WEER GEEN WEER….

Ik zit dit weekend onverwacht in Duitsland. Na mijn terugvlucht uit Malaga vorige week dinsdag was de maat vol. Ik kon de woordcombinatie mist, vertraging en vliegveld niet nog een keer psychisch verwerken. Zeker ook omdat we a.s. dinsdag een mooie nieuwe locatie gaan overnemen, die pas twee weken geleden kwam aanwaaien. En dus durfde ik mijn motto “vaak ben je te bang” niet uit te voeren.

Marion zit nog steeds in de Andalusische zon van +/- 20 graden. Ze heeft haar intensieve taalcursus achter de rug en gaat nog twee weken nagenieten van ons eerste winterseizoen in Torremolinos. Er komen nog wat vriendinnen aanwaaien en over twee weken pakken we alles in en rijden we terug naar het Noorden, naar onze ‘zomerresidentie’ Can Rosamar.  Maar één ding is zeker; de keuze om in de winter in het Zuiden van Spanje te vertoeven, smaakt naar meer.

Iedereen die al drie/vier maanden vooral in Nederland is, snapt dat. Het lijkt wel of op 13 oktober 2021 de zon is ondergaan en het die ploert niet meer lukt om ons kikkerland te beschijnen. Deze winter heeft 50 tinten grijs voor mij een heel andere betekenis gekregen. Ik heb de tijdsklokken van de lampen in de huiskamer er tussen uitgehaald, want ze zijn 24/7 nodig. Wat een duistere, depressieve, obscure, neerslachtige takkûh maanden zijn dit.

We gaan deze maand een absoluut laagterecord aan zonne-uren realiseren. We zitten  op 29 januari nog onder de 30 uur. In de hele maand! Dat is gemiddeld 1 uur per dag! WTF! Ik krab per dag dus langer aan mijn kont dan dat de zon schijnt. Misschien komt daar het spreekwoord ‘’put it where the sun doesn’t shine” wel vandaan. Het zal jullie niet verbazen dat ik slecht tegen dit kaasstolpen-weer kan. Zon op mijn knar maakt mij een iets aardigere vent. Te weinig zon veroorzaakt chagrijn, kort door de bocht gedrag, kort lontje, lange tenen, slapeloosheid, humeurigheid, verkeersboetes, saucijzenbroodjes bij een benzinestation.

Maar ook fysiek veroorzaakt het gebrek aan zonnestralen steeds meer bijverschijnselen. Ik verhuis naar Marion’s kant van het bed, om te profiteren van haar elektrische deken en mijn rillerigheid tegen te gaan. En donderdag ga ik naar de huisarts (voor het eerst in 2 jaar) om iets te gaan doen aan de eczeem-vlekken die ik elke winter in mijn gezicht krijg. Die vlekkerige plakkaten doen denken aan een stevige alcoholist, die om 9 uur ’s morgen zijn eerste portje wegtikt. Best lullig om zo bij klanten aan te komen, terwijl ik doordeweeks geen druppel drink en in het weekend nog maar sporadisch ontspoor.

Ik vraag  me steeds vaker af wat God gerookt heeft, toen hij begon. Want hij heeft niet echt zijn best gedaan, om deze bol in elkaar te flatsen en er gepeupel op te zetten. Want het had veel makkelijker gekund. Geen 24 uur, 7 dagen, seizoensinvloeden, droogte, overstromingen, vulkanen, verschillende huidskleuren. Want het is daardoor best een zooitje geworden.

Ik stel me Utopia als volgt voor: elke dag duurt 22 uur. Van 22.00 uur tot 06.00 uur is het donker en regent het gestaag een uurtje of 4. Daarna gaat de zon schijnen en wordt het 23-25 graden. We doen niet aan seizoenen en vooral niet aan mist. We doen niet aan weken en ook niet aan jaren. Iedereen krijgt 30.000 dagen en dan is het klaar. Door de overvloed aan zon overdag rijdt en vliegt alles op zonne-energie. Zo moeilijk is het toch niet?

Wat wel een klusje wordt, is de ideale mens boetseren. Want als we allemaal hetzelfde zijn, zowel uiterlijk en innerlijk, is er natuurlijk geen zak aan. Eigenlijk hoeven we maar een paar dingen te veranderen. Ons brein signaleert geen huidskleuren meer, maar maakt ze willekeurig aubergine, turkoise of lichtgroen. En als je de slechtste eigenschappen vertoont (bv. dominantie, egoïsme, sexisme) verandert je kleur voor 10 dagen in lichtroze en loop je zwaar voor lul. Was een mooie oplossing geweest voor Marco, Jeroen of Alibi. Hadden we het eerder in de gaten gehad.

Dus laat in godsnaam de zon weer gaan schijnen. Voordat ik blijvende schade aanricht. Omdat ik een waas voor mijn ogen krijg. Van Eindhovense mist….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.