Girona

Het heeft jullie allemaal goed gedaan he? De manier waarop ik vorige week zwaar in de boot ben genomen. Het werd nota bene één van de meest gelezen columns van dit jaar. Leedvermaak doet het altijd goed in ons grijze kikkerlandje. Fijn..

Over een uurtje ga ik een potje tennissen met grapjas Gerard. Natuurlijk ben ik nog niet begonnen met mijn wraakacties. Al zijn psychische sensoren staan op scherp. En zijn arsenaal aan alarminstallaties ook, denk ik. Ik heb wel een paar briljante tips gekregen. Ook uit Gerard’s entourage. Dank daarvoor.

Na een voor ons eindeloze afwezigheid van 4 hele weken stapten wij gisteren van de vliegtuigtrap af op Girona Airport, pardoes de felle zon en warme lucht in. Om meteen naar Girona te rijden, voor een handjevol boodschappen en afspraken. Girona is een beetje het Haarlem van Catalunya. Grote broer Barcelona slokt alle aandacht op, maar Girona is verfijnder, authentieker en overzichtelijker. En daarnaast ook de rijkste stad van Spanje, waardoor het winkelaanbod breed en divers is. De meeste toeristen slaan deze stad over, maar het is echt de moeite waard. De eerste wijntjes op het zonovergoten centrale plein van Girona (dat al decennia het Plein van de Onafhankelijkheid heet) maakte ons na een vermoeiende week een beetje rozig, maar ook blij en gelukkig.

Marion moest snel door naar de kapper. Ik kreeg het dringende verzoek daar pas veel later naar binnen te lopen. Haar Catalaanse kapster Helena was de vorige keer vurig met mij in discussie gegaan en knipte ondertussen vrolijk verder, zodat één kant van Marion’s haar een paar centimeter korter eindigde. In de categorie Vrouwen Met Een Pittig Kort Kapsel. Toen ik me vanmiddag meldde, was de (vrouwelijke) burgemeester van Girona, Martha Madrenas, net vertrokken met een door Helena fris geknipt en geföhnt kopje. Ze is een goede vriendin van Carles Puigdemont, de ‘gevluchte’ Catalaanse president, die (vóór Marta) zelf 6 jaar burgemeester van Girona was.

Op 7 december vindt er een pro-Catalaanse demonstratie in Brussel plaats. Daar zit angsthaas Puigdemont af te wachten of hij en 4 andere ministers door België uitgezet gaan worden naar Spanje, waar hij meteen achter de tralies zal verdwijnen. Het is haast niet voor te stellen in Nederland, maar in Spanje kan het gewoon. De Spaanse premier Rajoy zou eigenlijk achter slot en grendel moeten zitten voor zijn rol in een zware corruptiezaak, maar doet net of zijn neus bloedt. In heel veel opzichten is Spanje nog een bananenrepubliek qua machtsverhoudingen, bestuur en wetgeving. Kapster Helena vroeg of ik vanuit Nederland met bussen naar Brussel kon komen om zoveel mogelijk steun te komen geven voor de Catalaanse onafhankelijkheid. Toen ik zei dat ik geen separatista was, viel het stil in het kapperszaakje….

Na een fantastische buitenlunch zijn we huiswaarts gereden. Rosamar stond er nog, er hing geen bordje aan het hek…. De aankomende dagen gaan we de opgelopen culinaire achterstand inhalen. Het grappigste is vandaag de Kliekjesdag bij de Belgen in Romanya de la Selva. Ons favoriete restaurant gaat ’s winters vijf maanden dicht en wij schuiven samen met onze mede-smulpapen Gerard en Lenny aan om de overgebleven gerechtjes van de menukaart op te peuzelen. It’s a dirty job, but somebody got to do it.. Maandag wordt het samen met vriendje Robert laven bij restaurant Granja Elena in Barcelona, een verborgen parel. Bah.

Ik heb het geluk dat ik in horecaomstandigheden ben geboren en opgegroeid. Eten en drinken heeft van jongs af aan altijd een belangrijke rol gespeeld. Tot mijn 30e stond kwantiteit onbetwist bovenaan: als het maar veel en vaak was. De laatste vijftien jaar gaat het vooral om de kwaliteit: als het maar oprecht en puur is. We hebben steeds vaker de neiging om door de weeks gezond en mager te eten en ons met name in de Spaanse weekenden te verwennen. Dat kan hier in Spanje echt voor de helft van een Nederlandse restaurantrekening. Mooi, want dat is dubbel genieten!

Ik weet zeker dat ik dit één van de slechtst gelezen blogs van dit jaar gaat worden. Niet grappig, saai en taai onderwerp, non-info. En toch heb je het gelezen tot hier haha. Daar heb ik dan leedvermaak over. Staan we weer quitte. Tot volgende week.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *