Reizen-Koh Samui2

Ook als zou je het willen, het is niemand ontgaan dat we even weg waren. Op het moment dat je dit leest, hangen wij ergens boven de wereld, terug naar huis. En zoals altijd chagrijnig. Geen zin om terug te gaan, behalve om mijn meiden te zien. En weer het rugzakje bijgevuld met mooie nieuwe ervaringen.

Het is mij met de paplepel ingegoten. Ondanks hun drukke horecabestaan, propten mijn ouders ons elke zomer 3 weken op de achterbank van de Peugeot 504 station. Naar Hongarije, Zweden/Noorwegen of Engeland/Schotland. Met achter de auto een Travel-sleeper, een soort van vouwkampeerwagen met levensgevaarlijke scharnieren. Bij aankomst op een camping vluchtte mijn moeder en mijn 3 zussen dan een kilometer van de standplaats af, zodat ze het gevloek en getier van mijn vader (waar heb ik het geleerd?…) niet konden horen. Als de kust veilig was, kwamen ze schoorvoetend terug. Je zou verwachten dat je dat maar 2 keer doet per vakantie, maar om de dag trokken we verder. Het waren altijd enerverende weken. Zolang op elkaars lip waren we in onze jeugd op de Goffert niet gewend.

Laatst zag ik op Discovery een item over reisverslaafden. De ergsten zijn bezig om alle 193 erkende landen van de VN te bezoeken. Soms alleen de grens overstekend en dan terug te hollen. Helse klus, want ook Noord-Korea, Bhutan, Tuvalu, Salomon Eilanden en Kiribati komen dan aan de beurt. Ik probeer volgend jaar de Club van 75 te halen, net als mijn moeder. Die zou het liefste morgen met een rugzak door de Vietcongtunnels in Vietnam kruipen. Maar dat heeft ze waarschijnlijk al gedaan. Reizen maakt hongerig naar meer. Ik heb alle werelddelen al minimaal 2 keer bezocht, maar nog niet in Peru/Bolivia, donker Afrika, China, Patagonië of Tibet geweest. Dus de aankomende 20 jaar nog druk op de ketel. Mijn bucketlist bestaat alleen nog maar uit reisdoelen.

Zeker buiten Europa, gaat reizen het beste als je je gekleurde Westerse bril afzet. Dan zie je de couleur locale ipv je eigen kleurenfragma. Geen oordeel vellen, maar proberen te begrijpen waarom het ergens zo is. Een Balinees die een vogelspin vangt en hem ergens weer vrijlaat, doet dat omdat hij niet onnodig een levend wezen wil dood maken. Hindoeïsme in zijn zuiverste soort. Als je het in een groter verband zet of ziet, zou de wereld een stuk prettiger zijn. In Thailand is de verheerlijking van de Koning inmens. Lucky TV met Lex is volstrekt ondenkbaar hier. Gisteravond op weg naar hotel, door de politie met de scooter van de weg gehaald. Weg 15 minuten compleet afgezet, omdat er ‘familie van de koning’ aankomt. Een colonne a la Obama, met zelfs een ambulance erbij, kwam met gillende sirens voorbij. Waarschijnlijk de Thaise prinses Laurentien (voorheen Petra..) die een jurkje ging kopen in Chaweng Beach. Bij ons zouden er kamervragen komen, hier maken mensen langs de weg een diepe buiging.

Het grappige van reizen is dat je ons Hollanders overal tegen komt. Gister ook weer, in het meest afgelegen baaitje van Koh Samui. Lunch inclusief 4 drankjes 230 Baht (€6,50). En ineens komt er een soort verlopen John de Wolf zonder baard om de hoek, met een vriend die verdacht veel leek op vader Tokkie. Marion en ik gingen meteen over in het Spaans. Bij de eerste zin ( “ik hèj een Dakdekkingsbedrijf in Cuuk gehat”) schalde het plat Nimweegs over het rimpelloze azuurblauwe water. Een aap schoot van schrik 4 meter de boom in. Het volgende half uur hebben we ons kapot gelachen, zonder onze dekmantel prijs te geven. Hun hele leven kwam voorbij, inclusief de keuze om in Thailand te gaan wonen. Er waren wat schepen verbrand zeg maar. Het absolute hoogtepunt was het Skype-gesprek dat Cuykse John had met zijn net bevallen dochter in NL. Ze legde uit dat ze een ruggeprik had gekregen om de keizerssnede mogelijk te maken. Waarop John zei: “da hek ook gehat, nooit meer die spuit in mijn flikker! Mag ik nou Wesley effe sien?”

Zoals vaak, liggen de mooiste plekjes het meest verscholen. De grootste waterval van Koh Samui trekt honderden bezoekers per dag, de kleinere Lin Dal gisteren precies 10, waaronder wij. Het entreegeld was €0,13 cent pp. Een tocht van een uur om er te komen door het oerwoud, prachtig en vermoeiend. De vlindertuin iets verderop was daarna een echte Tourist Trap. Buiten de grote nettenkooi vlogen meer soorten vlinders dan erbinnen. Dan is €10 hier met zijn tweeën wel wat veel… Samen met de onvergetelijke golfdag en de speedboottocht genoeg om even op te kunnen teren, totdat het reisvirus weer toeslaat.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.