Kettingreactie

Ineens was het voorbij. Zo snel dat ik niet eens lief afscheid heb kunnen nemen. Opgepoetst door mijn dochter, iets te mooie foto op Marktplaats. En daarna platgebeld door de hele Nederlandse automaffia. Binnen 3 uur geld in de zak, vrijwaringsbewijs binnen en autoloos.

In 2010 heb ik mijn laatste lease-auto ingeleverd. Vond het altijd zonde om in zo’n nieuwe auto te rijden. Vaak de achter- en overblijvertjes van ex-collega’s opgereden. Met het vertrek van de apenrots kwam een einde aan het zorgeloos rijden. En kon ik ook het jarenlang liegen over 0% bijtelling handig omzeilen. Als ik ooit een privé-kilometeroverzicht had moeten overhandigen, was ik zwaar de klos geweest. Maar ook dit onderdeel van mijn doorlopende strijd met de BBB (Blauwe Brieven Brigade) gewonnen. Genoeg geld uitgespaard om een leuk rijtuigje uit te zoeken.

In de Heimat had ik snel een privé-koets gevonden. Beetje uit de kluiten gewassen, dat wel. De eerste weken moeten wennen aan de opties. Zo ramde ik al snel de aanhangerwagen van de overbuurman op de stoep, omdat ik bij het achteruit rijden van de oprit geen piepje kreeg dat er iets stond. Zat er bij de laatste leasebak wel op… En bij de eerste echte zomerdagen lopen vloeken op de leren bekleding. Had ik nog nooit gehad. Voelde alsof iemand een volle waterkoker had leeggegooid over mijn rug. Ik zat te soppen in mijn pantalon. Totdat iemand mij vroeg op welke stand de stoelverwarming stond. … Zat er bij de laatste leasebak niet op….

5 jaren met een grote tractor rondrijden is een duur grapje als je alle kosten optelt. Ik klaag er niet over, want heb er zelf voor gekozen. Maar 55.000 km per jaar is lastig in een Suzuki Alto. No offence voor dit koekblik, maar ben bang dat ik elke dag naar de chiropractor had gemoeten i.p.v. 1 keer per maand. En de BBB heeft een goede klant aan mij gehad. €2700 wegenbelasting, €1200 bonnen en € 5500,= accijns per jaar. Ik heb een betere bijdrage aan het milieu geleverd dan zo’n suffe Prius-rijder. Die 5 windmolens langs de A-15 ter hoogte van Echteld? Mijn duurzame en fiscale bijdrage!
En nu verdwijnen mijn blauwe oliepluimen uit het Nederlandse straatbeeld. Vanaf volgende week rijdt mijn boerenbak in Polen of Oekraïne rond. Met een teruggedraaide kilometerstand nog een heel leven voor zich. Uitgekotst in het Westen, hartelijk welkom in het Oostblok. Het kan verkeren. Moet ineens denken aan het Klein Orkest; Over de Muur. Nostalgie.

Met hulp zusje Piet en vriendje Bob zijn we voorlopig even uit de brand. Met één auto krijgen wij het niet spits. Binnenkort moet ik toch een keuze maken voor een andere 2e hands koets. Dat valt niet mee, want ik kijk al een jaar lang regelmatig op Autoscout en het schiet alle kanten op. Ik ben er nog niet uit en twijfel continu tussen lomp of slim. Ik lees wel wat uitgebreider de opties na; ontbrekende sensoren bij parkeren is met mijn rijstijl niet verstandig.
Om o.a. de torenhoge wegenbelasting en BPM in NL te ontlopen, ga ik weer formeel emigreren naar Duitsland. Kan ik lekker weer met Duits kenteken alle Nederlandse agressie op de weg ervaren. Ooit kreeg ik in Marion’s cabrio met Duits kenteken een halve liter Coca Cola van McD naar binnen gekieperd. Zonder aanleiding, zonder schelden of bumperkleven mijnerzijds. Het was wel in het Waterkwartier in Nijmegen. Dat staat niet bekend om zijn fijnbesnaarde bewoners. Wel om zijn tattoos.

Maar het vertrek levert wel bureaucratische kettingreacties op. Op dit moment heb ik dezelfde status als de gemiddelde Syriër, Irakees of Gambiaan. Stateloos. Donderdag had ik me binnen een vloek en een zucht uitgeschreven uit Groesbeek en daarmee uit Nederland. Mooi officieel documentje. Maar net niet genoeg details om me weer in te schrijven in Duitsland, bleek vrijdag. Ik kan vanuit mijn tuin Frau Bongers achter haar bureau zien, maar ben volstrekt kansloos voor een voorkeursbehandeling. ‘Regel sind Regel. Auch für Sie, Herr van Zomeren. Es ist hier kein Spanien!’

De terugweg naar Groesbeek is ondertussen ook afgesloten. Weg is weg. Ik ga maar een aanvraag doen bij onze Regering voor Brood, Bad en Bed. Blank, 52, goed doorvoed, weinig diploma’s. Moet lukken, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *