Lentekriebels

Het is ondertussen al april en nog hebben we geen fatsoenlijk lenteweer gehad. Zelfs in Spanje hebben we meestal in maart al een paar daagjes op het strand vertoefd, maar nu is de warmte nog niet echt neergestreken. El Niňo is een fascinerend natuurverschijnsel, maar niet in mijn achtertuin s.v.p.

Gister vlogen we over de Pyreneeën met Ryanne Air en er ligt nog 2,5 meter sneeuw op twee uur rijden van ons huis. Ik zag Marion tevergeefs oogcontact proberen te maken, maar vijf rijen achter haar dook ik weg achter de Ipad. Ik ben al vier keer geweest dit jaar en je kunt op je 55e ook overdrijven met dat ski-gedoe. Over een week of zes moet ik met een rugzak door Peru en Bolivia en dat lijkt me best lastig met een kniebrace, nekband of schouder-mitella. Ik wil zon!

Tot mijn grote vreugde en verbazing had Ibrahim alle klussen perfect afgewerkt. De tuin was minutieus gemaaid, het zwembad was kraakhelder (pas 12˚C, brrr.) en mijn helft van de garage hagelwit geverfd. En dat zonder doorgebrande apparatuur of meegeverfde fitness-toestellen. Hij was er terecht supertrots op, want het is een unicum in onze 13-jarige klus carrière. Er is normaliter altijd wel iets wat kapot gaat, of zoals Amerikanen zeggen: Collateral Damage. ‘Dat vinden wij niet erg, dat vinden wij heel bijzonder’. Het is ondertussen onderdeel van onze Rosamar folklore.

Vandaag gaan we dan eindelijk aan de bak om Rosamar uit de winterslaap halen. Het antivries-doek kan nu pas van de kwetsbaarste planten af, de aardewerk potten worden gevuld met een half tuincentrum aan vrolijk plantjes en de hogedrukspuit maakt overuren om alles sauber und rein zu machen. Marion heeft uiteraard een strak plan en bijbehorend lijstje opgesteld, want deze week is onze enige kans om Rosamar zomerfähig te maken en klaar te stomen voor de AirBNB-invasie. We zijn als de dood voor slechte recensies op Tripadvisor, want dan valt ons businessmodel om…

Vorige week liep ik met Marion op vrijdagavond door een nagenoeg verlaten mega-Intratuin in Elst. Het leek wel of er een ophokplicht voor treurige ANWB-stelletjes was afgekondigd, want nergens zag ik Henk en Ingrid met drie bakjes viooltjes in een te grote winkelwagen rondstruinen. Het zal best een strop zijn voor de tuin-Ikea’s van Nld, want niemand wil in de tuin werken met striemende slagregen. Wat ik er zelf deed? We hadden tuinkussentjes voor Spanje nodig…. kussentjes.. ik weet het.. Soms word ik badend in het zweet wakker. In mijn nachtmerrie word ik door Marion met een kussen gesmoord. Aan de hemelpoort vraag ik aan Petrus of er daar ook zo veel kussens zijn…. Als hij dat ja knikkend toegeeft, vraag ik hem: ‘Wat is dan het verschil met de hel?

Dadelijk ga ik eindelijk weer eens een potje tennissen met vriendje Gerard. De winterstop duurde bijna drie maanden en per persoon drie kilo. Ik zal voorzichtig beginnen, anders stamp ik scheuren in zijn betonnen ondergrond. Natuurlijk blijft hij op zijn hoede, want hij heeft nog wat tegoed van mij, naar aanleiding van zijn “huis-verkoop”-grap. En wraak heeft altijd de zoete smaak van volrijpe aardbeien. Het jammere is dat hij onbedoeld een vooruitziende blik heeft gehad.

Ik overweeg namelijk om Rosamar te verkopen en de reden is eigenlijk een beetje een anti-climax. Vorig jaar ben ik begonnen met een nieuw bedrijf, De Groene Artisanen. En eerlijk is eerlijk, het kost altijd veel meer tijd en ook geld dan je vooraf inschat. We draaien best okay, hebben mooie locaties en dito klanten, maar ik wil eigenlijk wel wat harder doorgroeien. Om dan over een paar jaar de bekende strik eromheen te doen en definitief naar Spanje te vertrekken. Voor die snellere groei heb ik meer liquiditeit nodig en de huizenmarkt is in Spanje weer aardig aangetrokken. Ik heb te weinig tijd om veel van Rosamar gebruik te maken en ook Marion werkt zomers steeds vaker door.

Er is echter één probleem. Marion is nog niet helemaal op de hoogte van mijn voorgenomen besluit. Het kan best wel rauw op haar dak vallen. Dus ik ga nu snel tennissen en meld me straks weer op Rosamar. Misschien vliegen er wel honderden kussentjes door de lucht. Wordt vervolgd….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *