Adios Zaffie, versie 4.0

Al jaren verkondig ik in deze column dat onze trouwe Spaanse hoerensloep bedankt wordt voor haar trouwe diensten. Maar elke keer rechtte deze oude Iron Lady haar rug en legde zich niet neer bij haar eenzijdig aangekondigde pensioen. Ik ken politici die sneller van het podium verdwijnen…

In 2010 kochten we Zaffie bij een lokale Gironese garage. We waren gevallen voor haar ruimte met 7 stoelen, een hele vooruitgang na de Rode Tank Renault Megane met omlaag zakkende elektrische ramen.. Zaffie kreeg als bijnaam De Grijze Bus en er is geen equivalent in de autowereld dat een auto meer recht doet. Ze verzaakte nooit (al pufte ze af en toe een beetje blauwe rook), accepteerde elke passant als volwaardig chauffeur, lag niet wakker van een deukje meer of minder en kon ook prima leven dat er soms 400 kilo cement van achteren werd binnen gedrongen om dan, half door haar hoeven zakkend, naar Rosamar te moeten kreunen.

Een paar jaar geleden, in de nadagen van haar Spaanse leven, kreeg ze nog een fikse aanvaring met een Barcelonese stadsbus. Haar baas dacht, een tikkie overmoedig met 600 kilo aan Nederlandse relaties aan boord, dat die rode bus wel zou uitwijken. Maar vanaf haar rechter-voorlamp tot aan haar achterklep werd Zaffie stevig gepenetreerd door de bruut. Om geen onnodige discussie uit te lokken, haasje repte haar baas zich weg om de volgende dag met een schuursponsje haar flanken te ontdoen van de rode busverf. De buitenste verflaag verdween en halfnaakt stond ze op de oprit in haar ondergoed…

Een paar jaar eerder had ik haar ook onbewust toegetakeld met een onbezonnen actie. Als herinnering aan mijn moeder kocht ik een Spaanse rozenstruik die ternauwernood in haar derriere paste. Bij het uitladen trok ik de struik in één vloeiende beweging naar buiten, maar de vinnige uitsteeksels hadden zich vastgeklampt in het plafond. Droevig hingen de repen stof als wapperende jaloezieën in de auto. De garage schatte de schade een dikke € 400,= om een nieuwe hemel in Zaffie te hangen. Ik koos er echter voor om van binnenuit alles met klinknagels weer vast te zetten en creëerde onbewust een kèk Chesterfield patroontje in het dak. Het was wel jammer dat sommige klinknagels aan de buitenkant van het dak een omgekeerde deuk vormden..

Maar nu, na 11 jaar trouwe dienst en op 18-jarige leeftijd gaat ze naar Gambia. Een longterm promise aan Ibrahim wordt werkelijkheid. Vrijdagmorgen had ik een rendez-vous met Alage Jula. Bij een afgelegen benzinestation in Blanes kwam een markante oude Gambiaan aanrijden in een oude Polo. Alage is al 40 jaar in Spanje, heeft hier 8 kinderen (en 4 in Gambia) en rochelt al 30 jaar voor alle Gambianen het transport. Auto’s, koelkasten, kleding, apparatuur; alles wat wij niet meer willen, gaat in een giga-container, waar elke centimeter wordt benut.

Met Marion in ons kielzog reden we naar Palamos om op een verlaten bedrijventerrein Zaffie achter te laten. De dag ervoor had ik haar in Macanet met Ibrahim’s vrienden volgestouwd met matrassen, TV’s, kisten, gereedschap, apparatuur, dozen en zelfs een TÜV geprüft kinderstoeltje. Daarna tuften we gedrieën terug naar Pineda de Mar om de auto af te melden bij de Spaanse RDW. En zoals altijd in Spanje ontbrak er weer een papiertje. Dat is niet iets om je heel druk over te maken, zeker niet als je Alage als ritselaar bij je hebt. Morgen is het bewijs van inschrijving in de Gemeente Macanet via Ibrahim in het bezit van hustler Alage en is Zaffie officieel statenloos.

Ibrahim heeft al een complete make-over ingepland als Zaffie in de haven van Banjul aankomt. Ze krijgt nieuwe stoelbekleding (is overal gescheurd), een nieuw binnen-plafond, een werkende stereo, de elektronica wordt gefixd, zodat je weer zien kunt hoe hard je rijdt en hoeveel Diesel je nog hebt. De deuken van de stadsbus worden eruit gehaald en ze krijgt een hele nieuwe verflaag. Geen idee welke kleur, maar zou niet verbaasd zijn als K3-paars de hoofdkleur wordt…

En dan gaat Zaffie haar 3e leven in, dat zeker nog 30 jaar gaat duren. Ze wordt de mooiste meid van Ibrahim’s dorp Dampha Kunda. Ik hoop haar snel weer daar te zien!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *