Havanna aan de Waal

Het zit erop, Nijmegen komt weer tot rust. 1,5 miljoen mensen hebben de Zomerfeesten bezocht. Zeven dagen lang was Havanna aan de Waal het toneel van een mooi volksfeest.

Het is als Nijmegenaar een must om een dagje of wat mee te maken. Ik heb er dit weekend zelfs Spanje voor opgeofferd. Dat gebeurt eigenlijk nooit. Er is geen verjaardag, bruiloft of ander feest waar we Spaanse weekenden voor laten schieten. En nu langzaamaan de kinderweekenden ook geen noodzaak meer zijn om thuis te blijven, is Ryanair de lachende derde. Jammer dat ze geen Frequent Flyer programma hebben, want dan zou ik de helft van de vluchten nog goedkoper krijgen dan het gemiddelde retourtje van € 65,= wat we nu kwijt zijn.

Nadat ik donderdag nog heelhuids en bijtijds was thuis gekomen, meldde ik me vrijdag rond 14.00 uur op de Via Gladiola bij wat vrienden voor een biertje en een blik op de binnenstromende wandelaars. Opvallend weinig gestrompel dit jaar, dankzij het prima wandelweer. Het zal best een kick geven om zo onthaald te worden. 30 minutes of fame en daarna weer terug naar Ter Apel. Ik ga het nooit meemaken, want krijg al knikkende knieën als ik aan dat colonne-lopen denk.

Een paar uur later ben ik met mijn jongste zussie Piet begonnen aan onze eigen mars. Normaliter blijven wij vrijdagavond weg uit de stad, omdat het er dan veel te druk is. Maar we hadden er zin an, waren goed in vorm en niet kapot te krijgen. Het blijft behelpen, bier in plastic glazen, maar na een stuk of 10 begin het te wennen. Die barrière had ik gelukkig om 18.00 uur al geslecht. Het eten bij restaurant Plaats 1 was een taai pauzemomentje, want na bijna 2 uur kwam pas het hoofdgerecht. De mooie witte en rode wijn(en) nam de irritatie gelukkig weg.

Daarna hebben wij ons bij dochter Marloes en haar vriendinnen gemeld in de Molenstraat, pal voor het podium. Meteen 30 jaar van onze leeftijd afgehaald om net zo hard mee te kunnen feesten. Ging best lekker eigenlijk. Door mijn ongecontroleerde dansmoves vloog er hier en daar wel wat bier door de lucht, maar mijn omvang voorkomt dan escalatie. Terugduwen heeft ook geen zin, want ik sta met drank op steviger in mijn schoenen dan de fundering van de Eiffeltoren. Barbapapa on tour.

Via het Koningsplein (propvol), het Faberplein(allemaal oude 50+-ers..), Het Hertogplein (Bennie was net weg) kwamen we bij Matrixx at the Park. Heerlijke vette muziek van bekende DJ’s, waar je trommelvliezen van gaan fluiten. Om ons heen superjonge kids, die ruim aan de pilletjes zaten. Ik zag overal oogpupillen ter grootte van verbrande hamburgers. Gelukkig hadden ze allemaal mijn dansmoves. Langzaam raakte mijn balkje vol en na een korte tussenstop op de Waalkade en een zompig Frietje Mayo koersten wij op de flat van mijn zussie aan. Ik had ergens besloten dat het logeerbed daar reëler was dan mijn Duitse kribje… Na 12 zware uren ging het licht letterlijk en figuurlijk uit. De laatste BaCo kostte echt moeite…

Na een kort nachtje liep ik vanmorgen vroeg door een verlaten en spiegelgladde stad. Ik zag de laatste nachtbrakers voorover gebogen staan. Hier en daar ook het typerende Ryanair-rolkoffergeluid van vertrekkende lopers. De geur van de stad drong ongewild en ongewenst mijn neus binnen. De weeïge zweem van schraal bier, de zwavelgeur van urine, de barf-plakkaten van teruggesprongen broodjes Shoarma. En overal afval. Bergen afval, die in snel tempo werden weggewerkt door de helden van de DAR, de Nijmeegse afvalverzamelaar.

De geuzennaam Havanna aan de Waal heeft Nijmegen te danken aan zijn links politieke karakter. Dat vindt zijn oorsprong in het studentenleven van de jaren 60, gevolgd door de krakersbeweging, Radio Rataplan en veel activistische groeperingen . Het grootste aantal Syrische vluchtelingen is in Nijmegen opgevangen. Niet iedereen is er blij mee, want zakelijk MKB krijgt door het linkse stadbestuur moeilijk dingen voor elkaar. Elk voordeel heeft zijn nadeel. Maar het is een stad om trots op te zijn.

Mijn lever heeft gister plots besloten een week dienst te weigeren. Ook typisch Nijmeegs.. Volgend weekend in Spanje maar eens proberen of het weer mag. Cava is vast gezonder dan plastic bier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *