Nick

Toch nog sneller dan verwacht hebben we deze week afscheid genomen van mijn oom en grote voorbeeld Nick. Het zat eraan te komen en toch werd ik erdoor overvallen. Een spoedbezoek Down Under om hem nog een keer te bedanken voor zijn Lebensfreude en humor kan dus niet meer. En dus blijven herinneringen als haperende zwart-wit beelden over mijn netvlies dansen.

Nick is één van de acht broers en zussen van mijn vader. Na een matige schoolcarrière (dyslexie betekende toendertijd gewoon dat je niet goed kon leren) en een paar jaartjes zwerven over de wereld is Nick begin jaren ’70 in Australië terecht gekomen. Daar is hij, 48 jaar later, in het bijzijn van zijn vrouw Joy, zoons Michaël en Phillip aan zijn laatste trip begonnen. Na een paar intensieve weken met veel familie en vrienden was hij er klaar voor. Zijn gevoel voor humor liet hem ondanks zijn slechte gezondheid nooit in de steek, ook niet in zijn laatste dagen. Een uniek mens is niet meer.

Ik heb al vaker hier gememoreerd aan mijn Australische jaren eind jaren ’80 en telkens stonden Nick en Joy dan centraal. In het leven besef je vaak pas later wat de invloed van sommige mensen op je persoonlijke groei is geweest. De frivole jaren in Spanje als reisleider en ANWB-inspecteur waren, vlak na de hotelschool, een soort overgangsfase naar de echte werkwereld. In Australië ging dat geruisloos over naar een professionele omgeving waarin hard werken de norm werd. Nick had met die instelling veel bereikt, maar ook altijd ruimte over gehouden voor de leuke dingen. Onder het motto: Work Hard, Play Hard.

Als een soort van Dutch Son draaide ik mee in het gezin, fungeerde als buffer tussen de pubers Michael en Phillip en klopte met regelmaat bij Joy aan voor uitleg over de onnavolgbare werkwijze van Nick. Ik had dan in de haast weer een bierviltje met taken in mijn hand gekregen, met totaal onleesbare kreten. Mijn talenknobbel was simpelweg niet toereikend genoeg om de hiërogliefen te ontcijferen, maar Joy vertaalde het zonder moeite. Ze was het na al die jaren gewend om het zakelijke vernuft van Nick om te zetten naar een fatsoenlijke administratie. Uit werkelijk elke broekzak of opbergvakje in de auto kwamen bonnen, rekeningen of facturen tevoorschijn.

Nick’s kracht lag heel ergens anders. Hij had een aanstekelijke gunfactor voor klanten, was nooit te betrappen op arrogantie of hautain gedrag, was super pragmatisch en creatief in oplossingen ( “if you can’t solve it, it’s not a problem but a fact”) en bleef altijd zichzelf, wie er ook voor hem stond. En hoewel hij zakelijk slim opereerde, ging bij hem ondernemen nooit ten koste van de ander. Goed voor zijn mensen, goed voor zijn klanten. Ik heb sindsdien altijd geprobeerd deze eigenschappen na te streven. Het heeft me veel geholpen, ook in slechte tijden. Je hoeft je dan nooit te verstoppen.

We hebben samen gelachen toen we Stevie Wonder in een houten kist op wielen onder het podium moesten duwen, voor zijn optreden in het Indoorstadium van het Australian Institute of Sports…. Gedold met de groupies die voor de kleedkamer van Dave Stewart van de Eurythmics lagen, terwijl Dave binnen voor pampus lag op een spiegel van waspoeder… Tweeduizend man vegetarische broccolisoep geserveerd, getrokken van kippenbouillon… Honderden muggenbulten opgelopen in de tot hotel omgebouwde tramstellen in Lightning Ridge, de opaalhoofdstad van Australië enz. enz. Never a dull moment.

In de wereld van nu is het lastig om zaken te doen, zoals Nick het altijd heeft gedaan. De gunfactor is zelden nog van doorslaggevende aard. Er zijn Europese aanbestedingen om te beslissen wie een contract tegen onmogelijke financiële condities gaat uitvoeren. Ongeacht je bewezen meerwaarde kun je er dan zomaar uitliggen. Bedankt en tot ziens. Kil en zakelijk, geen ruimte voor gevoel of passie. Misschien probeer ik met mijn nieuwe bedrijf De Groene Artisanen wel tegen de stroom in te bewijzen dat het nog steeds kan: intuïtief zakendoen met gezonde uitgangspunten. Zoals Nick het, misschien onbewust, heeft nagestreefd.

Maar eerst moet Nick een plek krijgen in hetzelfde gedeelte van mijn eigen harde schijf, waar ook mijn ouders zijn opgeslagen. Het is daar in korte tijd erg vol geworden. Kan voorlopig niet veel meer bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *