Alle ballen op 10!

Nog een paar laatste stuiptrekkingen, maar dan zijn de meeste voetbalcompetities wel voorbij. Bekerfinale hier, promotiepotje daar. En dan kunnen we ons opmaken voor een WK met maar liefst 32 (!) landen, maar zonder de Oranje Leeuwen.

Vrijdagmorgen vroeg, tijdens de eerste zomervlucht vanaf Weeze naar Girona, zat de vliegbus tjokvol. Groepjes kerels gingen een weekend naar Barcelona en wilden ook een wedstrijdje van de lokale club meepakken. Om mij heen zaten verspreid die Jungens von Mannschaft VV Oberhausen 8 volop aan de lauwe blikjes Heineken’s van €4,50 per stuk. Het was pas 6.30 uur, maar de nacht was vlekkeloos en laveloos overgegaan in de ochtend. Vlak voor de landing viel mein Nachbar teder tegen mijn schouder in slaap. Het weekend was begonnen.

Het is zuur voor al die mannen, maar de kampioenswedstrijd van FC Barcelona tegen Vilareal is kort geleden verplaatst en twee weken opgeschoven. Dat kan zomaar in Spanje. FCB speelde gisteravond de bekerfinale tegen Sevilla, maar wel uitgerekend in het stadion van Atletico in Madrid. Dan heb je dus de vlucht en het hotel al maanden geleden geboekt, maar voor noppes. Je gekochte kaartjes voor de wedstrijd worden wel vergoed, maar de rest is helaas pindakaas. Het gebeurt vaker dat op het laatste moment de wedstrijd wordt verplaatst of de aanvangstijd aangepast. Ik heb zelf een keer de eerste drie doelpunten gemist van een potje, omdat ik aan het strand nog aan de paella zat te knagen.

Mijn kompaan Marcel had ook een potje FCB tegoed, maar belandde dus met mij in het clubhuis van Macanet om daar in verhitte sferen naar Messi te kijken op een TV-scherm i.p.v. live in Camp Nou. Messi spaarde zich al een beetje voor het WK met Argentinië, maar deed meer dan genoeg om de Copa del Rey voor de 4e opvolgende keer te winnen. De zure smaak van de terechte uitschakeling in de Champions League tegen AS Roma is er niet mee weggepoetst, ook niet met het aanstaande kampioenschap. Best bizar, twee grote prijzen winnen en nog niet tevreden. We zijn te verwend geraakt, omdat een klein mannetje al 12 jaar FCB naar grote hoogtes stuwt. Het is ondertussen ook een angstige afhankelijkheid. Één doodschop van een slager als Sergio Ramos en FCB zit met de gebakken peren. Of afgescheurde achillespezen.

Wat hebben Iran, Egypte en Ijsland gemeen met Panama, Saudi Arabië en Tunesië? Zij gaan allemaal naar het WK. En wij niet. 2e in 2010, 3e in 2014, maar de afgezakte nr. 19 van de Wereldranglijst is er niet bij. En best terecht, want we hebben als een natte scheet gespeeld tijdens de kwalificatieronde. Spelers en coaches die niet het verschil kunnen maken tegen echte tegenstanders en alleen plichtmatig scoren tegen Luxemburg of Wit-Rusland. Droeftoeters. Angsthazen. Duikboten. Labbekakkers. Net zoals mijn cluppie N.E.C. Met de beste selectie van de Jupiler-league elke week tenenkrommend voetballen en promotie mislopen. Treurig. Gelukkig heb ik curling als alternatief.

Maar voor wie moet ik dan tijdens het WK zijn? Voor Peru misschien, omdat zij dat waanzinnig mooie shirt hebben met die diagonale rode streep? Voor België, om onze Zuiderburen af te helpen van een aangeboren minderwaardigheidscomplex? Of misschien een keertje voor krijtlijnsnuivend Colombia, omdat er altijd iets tragisch gebeurt als ze worden uitgeschakeld? Portugal wordt het zeker niet, want de manier hoe zij sneaky en met anti-voetbal twee jaar geleden Europees Kampioen zijn geworden, bezorgt mij nu nog oprispend maagzuur. Niet Verliezen werd door dit team Het Nieuwe Winnen.

De aankomende weken staan voor mij in het teken van het afbouwen van mijn Apenrots-functie. Alleen de gedachte al heeft gezorgd voor een psychische boost, die elke tegenslag wegwuift. Over precies een maand zitten Marion en ik boven de Atlantische oceaan op weg naar Zuid-Amerika. Daar gaan we Peru en Bolivia vier weken lang besnuffelen, ontleden en ontdekken. Het is nagenoeg dezelfde reis die we vorig jaar moesten annuleren i.v.m. het overlijden van mijn moeder. Gelukkig heeft ze bijtijds al haar tips & tricks nog kunnen doorgeven en treed ik ook hier in haar reislustige voetsporen. Ze zal elke dag in gedachte meereizen.

Ons leven is kort en vaak onvoorspelbaar. Dus doe wat je wilt doen en doe het NU. Praede diem; plunder de dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *