Klussen

Zo, Blue Monday overleefd. En nu weer gewoon met montere blik en positivisme vooruit kijken. Er is zakelijk genoeg te doen en privé komen er ook veel leuke dingen aan. Het was dit Duitse weekend dus vooral zaak om de klussenlijst bij te werken. Stilzitten is geen optie voor mij.

Mijn vader was niet bepaald een handige doe-het-zelfer. Was ook niet nodig, want er liep op de Goffert een heel scala aan handige kerels rond, die de boel draaiende hielden. En Opa van Zomeren had mijn vader niet bepaald gestimuleerd om dingen zelf te doen. Zijn gevloek tijdens het klussen was vaak in Arnhem te horen. Hij pakte wel alles aan en was vooral sterk om de uitgekiende indeling van een nieuwe caravan er compleet uit te slopen. Dan maakt hij er zelf een mobiele keuken met loodzware apparatuur in. Het waren echte foodtrucks avant la garde. Ze werden naar het Gofferstadion gesleept, waarbij de oude Kevers bijna bezweken onder het gewicht.

Toch heb ik ongemerkt wel mooie klus-eigenschappen van mijn Opa overgenomen: ‘het moet kunnen’. ‘Niet geschoten, altijd mis’. ‘Dooie dingen zijn geen baas.’ Toen van der Stad, de legendarische bouwhandel aan het Hertogplein in Nijmegen, voor het eerst zwenkwieltjes in het assortiment had, heeft Opa volgens mij meteen de hele jaarvoorraad opgekocht. Werkelijk alles in huis kon je met een goede schop naar de andere kant van de kamer lanceren. De meeste meubeltjes waren bekleed met goedkoop nepleer, vastgetimmerd met honderden bolvormige klinknagels. Het leek in de verste verte niet op Chesterfield, maar was wel zijn eigen huismerk.

Mijn klus-carrière is pas begonnen in 1999, met de aankoop van onze Deutsche Stube. Financieel nog niet hersteld van het zware Partycatering-debacle, was doe het zelven de enige optie om van een oud en primitief huis een fijn huis te maken. De bedrading was nog van stof, er zaten kolossale steenkachels in die op nachtstroom werkten, alle waterleidingen lekten en de garage rook nog naar het laatst levende varken. Zelfs de kookketel voor het varkensvoer zat nog half vol… Samen met Nol, onze Groesbeekse aannemer, vriend Hans en heel veel hulp hebben we twee jaar lang elke vrijdag en zaterdag gebuffeld. De zondag viel al snel af, omdat buurman Hermannnn al op de tweede kluszondag schreeuwend in de tuin stond: “SONNTAG RUHETAG!!!”

Niet gespeend van enige technische kennis heb ik alles aangepakt. De linkste klus was wel met een pneumatische hamer het betonnen dak van de garage slopen. Waarschijnlijk had Hitler in 1938, het bouwjaar van ons huis, nog wat gewapend bunker-beton over. De eerste bewoners hadden daarom een 30 cm dikke laag gebruikt, waarop een Duitse tank gemakkelijk kon parkeren. Met donderend geraas stortte het dak uiteindelijk omlaag, onderweg een ander muurtje meenemend. Bosnië leek ineens heel dichtbij. Maanden later hadden we toch een prachtige serre. Ik heb al het bouwpuin gebruikt om het terras op te hogen. Als er over een paar honderd jaar archeologisch onderzoek wordt gedaan, zal er met verbazing gekeken worden naar de pleepotten, badkuipen, vensterbanken en grinttegels. Maar opgeruimd staat netjes.

Dit weekend heb ik voor de 4e en laatste keer de houten vloer geschuurd, gebeitst en gelakt. Een vervelend, maar ondertussen wel routinematig klusje. Marion was voor de zekerheid naar de sauna gegaan, ervan uitgaand dat ik wel een paar keer een “Opa van Zomeren”-aanval zou krijgen. Maar zelfs tot mijn eigen verbazing geen onvertogen woord, geen ontsnapt vloekje, geen gescheurde stembanden. En waar ik vroeger vooral snel klaar wilde zijn, heb ik geconcentreerd en precies gewerkt. Ik wijt dat toch aan het 55+-effect. Jammer dat het zo lang heeft geduurd…

Beun de Haas is er nu wel even klaar mee. Volgend weekend lekker naar Girona met misschien een paar skidaagjes erbij, daarna potje voetbal Arsenal tegen Everton in London en het derde weekend eindelijk weer eens naar Bart en Isa in Malaga… Daar ga ik de Caminito del Rey, een wandeltocht langs steile kliffen en diepe afgronden, proberen. Grote kans dat ik net als vroeger volledig flip en halverwege vloekend en tierend rechtsomkeer maak.

Als jij wat klushulp kan gebruiken, doe geen moeite. Marion beheert de agenda en de kluslijstjes. Telkens, als ik bijna klaar ben, volgt er een update. Die stok achter de deur heb ik nodig….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *