Energie

Terwijl Poetin redelijk ongehinderd doorgaat met het verwoesten van Oekraïne, beginnen we nu al de gevolgen te ondervinden van onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen. We kunnen nog niet zonder en hebben al onze principes verloochend om maar zaken te kunnen blijven doen met de Poetins van deze wereld.

Omdat de grond onder de voeten van de Groningers wegzakte door het leegpompen van de Slochteren-gasvelden, moest er meer gas uit Rusland komen. Tot nu toe hebben wij de Groningers nog geen fatsoenlijke compensatie geboden, ondanks de enorme winsten voor de Nederlandse Staat. Zouden we niet een goede deal kunnen voorstellen aan die 100.000 gedupeerde  Groningers die een claim hebben ingediend?

Het is best een interessant rekensommetje. We haalden 4 miljard kuub gas uit Rusland. Voor de crisis was dat een goede 6 miljard Euro per jaar. Die 4 miljard kuub kan onze overheid ook weer gratis (het is van ons allemaal hè?) gaan oppompen uit Groningen. We bevriezen de gasprijs dan op € 1,50 per kuub, de prijs van voor de crisis (oktober 2021). De opbrengst is dan in 5 jaar tijd precies genoeg om die 100.000 Groningers allemaal € 300.000,= te geven. Die mogen dan kiezen: blijven, niet zeuren en beetje de boel stutten of verhuizen. En oh ja, wel allemaal het dak vol met zonnepanelen en de Grote Leegte tussen Delfzijl en Oudeschans helemaal volstouwen met windmolens van 100 meter hoogte.

Want zou dit niet het natuurlijke moment zijn om eens echt vaart te maken met de energie-transitie? Wind, water en zon?  Ik ben ook niet echt een tegenstander van kernenergie, maar zolang er mafketels zijn die op kerncentrales durven schieten, moeten we dat maar even laten. Ik snap best dat niemand zo’n windmolen in zijn achtertuin wilt, het bekende ‘not in my backyard!’ Maar als je dan geen 400€ aan stookkosten hoeft te betalen? We zijn toch Nederlanders hè? Heel veel principes en goede voornemens, maar als het geld oplevert, zijn we meteen om.

Toch dwarrelt er al een tijdje een onbestemde gedachte door mijn hoofd. Het is een economisch raadsel wat ik niet gekraakt krijg. Ik ben best handig met cijfers en financiën, maar heb me nooit met beurszaken, internationale handel en macro-economische wetten bezig gehouden. Maar misschien ben ik de enige, die het niet snapt. Daar gaan we: waarom stijgen de prijzen van bijvoorbeeld gas of olie? Of misschien nog algemener: zaken als stroom, water, brandstoffen en ook bv. graan.

Diesel voor die trekker van mij is in 4 weken met 40 ct per liter gestegen. En altijd komt dan de uitleg waarom: krapte op markt, onrust in de wereld, dalende beurzen. En dan knikt iedereen begrijpend. Logisch allemaal, zo werkt het in de wereld. Meer vraag dan aanbod is stijgende prijzen. Maar is dat niet de grootste uitwas van ons monetaire systeem? Dat primaire maatschappelijke behoefte duurder wordt door speculatie? Die 160 liter olie in een vat staat al een paar maanden klaar om verkocht te worden. Uit de grond gehaald, in een vat gedouwd, kosten al bekend en gemaakt. En dan komt het meeste fascinerende deel. Het wordt meer of minder waard omdat er angst of hoop ontstaat.

Kijk, ik verkoop salades en broodjes. Maar ik ga toch ook niet om 13.35 uur, als het heel druk is geweest, de prijs met 40% omhoog doen? En als ik een broek koop, waarvan mijn maat bijna op is, dan hoef ik toch ook niet meer te betalen dan voor die andere maten waar er nog wel veel van zijn? Waarom is dat dan wel bij olie of gas? Maken we elkaar gek onder het mom van marktwerking? Iedereen gaat meer betalen, terwijl de echte waarde niet wezenlijk veranderd is. Dus wie verdienen er aan deze waanzin? Beurshandelaren en oligarchen? Of denk ik te simplistisch?

Terwijl de energieprijzen dus de pan uit rijzen, daalt mijn eigen energielevel met de snelheid van een kruisraket. En jullie kunnen speculeren wat de oorzaak is, maar zoek het maar in een combi van zonnewarmte, hoog ziekteverzuim in de business, krapte op de arbeidsmarkt en de eindeloze bureaucratie van grote organisaties die alleen maar proberen geen verantwoordelijkheid te nemen.

Kortom, tijd voor een break en een beetje klooien in de sneeuw. Tot volgende week!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.