Shoot!

Ik raak een beetje de kluts kwijt. In Amerika roept de Hoofd Cowboy dat leraren op Highschools moeten kunnen schieten en in Nederland wordt Cowboytje spelen in de ban gedaan omdat het stigmatiserend werkt voor de Indiaantjes. Help!

De manier waarop die Cavia reageert op een tragedie als the Parkland Highschool Shooting is voor ons totaal onbegrijpelijk. Tommy Wieringa, mijn favoriete columnist, verwoordde Trump’s voorstel voor gewapende leraren perfect: ‘het is de pest met pest bestrijden’. Er is een onthutsende film/docu die laat zien wat de macht van de wapenfabrikanten wereldwijd is en zeker in the US. (zie link). Na het zien trok ik een trieste conclusie: oorlogen en conflicten worden gemaakt. Ze ontstaan steeds vaker omdat bewust partijen tegen elkaar opgehitst worden. Denk je dat het niet gebeurt? Wat zijn we dan aan het doen in Irak, Afghanistan, Syrië, Jemen?

Maar stel nou dat leraren in mijn jeugd over wapens hadden beschikt? Ik denk dat ik er dan nu niet meer was geweest. Het gevaar kwam namelijk niet van buiten het klaslokaal, maar van binnenuit. En leraren mochten vroeger veel meer. Ik was gewoon afgeknald. Bv. door mijn leraar Engels, die altijd met die vieze stinkpijp mijn dag vergalde en die ik gek maakte met een ijzeren kikkerklikker onder mijn bovenbeen. KLIK-KLAK. KLIK-KLAK. Totdat het klotending een keer via het houten zitvlak afgleed op de harde vloer van het lokaal. En ik 2 maanden geen Engels meer mocht volgen.

Toen was ik al op de HAVO beland, na een mislukte poging op het VWO van het Dominicus College. Daar was ik als kleine brugpieper beland en met hakken over de sloot het 2e jaar in gerold. Maar dat jaar kwamen er een paar vakken bij, die niet mijn interesse hadden. En die werden gegeven door Dominicanen, een soort monniken-sekte. Zij stonden in een muf ruikende pij voor de klas te oreren, koeioneren en schofferen. Mijn autoriteitsprobleem heeft toen voor het eerst kortsluiting veroorzaakt. Het waren enge mannetjes, met een enorm misplaatst superioriteitsgevoel.

Duits werd gegeven door zo’n koekwous in een geel-witte jurk. Ik noemde hem steevast Herr Wolff. Wolff liep Duits vloekend en tierend door de klas, ons minkukels uit kafferend in 3E naamval-staccato: AUS-AUSSER-DEM-MIT-NACH-BEI-SEIT-VON-ZU! De speekselvlokken vlogen door de lucht toen hij mij, zijn favoriete slachtoffer, weer eens uitschold en tegelijkertijd onder spuugde. Toen was ik het zat.. Ik mikte op zijn gezicht en met een haast perfecte parabool landde er een klodder Frank’s Special precies op zijn linker brillenglas. Mijn klasgenoten bevroren en het was onnatuurlijk stil. Aan mijn oor werd ik het klaslokaal uitgesleurd en bij de conrector afgeleverd. Twee uur later was mijn VWO-carrière ten einde.

Ook later, op de Middelbare Hotelschool in Wageningen, heb ik bij menig leraar het spreekwoordelijke bloed onder de nagels vandaan gehaald. Onze leraar Vaktheorie Koken vond het nodig om ons eindeloze rijen recepten uit het hoofd te leren stampen. Omdat een 3 voldoende was om over te gaan, heb ik weleens na het goed invullen van de eerste 3 vragen van het tentamen mijn papiertje ingeleverd en triomfantelijk het lokaal verlaten. Hetzelfde gold voor Frans. Onze lerares had een LOI-cursus Frans gevolgd en ik vond het logisch om haar constant in de klas te verbeteren. Haar wraak was trouwens zoet; voor mijn mondeling kreeg ik een 4 en er was geen beroep mogelijk.

Alles overziend, was Donnie’s suggestie om leerkrachten te bewapenen, mij toen noodlottig geworden. Zoals wel vaker in het leven, komt het gevaar meestal van dichtbij in plaats van veraf. Het zijn in Amerika niet de moslimterroristen die het gevaar vormen, maar Ome Hank of klasgenoot Jimmy. Duizenden doden per jaar, omdat het achterhaalde 2nd Amendment (Het Recht op Zelfverdediging) zwaarder weegt dan het uitsluiten van het gebruik van wapens door dombo’s.

Tot slot dan nog even het einde van het cowboy-feestje door die Utregse cultuurtempel Vredenburg. We weten allemaal dat er een discussie is over Zwarte Piet, Piet Hein en nu dus ook over Black Vedder, de vriend van Arendsoog. Maar ik wil graag één keer per week met een verentooi op mijn hoofd en joelend als Klukkluk achter mijn meisje Marion aan. Dat doe ik al jaren. Mag dat spelletje nog wel dan? Of moet ik een alternatief gaan bedenken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *