maar wel een heel volk gestigmatiseerd.

En nu gaat Fransje naar de EU om als Hoge Piet wat te doen aan onnodige en zinloze wetgeving. Daar kan hij zich weer heerlijk profileren met prachtige volzinnen in 18 talen. Voor 2 x de Balkenellende Norm. Misschien kan hij ondertussen ook de stakende Air France Piloten en Europese verkeersleiders aanpakken, die vinden dat een gemiddeld uurloon van € 270,= aan de magere kant is. En dan telkens het luchtverkeer platgooien. Miljoenen vakantiegangers de klos en zakelijk verkeer in de stress. Hij kan in Brussel wel lekker scoren. In de discussie over rechte komkommers, het verbod voor kinderen onder de 8 om ballonnen op te blazen, de lengte van een schilders ladder of de grootte van een kindersurprise ei. Succes Frans, we houden je in de gaten. Je zult vast van je laten horen..

Maar mijn eigen onvoorspelbare gedrag heeft deze week gewonnen. Ook ik roep regelmatig dat ik iets NOOIT meer zal doen. Maar telkens sneuvelt zo’n boute stelling, deze week zelfs meerdere. Hier komen ze:
Nooit meer een weekend naar Spanje opofferen voor werk: Jaren geleden hebben Marion en ik een Rosamar-weekend geskipt omdat we Acte de Présence wilde geven op het Marcel Boekhoorn 50-jaar feestje. Zelden zo’n exorbitante party meegemaakt: Earth, Wind & Fire, Frans Bauer, koningskrab, kaviaar met schoenlepels. Maar nadat de chauffeur (!) ons thuis had afgezet toch de conclusie getrokken dat we liever naar Spanje waren gegaan. Het was zakelijk dan handig, maar we misten het €12,= menuutje bij Can Segura in San Feliu de Guixols. Dit weekend zit Marion in Spanje en ik sta ik voor één van mijn klussen op een beurs in Utrecht.
Nooit meer op een beurs staan: In de Modus-tijd weleens twee hele dagen op een Onderwijs Beurs gestaan. Stalpoten gekregen en suf geluld door oninteressante free-loaders, die een betaald dagje uit hadden. Dit weekend sta ik op De Tasty, een ‘fijnproeversevent’ in de Jaarbeurs. Samen met een energieke jonge hond met de naam Thijs Baas. Vanaf het begin van de sokken gelopen en om 14.00 uur al helemaal de pijp leeg. En dan duurt het lang, tot 18.30 uur.. Tot mijn grote hilariteit ook een paar honderd zakjes No Candy verkocht, de 1e omzet is binnen! Doel was om 50 enquêtes ingevuld te krijgen wat mensen van de 5 smaken vinden. Na de 1e dag al 170 formulieren binnen. Doel bereikt, maar straks nog een dag…

Nooit meer als snelwegverkoper rondrijden: Vrijdag een paar benzinestations bevoorraad met doosjes No Candy. Pakbonnetje erbij, proefpakketje, glad verkooppraatje. Ook ergens bij het verkeerde station afgegeven. Pas ontdekt toen ik aan de andere kant van de snelweg langs het juiste station reed. Vond het al een lauwe ontvangst. Terugrijden, met een smoes weer inladen en aan de overkant weer uitladen. Om daarna in 2 uur via de A-27, A-1, A-30 en A-12 op vrijdagmiddag naar huis proberen te rijden. Alle sleurhutten i.v.m. de herfstvakantie vervloekt. Wacht dan in godsnaam tot zaterdagochtend om naar camping De Plaggenkut in de Ardennen te gaan! Ik wil eerst naar huis!

Conclusie? Nooit meer nooit zeggen. En gewoon met mijn meissie mee naar Spanje gaan. Ook omdat dit oude lichaam na een week van 1500 km niet in staat is om aardig te doen op een beurs. Nu snel douchen en het vriendelijke masker opzetten. Same shit, different day.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.