Calle Julio 8

Op het moment dat de meesten van jullie het vroege ochtendtoiletbezoek gebruiken om mijn stukkie te lezen, hang ik weer in de lucht. Dit keer onderweg van Barcelona naar Napels, maar daarover later meer. Napels wordt luchthaven nr. 5 in anderhalve week. Je kunt maar ergens druk mee zijn…

Langzaamaan beginnen we de zomer in Rosamar los te laten. Ik ben drukker met het in orde maken van de camera’s en het alarm dan met het vertroetelen van mijn zwembad. Vrijdag hebben we nog uitbundig en groots de verjaardag van Lenny gevierd, als slotakkoord van het bezoek-seizoen. Gistermorgen togen we naar Barcelona om onze rol als mantelzorgers serieus te nemen.

Vriend Robert was voorzien van een nieuwe heup in het Dynastie ziekenhuis Teknon en wilde graag door zuster Klivia van Beckhoven thuis privé-zorg ontvangen. Ruimhartig stond ik Marion af voor dit nobele doel, om de rest van de dag gebombardeerd te worden met kiekjes vanaf het strand, het lunchrestaurant, de loungebar en de pizzeria. Er staat telkens wel ergens een kruk in beeld, maar ik heb toch sterk het idee dat de “nieuwe” heup er al een maand of 6 geleden in is gebeiteld. Dat verklaart misschien ook de golftas in Marion’s auto in plaats van een stethoscoop.

Het was voor mij weer eens tijd om tante Ria te verblijden met een dagje quality-time. Eerst de gebruikelijke klusjes afgewerkt en bij gekletst, daarna een uitgebreid aperitief met amuses. Om de dag een beetje te breken, maakten we een tochtje langs voor mij onbekende plekken. Dichtbij de Sagrada Familia ligt Hospital Sant Pau, een schitterend staaltje architectuur uit de typische Catalaanse Modernisme tijd van begin 1900. De tijd van Gaudí, Domenech en ook wel Picasso. Het oude gedeelte is nu een museum en absoluut een bezoek waard, zeker als je alle andere highlights al een keer gezien hebt in De Stad der Wonderen.

Daarna togen we naar het huis waar ik mijn eerste levensmaanden heb doorgebracht. In het labyrint van de Guinardó, een oude wijk aan de bovenkant van de stad tegen de rondweg Ronda de Dalt aan, was het door alle kronkelende éénrichtings-straten een ware zoektocht. Maar ineens stonden we voor Calle Julio nr. 8. Alle herinneringen kwamen bij Ria weer naar boven en elk raam vertelde en ander verhaal. Mijn eerste portretfoto is daar op het dakterras gemaakt, met de Sagrada Familia als décor. Het was een mooi tripje langs Memory Lane.

Op de terugweg stuitten we op de jaarlijkse Diada, de dag waarop de Catalanen groots vieren dat ze op 11 september 1714 vernietigd zijn door het leger van de Spaanse koning, natuurlijk met de hulp van die gluiperige Fransen. Ik ken maar één volk die de pijnlijkste nederlaag uit haar historie viert als een nationale feestdag. Ik vrees dat de vurige wens van de betogers “Lluitem y Guanyarem (we strijden en zullen winnen) op hetzelfde uit gaat lopen. Want de 600.000  (!)fanatieke betogers vandaag weten ook dat 300 jaar dialoog met Madrid nog weinig heeft opgeleverd.

Eind oktober verhuizen we ons Spaanse huishouden naar Malaga/Torremolinos voor de wintermaanden. We komen er al vaak en graag, hebben er een leuke schare Andalusische vrienden en hebben nu voor een maandje of drie/vier een leuk appartementje gehuurd. Ik ga mijn vlieggedrag aanpassen naar Malaga Airport. En voor diegene die nu denken: “leuk logeeradresje, wanneer kunnen we langs komen?” hebben we ontluisterend nieuws; we hebben juist gekozen voor 1 slaapkamer. Op de slaapbank in de huiskamer passen alleen onze dochters. Maar laat je niet ontmoedigen;  Malaga is een top 3 weekendtrip plaats in Spanje, die het verdient om te bezoeken. We spreken graag af voor een middag borrelen met tapa’s.  

Maar nu eerst naar Napoli en Capri, ook geen straf. Samen met compagnon Marcel ben ik uitgenodigd om een culinaire verwentrip van 4 dagen te maken met onze groothandel Hocras. Wie goed doet, goed ontmoet zullen we maar zeggen. It’s a dirty job, but somebody has to do it. De hotels zijn oogverblindend, het tourprogramma gaaf en ik mag toch verwachten dat we met zo’n vakgenoot als gastheer niet op een sprietje bleekselderij gaan knagen. Volgende week zal ik voor een deugdelijke feedback zorgen hahaha!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *