Dierenleed

Dit Paasweekend gebruiken we om ons Spaanse huis klaar te maken voor het seizoen. Het klussenlijstje hangt al een tijdje prominent in beeld, dus het wegstrepen is begonnen.

Voor Spaanse begrippen heeft het de laatste weken enorm veel geregend, wat onze achtertuin in een moeras heeft veranderd. Langzaamaan sijpelt het regenwater door de rotsgrond weg en proberen de rillerige grassprietjes de weg naar boven te vinden. Samen met Ibrahim halen we onkruid weg, maakt de hoge drukspuit overuren, krijgen de olijfbomen en de buxussen een trendy voorjaarscoupe en verandert het zwembad van alg-groen naar Blue Lagoon blauw.

Na twee jaar pappen en nathouden moeten we ook onderhoud-technisch een inhaalslag maken. Binnenkort worden alle oude houten balustrades vervangen voor sterke nieuwe balken, voordat een spelend kind er een keer doorzakt en drie meter lager belandt. De gastenbadkamer krijgt een make-over met een nieuwe toiletpot, mooi badkamermeubel en een nieuwe deur met werkend slot. Ook de garagedeuren moeten dringend vervangen worden, want na 35 jaar kletterende regen en vier opknapbeurten zijn ze compleet vergaan. Maar als de teruggave van de belastingdienst zo teleurstellend wordt als we nu hebben uitgerekend en ingeleverd, zullen ze nog een jaartje moeten wachten.

Ook ben ik met frisse moed een nieuwe fase van de kattenoorlog ingegaan. Deze arrogante viervoeters hebben ons verblijf in Malaga gebruikt om onze tuin, onze buitenstoelen en onze plantenperken toe te eigenen zoals Putin met Oekraïne omgaat. Maar zij hebben geen rekening gehouden met de slagkracht van Frankie Zelensky. Met het venijnige kippengaas wat ik gisteren met Ibrahim heb aangebracht, zijn alle oorlogsroutes afgesloten voor doorgaand verkeer. Ik heb er zelf armen vol met littekens aan overgehouden, maar de eerste krijsende kat werd door mij met gejuich ontvangen. Ik weiger te capituleren voor hautaine ongevraagde indringers.

Meer compassie had ik gisteren met een verdwaald spreeuwenjong. Al dagen rommelde het in de afzuigkap. Er had al eerder een vleermuis gebivakkeerd, maar zo klonk het deze keer niet. Na het loskoppelen van de afzuigkap kwam er een uitgeput vogeltje uit, die we met water en notenmix van de Lidl hebben gereanimeerd in de achtertuin. Vanochtend hinkelde het jong nog een beetje door de tuin, voor hij besloot om in de regenafvoerbuis te kruipen. Bij zoveel suïcidaal gedrag helpt geen dierenambulance. Ik heb hem uiteindelijk aan de overkant van de straat op het gras gezet, met een 120% kans dat één van de sluipmoordenaars van de vorige alinea heerlijk geluncht heeft. Voor de zekerheid heb ik het laatste strookje gaas gebruikt om de luchtbuis van de afzuigkap buiten af te dekken. Best jammer, er had een kat in gepast.

Ook een verdwaalde gekko heeft wekenlang gebruik gemaakt van  onze gastvrijheid in Rosamar. Hij bleef lekker binnen heen en weer rennen, pakte onderweg hier en daar een mugje mee en deed graag verstoppertje, altijd gevolgd door een onverwacht KIEKEBOE op de meest onwaarschijnlijke plekken. Toen we hem vandaag eindelijk te pakken hadden en hem buitenshuis plaatste, liet hij van pure pissigheid zijn staart eraf vallen. Zelf bleef hij ons doodstil aankijken met een bozige blik, terwijl zijn staart nog zeker een half uur krullend over de terrastegels bleef bewegen. Best creepy.

Na gedane arbeid is er ook altijd hét moment om het zwemseizoen te openen. Als een ware Adonis dook ik ineens het water in, een lokale tsunami veroorzakend. De volgende keer hang ik toch eerst de thermometer erin, want het bleek maar 17 graden te zijn…. Er dreigde een gekko-scenario, want mijn vleesvogel schrok zo hard dat hij bijna eraf viel. Nu maar wachten dat de zon de aankomende weken zorgt voor natuurlijke opwarming, want ik heb nu een lichamelijk onderdeel dat uit voorzorg waarschijnlijk een terugtrekkende beweging gaat maken. Ik ken wat BN-ers die dat achteraf graag hadden gedaan..

Als beloning voor mijn Survival of the Fattest Contest hapte ik de oren af van een ander dier dat deze dagen niet ongeschonden uit de strijd komt. Hij  bleek alleen van een andere eigenaar, die de treurige aanblik van het aangevreten haasje per se aan mijn column van vandaag wilde toevoegen. Sorry Marion, maar ik moest na de duik eerst zorgen dat mijn vetreserves op peil bleven. Fijne Pasen allemaal!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.