Vakantie

Vandaag even geen Corona-shit. Er is genoeg te melden, maar ik zoek meer iets luchtigs. En nu langzaam duidelijk wordt wat deze zomer nog wel en niet mag, kunnen we vakanties gaan plannen. Misschien blijft je oude plan gewoon staan, omdat het toch al Zoutelande zou worden. Maar misschien moet je, net als wij, op reset drukken. Omdat je vakantiedoel in duigen valt.

Denk dan even terug aan die gouwe ouwe familievakanties. Toen vliegen alleen nog voor de Happy Few was en de meeste gezinnen al dolblij waren met bv. twee weken Camping Cala Gogó in Playa d’Aro. Dat je samen met je drie zussen of broers op de achterbank van de familieauto werd samengeperst om zonder airco 16 uur af te zien op de Autoroute du Soleil. Met handdoeken voor de ramen (gelukkig nog handbediening) vastgemaakt om de zon tegen te houden. De tas met proviand helaas voorin de auto tussen de benen van je vader of moeder. Kon je nooit ongezien bij komen. Je was de straat nog niet uit of de bijrijder riep al: “wie wil er een broodje?”.

Het was ook zaak om precies achter de bestuurder te zitten. Dan was de kans dat een achterwaartse uithaal op jouw snoet eindigde, het kleinst. Het gebrek aan frisse lucht, ventilatie of bewegingsruimte was bijna catastrofaal. Soms zat de helft van de passagiers ook nog te kokhalzen door wagenziekte. Primatourtjes, Napoleon’s zuurballen en kotszakjes waren altijd binnen handbereik. De jongste vroeg meestal na een half uur al: “zijn we er al, hoe lang nog?” Die werd door de rest dan meteen minimaal 500 km genegeerd. Het ergste waren de flauwe spelletjes: ‘Tel de meeste rode auto’s’, ‘ik zie ik zie wat jij niet ziet en het is geel’ (Papa’s tanden! Zuurbal! Lampje van de benzine!) ‘welke liedje neurie ik nu?’.

We hadden geen Ipad, koptelefoontjes, mobiele telefoons en autogordels. Soms werd voorin gewoon lekker gepaft, onderweg stopten we bij bomvolle parkeerplaatsen met stinkplees en soms zelfs gewoon met een ranzig gat in de grond. Geen idee hoe je daar wat in kon mikken, dus meestal werden je schoenen zeiknat (en ook geel). Bij gebrek aan navigatie werd elk jaar hetzelfde gammele, achterhaalde kaartenboek van de ANWB gebruikt om de route te bepalen. En steevast ontbrak pagina 113/114> Dijon-Lyon. Daar ging het ook altijd fout, met veel tijdverlies en gevloek tot gevolg. Als we daarna weer in de goede richting reden, hield iedereen wijselijk zijn mond. Maar na een minuut of 20 barstte achterin de hel weer los.

Het is mij een raadsel waarom juist mijn ouders ervoor kozen om elke zomer drie weken te gaan kamperen. Ze werkten zich het hele jaar het snot voor de ogen en gingen dan hondsmoe met vier volstrekt onhandelbare kids met een vouwcaravan door Europa trekken. Waanzin. Oostenrijk/Hongarije 1975, Zweden/Noorwegen 1976, Engeland/Schotland 1977.

Bij aankomst op een camping stoven mijn moeder en zussen meteen zo ver mogelijk weg, terwijl ik gedwongen werd tot meedogenloze kinderarbeid om mijn vloekende vader te helpen de Travelsleeper op te bouwen. Door de vele scharnieren was het levensgevaarlijk en ik ben anno 2020 nog verbaasd over al mijn vingers te beschikken. Maar het ergste was: als we na twee dagen een beetje tot rust waren gekomen, werd met hernieuwde doodsverachting het kampeergedrocht weer ingeklapt om te verkassen. Een keertje of 10 per vakantie…

Het rare is: op bijna elke foto lachen we. Hoe dan??? Mijn linker hersenkwab denkt bij alle vakantieherinneringen aan stress en ruzie, de rechterkwab aan vrolijkheid, gezelligheid en lol. We hebben jaren geleden +/- 20 miljoen vakantiedia’s gedigitaliseerd en gerangschikt. Door te selecteren op aanwezigheid van mensen bleef nog maar 10% over. Alle natuurdia’s van bijen, bomen, beflijsters, bergeenden en bloeiende begonia’s hebben geen plekje in de vakantie-eeuwigheid bemachtigd.

Zouden we het nog kunnen, vakantie vieren zoals in onze jeugd? Zonder alle Social Media, technische snufjes (koelboxen, airco) of luxe apparaten? Met ieder kind om de beurt één casette-bandje ( TDK-Chrom 60 minuten) in de autoradio i.p.v. Spotify op je eigen mobiel?. Jerrycans van 5 liter sinas limonadesiroop i.p.v. Red Bull? Dus ik daag jullie uit: plaats onder deze column een vakantiefoto uit je jeugd. Met alleen jaar en plaats. Gewoon, nostalgie en sweet memories!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *