Hemelfietsen

Ineens kwam ik haar naam tegen. Ze was ooit het gesprek van de dag. Maar roem is vergankelijk, zeker als het gebaseerd is op gebakken lucht. Na jaren in de luwte en een min of meer gedwongen emigratie naar Canada kwam ze dankzij haar koekwousende partner weer in het vizier.

Ik heb het over Jomanda. Voor de internet-generatie: in de jaren ’90 was Jomanda beroemd in Nederland als paranormaal genezer. Ze vulde wekelijks een fabriekshal in Tiel met duizend betalende gelovigen, waarvan er altijd wel een paar “genazen”. Die stonden dan op uit hun rolstoel, nadat ze een slokje door Jomanda ingestraald water hadden gedronken en liepen fluitend en blij de deur uit na het ‘wonder’. Op het podium stonden altijd een paar bedden van ‘doodzieke’ mensen die, nadat ze werden aangeraakt/ingestraald door Jomanda, begonnen te kronkelen als een slang en plots genezen waren. Waarvan wist niemand, maar de hele zaal klapte zijn handen stuk. Als je denkt dat ik dit uit mijn duim zuig, kijk dan even naar de eerste minuut van dit You Tube filmpje:  

Ooit stond ik op het podium bij Rasta Rostelli, een obscure illusionist die ook hele volksstammen in de maling nam met zijn opzichtige hypnose-trucjes. Het was in Musis Sacrum in Arnhem en ik wilde wel van het roken afkomen. Een pakje peuken kostte toen nog € 1,80, maar na 20 jaar paffen was het wel tijd om ermee te stoppen. Naast mij stonden nog 15 behoeftigen. Rasta sprak ijzige woorden, terwijl hij mijn haardos masseerde. Ik keek hem geamuseerd aan, viel dus niet in een diepe slaap en mocht meteen opzouten en terug naar mijn stoel. Vanaf die veilige plek zag ik mijn podium-maten citroenen eten alsof het perziken waren, in de foetus-houding aan hun duim zuigen of fluiten als een nachtegaal alsof ze gereïncarneerd waren als vogeltje. Creepy hemelfietserij.

Het is niet zo dat ik een hekel heb aan geloven. Ik vind het mooi als mensen het volle vertrouwen hebben dat (een) God alleswetend is en de juiste keuzes maakt, voor jou. Het moet een fijn gevoel van zekerheid geven als je kunt vertrouwen op een hogere macht die jou als een gids door het leven leidt. En dat er een hiernamaals is, waar je later (bij goed gedrag) je naasten terugziet. Ik ken dat gevoel niet, nooit gekend. Geen idee dus ook wat ik eventueel mis.

Terug naar Jomanda. In 2001 gaf ze Sylvia Millecam het advies om geen chemo tegen borstkanker te gebruiken, omdat het maar een bacterie zou zijn. In de rechtszaak na de dood van Sylvia kon er geen dood door schuld bewezen worden, maar ze had wel haar Waterloo gevonden en emigreerde naar Canada. Het waterstralen en koppies aaien had genoeg opgeleverd om in afzondering na te denken over haar bedrog.

Maar nu heeft ze dus plannen om terug te keren naar NL en weer te gaan healen. Haar partner, 34 jaar jonger en ook van de herenliefde, wil samen met haar terug op het podium. Er is ook sprake van kinderwens, een liefdesbaby. Dan heeft Jomanda wel een boel straling nodig op haar 74e, want dat is niet eerder gelukt op die leeftijd en zeker niet als je maar 40 kilo weegt…. Die partner heet trouwens Robbert en heeft ook een gave: hij legt kontakt met buitenaardse wezens en praat met ze. Ik ben razend nieuwsgierig waarover.

 Soms is de werkelijkheid nog bizarder dan fictie. Ik ben er zelf namelijk van overtuigd dat ik in een vorig leven als walrus door de diepe wateren van de zuidelijke Stille Oceaan zwom. Om ’s middags met een volle buik op een wit strand siësta te doen op mijn rug. Een uurtje of 10 per dag. Boerend, scheten latend en met mijn rechter vin krabbend aan mijn edele delen. Om mij heen allemaal gelijkgestemden, even lomp, snel geïrriteerd, licht ontvlambaar  en kort door de bocht.

Maar hoe ziet dan mijn volgende leven eruit? Ga ik er dan een stappie op vooruit, zoals de Hindus geloven? Treetje erbij, niveautje hoger. Kan ik dan ook praten met buitenaardse wezens en vragen wat ze kunnen doen tegen pijnklachten onderin de rug, lumbaal 5? Of zal ik maar in het ‘hier en nu’ blijven geloven?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.