Anders denken

Terug uit Thailand, voelde afgelopen week als Cold Turkey. Weg was de rust, de massage, het lekkere eten, de magie van mooie boeken. Terug was de hectiek, het bombardement aan e-mails, de snelwegkilometers. En wat vooral weer opviel: de boosheid in Nederland.

Want de boze helft van Nederland ging helemaal los op die paar activisten van Extinction Rebellion. Dat zijn die koekwousen die zich vast lijmen aan beroemde schilderijen of er tomatensaus en aardappelpuree tegen aan gooien. Één ding is zeker: ze hebben alle aandacht, ook al is die vooral negatief. En eigenlijk is wat ze doen best origineel verzonnen. Dat wil niet zeggen dat ik het ermee eens ben of goedkeur, maar ik heb nou eenmaal een zwak voor andersdenkenden en -doeners.

Natuurlijk zou het niet fijn zijn als er bij het Meisje met de parel van Vermeer blijvende klodders van zetmeel in haar oosterse tulband blijven hangen. Maar tot nu toe is er volgens mij geen blijvende schade. Ook niet aan die talkshow-tafel bij Beau. Het was wel een beetje een sneu type, die Jelle de Graaf. Hij was bang voor een brandblaar toen hij van de tafel af werd gekieperd. Op zijn Linked In profiel staat Jelle als Strategisch Adviseur en Campaigner. Hij zal het niet zo druk krijgen..

Maar het echte gevaar zit niet bij dit soort gasten. Het zit bij al die agressieve mensen met een kort lontje die de meest walgelijke bedreigingen uiten. En die daarin gevoed worden door enge mannetjes, zoals die Gideon van Forum voor Democratie. En die allemaal gaan e-mailen om het sprookjesboek van Thierry Bidet te laten winnen bij de NS Publieksprijs. Het neemt bizarre vormen aan, de onbeschofte bedreigingen.

Van de week ging de filmpremière Wolven niet door. Auteur Cees van Kempen heeft 5 jaar lang in een schuilhutje tussen de wolven geleefd, om een mooie natuurfilm te maken. Maar de tijden van Roodkapje herleven, want er zijn veel wolvenhaters en die hebben Cees dusdanig bedreigd om hem als een schaap te slachten, dat hij toch maar even uit beeld blijft. Om een film over een paar wolven… Waar gaat het nog over?

Daarom maak ik me zorgen over de overname van Twitter door Elon Musk. Hij zegt het te doen omdat hij Freedom of Speech het allerbelangrijkste vindt. Maar we weten allemaal waarom Trump van Twitter af werd geknikkerd. Om het opruien, om het verkiezingsuitslagen in twijfel trekken, om het oproepen om naar Capitol Hill te komen. En dan begint Freedom of Speech te schuren, zeker bij mensen die een politieke voorbeeldfunctie hebben. Want wat zij zeggen of uitspreken, wordt door hun volgers vaak blindelings gevolgd en/of uitgevoerd.

We hebben de laatste tijd in Nederland genoeg voorbeelden waar dat toe leidt: thuisbezoeken bij politici, gevaarlijke blokkades op snelwegen, rellen, zelfs boerse Caroline van der Plas moest even onder het radar. Er is genoeg reden om boos te zijn. Maar wanneer gaat haat de grens over naar bedreigen? Omdat het zo makkelijk is, vanachter een toetsenbord? Want als ze voor de rechter staan, zijn het meestal zielige jankers: ‘ik had het niet zo bedoeld’, ‘ik heb mezelf laten meeslepen’, ‘ik zat slecht in mijn vel’, ‘ik heb er spijt van’. Loosers-gedrag.

Misschien is vrijheid van meningsuiting aan een nieuwe definitie toe. Bij 3 verbale bedreigingen een jaartje geen Social Media. Bij oproepen tot geweld 200 uur schoonmaken in het AZC in ter Apel. Bij het opzoeken van politici verplicht een jaartje werken als beveiliger op Schiphol.

Als er iemand een reden heeft om boos te zijn is het Maurice Hastings. 38 jaar vastgezeten voor een moord in 1983 die hij niet had gepleegd. Al vanaf 2000 bezig om een DNA-onderzoek te krijgen om zijn onschuld te bewijzen. En pas nu, in 2022, blijkt hij ten onrechte te zijn veroordeeld. En wat zegt deze man: “Ik ben niet verbitterd en ik wijs niet met de vinger. Ik wil gewoon genieten van mijn leven dat ik nu terug heb, zolang ik nog leef.” Een hele diepe buiging!

Dus laten we proberen anders te denken of om te denken. En je proberen in te leven in de ander, ook al ligt dat mijlenver buiten je comfortzone. Laten we minder boos zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *