Captain Bluff

Godzijdank weer in Spanje. Het huis vol, de sfeer goed, het weer top en het meisje blij dat ik er weer ben. Tijd voor een lanterfanterweekend.

De hele week pijn in mijn harses gehad. Afkickverschijnselen, maar waarvan? Sinds de 4-daagse stapavond niet meer gedronken. Maar door de weeks drink ik zelden, dus dat kan toch eigenlijk geen reden zijn? Ook al 6 dagen de Ipad + Iphone niet mee naar de slaapkamer genomen ’s avonds. Is dat het, Social Media-Detox? Daarnaast nogal stevig de koolhydraten aan het afbouwen, van 3x per dag naar max. 1 keer. Zou ik door mijn suiker-verslaving ontwenningsverschijnselen hebben? Of heb ik gewoon zakelijk teveel aan mijn kop, wat ik met alsmaar harder werken denk op te lossen? Ook een kansloze missie.

Die Ipad is trouwens een vloek en een zegen. Ik ben een nieuws-junkie en check een paar keer per dag alle bronnen om mijn honger te stillen. Ik haal er ook vaak inspiratie uit voor dit wekelijkse epistel, want er gebeuren genoeg maffe dingen om dagelijks iets te posten. Maar Steve Jobs heeft ons wel helemaal gebrainwashed. We swipen ons suf op zijn Retina-schermpjes van € 600. Zou Petrus in de hemel al een correctie-gesprek gehad met Stevie? “Joh Jobs, praat eens tegen mij zonder naar dat kl.tescherm te kijken?” Maar goed, hij deed zijn naam eer aan, Jobs. De helft van Generatie Z heeft zijn baan aan mannen als Steve te danken. Maar ondertussen heb ik mijn grote passie, boeken lezen, al jaren verwaarloosd. Meer dan 100 boeken staan smachtend te wachten om uit hun lijden te worden verlost: “Pak me, lees me, verslind me, bewonder me, absorbeer me!”

Deze zomer ga ik de meest veelbelovende boeken uit hun lijden ga verlossen. Zoals Victus, het magistrale epos van Albert Sanchez Punol; 800 pagina’s over de Catalaanse strijd voor onafhankelijkheid in 1714. Nu weer zeer actueel, want het broeit in Catalunya en ik verwacht eigenlijk een rumoerig en onzeker najaar. De die-hards vóór onafhankelijkheid liggen op ramkoers en er is geen ruimte voor een genuanceerd tegengeluid. Er vinden politieke zuiveringen plaats zoals wij dat in West-Europa niet meer gewend zijn en daarnaast maakt de centrale Spaanse regering blunder op blunder. Ik ben geen voorstander van een onafhankelijk Catalunya, maar vrees het ergste. De haat tegen de Madrileense dominantie is gewoon te groot. Al eeuwen.

Maar gelukkig kan ik bier- en drankspelletje doen. Er zijn hier een paar jonge honden in huis en die willen die oude grijze duif wel even onder de tafel zuipen. En mijn puberale ego maakt dan zoveel dopamine aan dat ik weer 16 ben. En net als vroeger in café Du Commerce met toepen wil winnen van De Witte van Gelder, Bulleke, Fredje Pijp of Ciske de Rat. Zuur verdiend beun-geld dat in 30 minuten verdween in de louche zakken van doorgewinterde valsspelers. Daardoor te weinig geld om de lat te betalen, dus de week erna extra hard werken.

Het bierpongen heb ik met overmacht gewonnen. Appeltje, eitje. Wel jammer voor de verse voorraad Desperado’s, Heineken en Estrella, maar met doorgewinterde handvastheid alle potjes overleefd. Daarna schakelden we over naar Captain Bluff. Een paar weken geleden ben ik daar specialist in geworden. Onze Engelse vrienden Les en Sheilla Currie hebben mij een spoedcursus gegeven tijdens een lange lunchsessie met 6 nationaliteiten in Sant Feliu de Guixols. Verraderlijk eenvoudig en toch verdomd moeilijk om foutloos te doen. Een foutje betekent helemaal overnieuw en dat hakt er na een rondje of 8 hard in. Kijk maar naar het videootje.

Het werd een slagveld. Erik haakte al snel af, Berend en Jim bleef fouten maken en na de witte wijn was de Malibu aan de beurt. Volkomen onverwacht trok de laat aangehaakte Marion de overwinning over de streep. Als enige foutloos. Elk detail vlekkeloos uitgevoerd. Zij wel… Uit pure frustratie hebben de overgebleven mannen daarna de robuustheid van het zwembad getest. De hoogste bommetjes, de raarste duiken, de vreemdste waterfiguren.

Één ding is zeker: die jonge honden zijn voorlopig nog niet wakker haha! Terwijl ik lekker om half zeven al een baantje heb gezwommen. Niet helemaal fris, maar zeker in staat om te praten en te bewegen. Ontspannen en zonder koppijn. Eindelijk.

Captain Bluff-video

Één reactie op “Captain Bluff

  1. Zeg Frank, dit lezende wordt mijn ernstig sluimerende behoefte wakker om weer eens een bakkie koffie met je te doen. Dus als je weer afgedaald naar de lage landen spreek ik graag met je af, als je dat ook ziet zitten. Gr. Paul

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *