Johan

Het is onmogelijk om deze week in 700 woorden te proppen. Maandag was het staakgedrag van Franse luchtverkeerlijders irritant, dinsdag en woensdag Brussel ons symbolische Apocalypse Now, donderdagmorgen werden diverse V&D’s bestormd door debiele koopjesjagers.

En toen overleed Cruyff. En vonden wij Nederlanders het tijd om alleen nog daarmee bezig te zijn. Zelfs the Passion, de gezongen variant van RTL boulevard, trok dit jaar minder kijkers. Misschien is een fatsige Jezus die in een VW Lovebus stapt of Judas die wegscheurt in een Range Rover HSE Supercharged V8 toch iets teveel gevraagd. Of keek men de hele avond naar NL2? Waar iedereen die ooit Cruyff op 500 meter voorbij zag lopen, zijn “innige” relatie met het Orakel uit Betondorp mocht toelichten.

Voor veel van mijn vrienden is Cruyff een jeugdheld geweest. Posters aan de muur, shirtjes met 14 erop gedragen, elk jaar de finale van ’74 nog eens bekeken, elk citaat uit het hoofd geleerd. Maar voor mij was Cruyff geen voorbeeld. Vond het vaak een vervelende vent. Betweterig. Een hekel aan sportbestuurders, maar zelf niet vies van vriendjespolitiek. Kon slecht tegen kritiek. Liet ons in 1978 in de steek. Omdat er een streepje teveel op zijn shirt stond. Altijd smoesjes om geen bondscoach te worden. Lange tenen ook. De laatste jaren bij Ajax leek hij het meest op die oude mopperpot Statler van de Muppetshow. Overal commentaar op, alles zo draaien dat hij gelijk had en nitwitten als Tscheu La Ling naar voren duwen als stromannetjes. Werd er een beetje moe van.

En toch zal ik Johan eeuwig dankbaar zijn. Want mijn club FC Barcelona is nu de beste voetbalclub van de wereld. Al jaren. Dankzij hem. Toen hij in 1973 naar Barça kwam, was het laatste kampioenschap 14 jaar geleden. Terwijl de eeuwige vijand, het Franco-team Real Madrid, in diezelfde periode 9 keer kampioen was geworden. Barça was als Feyenoord nu: smachten naar succes, te weinig kwaliteit en gefrustreerde supporters. Elke Catalaan boven de 50 jaar kent de datum Disset Febrer (17-2) 1974. Voor de ogen van de gehate dictator Franco versloeg Barça Real Madrid. In Bernabeú! Ook deze week zag ik op de Catalaanse TV mensen vol schieten als ze daaraan dachten. Teruggewonnen trots. Overwonnen angst. Voor het eerst sinds het verlies van de Burgeroorlog in 1939 durfden men op straat Catalaans te spreken. Tot die tijd alleen in het stadion tijdens de wedstrijden. Omdat daar, in Camp Nou, de geheime politie DGS niet durfde in te grijpen. Cruyff heeft als speler maar 1 kampioenschap bij FCB gewonnen. Maar voor de meesten was hij toen al El Salvador; de Verlosser. Van het Madrid-trauma.

Twee weken geleden heb ik met 6 Foodies in Camp Nou een galavoorstelling gezien tegen Getafe. En thuis de documentaire ‘En Un Momento Dado’ afgespeeld. Om te laten snappen wat Johan hier in Catalonië betekent. En wat zijn dood nu dus los maakt. Vanuit mijn Penya in Maçanet gaat vandaag vast een bus naar het stadion om handtekeningen te zetten in het condoleanceregister. Drie uur in een bus heen en weer voor een handtekening. Op initiatief van een hevig ontdane Quim, voorzitter van de Penya. Voor wie Cruyff een goddelijke status had. Die elke keer tegen mij zegt: “Frank, tenim tots els èxits gràcies a Johan.” (We hebben alle successen te danken aan Johan).

Het is niet moeilijk om de afgelopen 20 jaar fan van FC Barcelona te zijn. Het Dream Team met als trainer Johan Cruyff, het tijdperk Rijkaard, Guardiola als meest pure Cruyff-aanhanger en nu Luis Enrique met in zijn team Neymar, Iniesta, Suarez. En oh ja, ook een ventje genaamd Messi. De beste voetballer ooit. Beter, maar vooral anders dan Cruyff. Opgegroeid en gevormd in la Masia, de beroemde jeugdopleiding van Barça. In de jaren 90 nieuw leven ingeblazen door…. Johan Cruyff. Toen ik geboren werd, kon mijn moeder vanaf haar kraambed in de tuin van la Masia kijken. En hoorde ik de kreten in Camp Nou, voor het eerst, vanuit mijn wiegje.

Volgende week zondag speelt Barça thuis tegen Real Madrid. El Clássico én de hommage aan Cruyff. Ik ga, koste wat kost, proberen daarbij te zijn. Herman Brood zei ooit: “Ik spaar geen geld, maar mooie momenten.” Mooie momenten waren deze week spaarzaam.

johan

Door de knieën

 

Geachte meneer van Gaal,

Sorry. Mijn excuses. Het spijt me. Ik zat ernaast. Aan Uw geniale hand heeft ons Oranje beter gepresteerd dan iedereen had verwacht. Behalve U geloofde niemand dat we ver zouden komen. Ook de spelers niet. Maar als een ware demagoog, een soort Rasputin, perste U uit een matige selectie het maximaal haalbare. En dat is knap. Vandaar deze knieval. Voor Uw gouden pik. Eerlijk is eerlijk, ik hoopte dat U flink op de snufferd zou gaan. Uw arrogantie nog een keer afgestraft. Zodat U misschien een ietsepietsie nederiger in het leven zou komen te staan. Dat gaat nu niet meer gebeuren, vrees ik.

Uw keus voor bv. Jaspertje Cilissen was verrassend. Tuurlijk keept het knulletje leuk bij Ajakkies, maar 3 jaar geleden fietste hij nog van de Groesbeekse heuvelen naar de Eendracht. Dat is het trainingscomplex van NEC, maar wordt al een tijdje nauwelijks gebruikt…. Het hele meidenteam van Marloes vindt Jaspertje een lekker ding. Zijn flaporen en slungeligheid tegenwoordig een pré? Als ik U was, zou ik Jaspertje maar een dikke knuffel geven. In de 1e helft tegen Spanje hield hij die bal in de korte hoek van David Silva er knap uit. Het toernooi had er heel anders uit gezien. Waren we met 4 of 5-0 afgedroogd ipv glorieus winnen met 5-1. Maar het Spaanse elftal is net als mijn cluppie FCB toe aan een reset, dus deze eerste overwinning zei mij nog niet veel.

We wonnen wel van Chili en die kangaroos, maar echt geweldig was het niet, toch? Mag ik dat zeggen van U of wordt U dan boos en ben ik een beetje dom? Met een on-Nederlandse vechtlust pakten we ook die drugsdealende jankers uit Mexico. Nu was KJ Hunt weer de mega-gemotiveerde wissel, die het verschil maakte. De weg naar de finale lag ineens open, want Costa Rica zou een makkie worden. U wist wel beter, maar wij Hollandse stervelingen rekenden ons alweer te snel rijk. Dus toverden U, na het eindeloos missen van kansen in de reguliere speeltijd, weer een konijn uit de briljante Hoge Hoed. Knulletje Jasper werd vervangen voor Krulletje Bluffer. In het normale leven zou dat een asociale en demotiverende actie zijn. Maak je iemand mee kapot voor de rest van zijn carrière. U komt er mee weg, want de winnaar heeft gelijk, toch?

Waarom het daarna tegen het arrogantste volk van Zuid-Amerika niet lukte, weet ik nog steeds niet. Bent U er al achter? Voor mijn gevoel liepen we doelloos en angstig rond. RvP niet gezien, Sneijder matig. Mascherano verrekte zelfs zijn anus om Robben af te stoppen. Dan wil je wel heel graag winnen. Of heb je misschien al een ietwat ruimere uitgang door bepaalde handelingen. Ineens bleek Jaspertje toch 1e keus als penalty-keeper. Vlaar, mijn held van dit WK, miste en kabouter Wesley ook. Lagen we er toch uit, tegen die luizenploeg met een wandelende Messi. Weet u waarom Argentijnen altijd lachen als het flitst bij onweer? Omdat ze denken dat God dan een foto van ze maakt.

Gisteravond hebben wij wel leuk gevoetbald tegen één van de matigste teams van dit WK. Het is raar om te zien hoe een groot voetballand ineens allemaal houterige Klazen en (om)vallende sterren in het veld heeft staan. Zo’n Hulk is toch gewoon een anabole sportschool-mannetje van 1m60? En een Braziliaanse spits die Fred heet, dat kan toch niet. Veel te Nederlandse naam, denk maar aan Fred Oster en Fred Teeven. En dan zo’n Dik Trom als keeper. Ik hoop van harte dat die kwallebal van een coach nooit meer in Brasil durft te komen. Irritante onsportieve druktemaker. Die heeft U gisteren toch maar mooi een lesje geleerd!

Dus meneer van Gaal, dank voor een paar heerlijke weken. Het was niet altijd mooi om te zien, maar wel indrukwekkend, haast on-Nederlands. En U heeft 2 fijne records voor Uw persoonlijke lijstje: 1) niet verloren op een WK en 2) alle 23 spelers gebruikt. Succes ook in Manchester. Ik vind het wel fijn dat U even uit beeld bent. Het was genoeg zo. En nou maar hopen dat Duitsland wint. Of zou Messi toch met één actie?…..

GOLFPERIKELEN : deel 4 (de doorstart)

Enkele weken geleden kondigde ik aan dat mijn golf carrière misschien al ten einde liep. Ontluisterd als ik was, na een rondje PGA Catalunya met vriendje René. Elke illusie vervlogen na het zien hoe het spelletje werkelijk werd gespeeld. Maar ben toch serieus aan het doorstarten…

Mijn baanpermissie heb ik ondertussen binnen. Zes schamele lesjes in de Hollandse slagregen. En nu mag ik dus officieel meedoen. Niet dat het veel zin heeft. Een dagje op de mooie BonMont baan in Tarragona met Robert en Natasha gelopen. Na drie gaten al op 40 slagen… Gelukkig was ook daar de regen het mooie excuus om te stoppen. Bleef ik tenminste onder PAR. Geen idee wat dat betekent. Toen we bij gat 19 aan de borrel gingen, kwam ik ook beter tot mijn recht.

Maar er gloort hoop aan de golfhorizon. Vrijdag zou ik met vriendje Roy een rondje van 18 gaten lopen, maar hij moest toch aantreden bij zijn Duitse baas. Und Befehl ist Befehl in de Duitse zakenwereld. Marion durfde het wel aan en dus togen wij naar de Wychense Berendonk. Meer bekend om zijn MatriXX feesten, maar er liggen ook een paar groene veldjes waar je mag hakken. Oud-collega Sandra had een mooi prijsje gemaakt. Gelukkig maar, want zo’n rondje kost normaal een retourtje Girona. We kregen een afslagttijd (Tee-Off) toegewezen, 10.21 uur. En dan word ik al opstandig, afslaan op de minuut… Er zouden nog 2 mensen in onze vlucht (Flight?) meelopen. Heb ik niet op gewacht, gewoon om 10.10 uur begonnen. Geen zin om met wildvreemden het rondje te maken. Verplicht leuk praten met pensionados. Hebben de hele week tijd, maar gaan juist op Goede Vrijdag ballen. Ik had ook voor de zekerheid een oude spijkerbroek en fel T-shirt aangetrokken. Blijven ze misschien uit de buurt door het effect van een neon-groene gifkikker.

De eerste 2 gaten zag ik alleen maar water om me heen. En mijn ballen wilden daar allemaal naar toe. Natuurkundige aantrekkingskracht, fysica-wetten waar niets tegen te doen is. En drijven doen ze niet, die witte kogels. Het voorraadje van 10 stuks slonk zienderogen. Maar het was Goede Vrijdag en de herrijzenis bestaat dus echt. Ook op een golfbaan. Marion en haar gifkikker kregen de geest en begonnen lekker te ballen. 1 op 3 slagen ging in de goede richting. Wel af en toe op het verkeerde gat, maar toch. Slechts 1 keer `voor!´ hoeven schreeuwen. Met die kreet waarschuw je andere golfers dat je balletje uit de richting gaat. Klopte ook wel. Ik sloeg vanaf baan 5 bijna iemand voor zijn kanis die op baan 6 stond af te slaan. Zijn vlucht van 4 is toen maar heel snel doorgelopen. Omdat we maar met zijn 2-en waren, liepen we in op 2 echtparen voor ons. De dame met de lelijkste broekrok bleef wel 10 minuten in de struiken zoeken naar haar balletje. Op 150 meter afstand zag ik haar man vloekend uitleggen dat je voor die €1,50 per bal niet de hele golfbaan kon platleggen. Marion keek angstig opzij naar mij en wist het meteen. Nooit zou ze hetzelfde doen, als we samen gingen golfen…..

Met een voldaan gevoel streken we na 9 holes neer op het mooie terras. Glaasje wijn verdiend en lekker broodje erbij. Het broekrok-trutje zat treurig alleen in een hoekje. Haar man en vrinden waren zonder haar verder gegaan. Groot gelijk. Ze had een golftas van het merk Cougar. Waarschijnlijk had ze geen idee wat die term inhoudt. Vast een kadootje van haar man.. Ik kreeg even een ‘Dries Roelvink in gele zwembroek’momentje.

Vanaf volgende week ga ik in Spanje verder met lessen. Bij Marion’s leraartje Gerard die ook zo goed kan zingen en gitaar spelen…. Dat soort caballeros houd ik liever wat dichter in het vizier. Zeker nu Marion binnenkort weer veel weken alleen in Spanje zit. Zij weet nu wat Cougar betekent. Als ik tijdens de Spaanse lessen mijn ‘normale’ gedrag vertoon als iets niet lukt, is de toon gezet. Ben benieuwd hoe Gerard mij in de houding zet, als ik voor de 6e keer het balletje uit de zandduin probeert te rossen.

Één ding snap ik nog niet op de golfbaan. Ze plaatsen overal bordjes met een pijl en de tekst ‘tee’, maar nergens een ober met dienblad en consumpties gezien. Jammer. Gemiste kans.

GOLFPERIKELEN : deel 3 (the end?)

Ben bang dat ik te hard van stapel ben gelopen met mijn golf carrière…. Na weer twee lessen een illusie armer. Ik heb ook een rondje met een semi-prof meegelopen als stokkendrager (caddy). Kwam er al snel achter dat die zandduinen (bunkers) overal in de weg liggen en 5 slagen om bij het vlaggetje te komen best wel een uitdaging is.

Zo liep ik afgelopen maandag naast vriend René een rondje mee op de PGA Catalunya. Dat klinkt als typeaanduiding voor de nieuwe Citroën, maar is de nr. 3 baan van Europa. René heeft afwijking (handicap) 4.3 en dat schijnt best laag te zijn. Zal ik wel afwijking 104,6 (kilo) hebben. Vol bravoure bood ik aan om geen debiele busje te huren, maar lopend met zijn stokken als hulpje te dienen. Bij gat 3 liep ik al als een hijgende Engelse bulldog het boodschappenkarretje achter me aan te sjorren. Deze uitdagende baan heeft meer heuvels dan de Ardennen, meer vijvers dan het Dolfinarium en je kunt er eindeloos zandkastelen bouwen. Ik heb veel geleerd van René over de golfsport, maar vooral dat ik zijn niveau nooit zal evenaren. Man, wat een precisie, concentratie en inzicht.
Voor een normaal kaartje (greenfee) betaal je op deze baan ergens rond de € 150,=. Maar de crisis heeft ook in de golfsport toegeslagen en voor € 70,= mocht hij met zijn stokkendrager een rondje lopen. Tijdens de 5(!) uur die we op de baan waren, ook maar 4 andere golfers tegengekomen. Lekker businessmodel. Alleen al de palmpjes water geven bij gat 4 kost € 100,= per dag. En om de wildzwijnen van de gazonnetjes af te houden, hebben ze het prikkeldraad van Guantanamo Bay overgenomen, voor een prikkie. Hebben ze daar niet meer nodig, want na het waterboarden kan niemand lopend ontsnappen.

Ik heb wel besloten om aan de Olympische Winterspelen 2018 in Zuid-Korea mee te doen, want denk dat ik dan op mijn 55e nog een gouden medaille kan halen bij…..natuurlijk Curling! Qua leeftijd ben je dan op je top en ik heb veel ervaring met huishoudelijk werk sinds ik wat meer thuis ben. Gister aan mijn techniek geschaafd tijdens het dweilen van de keukenvloer en ook bij het stofzuigen mijn voetenspel verbeterd. Bijkomend voordeel van het zijwaarts zuigen is dat je je rug ontlast, dus minder chiropractie-bezoek. Allemaal kansen om goed geprepareerd aan de Nederlandse kwalificatie-wedstrijden te starten. Noteer die datum vast, 13 november 2017, in Slochteren. Aardgasveld is dan al onder de grond verdwenen bij de Grote Aardbeving 2015 en er bovenop een prachtige Curlingarena verrezen. Door Mart Smeets in traditionele Curling-kledij geopend. Is gelukkig zijn laatste kunstje.

Ben ook van plan om een ijzersterk team van vrienden samen te stellen. Vriendje Gerard wil ik graag benoemen als Teamcaptain, Michel als ‘startglijder’, Gosse als ‘finisher’ en Robert Smits als ‘bouncer’. Belangrijke taak, die walnoten van de tegenpartij wegketsen. Ikzelf zal als hoofd-zwabberaar assistentie krijgen van Harry, vanaf links inzetbaar. Mooi groot begeleidingsteam met o.a. Pieternel als mental coach en Bob als ontwrichter van de tegenstanders. Af en toe moet je de grens durven opzoeken.Denk wel dat ik Marion teammanager maak, dan kom ik in ieder geval overal op tijd met het juiste vliegtuig bij de juiste wedstrijd. En die hoef ik natuurlijk niet in te werken, scheelt ook.

Heb nog plek voor een masseur (Maaike?) en een materiaalman, iets voor Roy? Die laatste wil ik graag nu al aanstellen, want als ‘uitvinder’ zal ik de nieuwste technische snufjes toepassen. Ik ga mijn Nailhoover inzetten om de lucht steriel te krijgen, want dan glijdt het ijs beter. De zwabbers krijgen Vegas Towel gekoelde Teflon-zolen. Daarmee kets je de walnoten van de tegenpartij zo richting Noord-Korea.

Misschien piek ik iets te vroeg en komt mijn afvalrace te snel. Maar gelet op de concurrentie kun je met 100 kilo prima voor de medailles gaan. Curling is toch een beetje jeu de boulen op ijs. Heb ook vast een koelbox op schaatsijzers gebouwd om tijdens de wedstrijd de zenuwen weg te drinken. Voor elk walnootje een Bacootje. Hoop wel dat Lex en Maxima dan op de tribune zitten. Ga ik beter van dweilen, van Maxima. 2018, poeh, duurt nog best wel lang. Hopen dat ik in vorm blijf.. Kijk even naar het filmpje voor de voorpret. http://www.youtube.com/watch?v=anl7GAmX8K8

Curling

Er wordt wat afgezeurd in ons land. Nu vinden we weer dat Lex en Maxima minder uitbundig onze schaatsers moeten toejuichen. Hoe dan? Zoals die Belgische koning Zakdoek Flip en Graftak Mathilde? Geen wonder dat ze daar geen medailles winnen. Gewoon lekker aan de kopstootjes vodka met Poetin en de volgende dag je kater wegzwaaien.

Ik heb al best veel gezien deze Winterspelen, maar zit heimelijk te wachten op het Curling. Geen winterspelen compleet zonder bezemende postbodes. Hele jeugd achter op het schoolplein gestaan. Maar uit de anonimiteit gelanceerd door de gave om gehurkt te kunnen dweilen. Met passie en overgave getraind om een halve bowlingbal met handvat te manipuleren. Dus a.s. vrijdag 21-2 om 14.30 uur allemaal klaarzitten voor de finale. Ik denk dat Canada het ijssjoelen wint, want Jeremy heeft de hele zomer door geoefend op een zeepbaan in de Rocky Mountains. Bikkel!

Misschien kijk ik wel veel, omdat Mart Smeets niet meer in de studio zit. Wat een verademing. Krijg ook geen lasogen meer van de patronen op zijn sneue skitrui. Door het pensioen van Mart Smeets is het afhangmondje van Diona ineens een sensuele variant van Halle Berri’s goddelijke lippen geworden. Het ego van Smeets is ongeknakt, getuige zijn pedante optreden bij Pauw en Witteman. Maar naar P&W kijkt toch bijna niemand meer, nu Humberto een vrolijkere versie presenteert. Ik heb Mart Smeets een keer meegemaakt als gastspreker bij een partycatering klusje in mijn Toonen-tijd. Moest-ie door salesmanager Els van het station opgehaald worden, want meneer Mart rijdt geen auto. Na een uurtje dom gewouwel voor Hfl 2750,- ging Martje aan de wijn en viel twee uur later op terugweg naar het station bij Els in de auto in slaap. Kwallebal.

Ben overtuigd dat de medailleregen ervoor zorgt dat we nog sneller uit de crisis komen. God, wat snakken we naar positief nieuws en wat worden we op ons wenken bediend. Dat we alleen bij schaatsen, het korfbal van de Winterspelen, plakken halen is irrelevant. De lente zit weer in ons hoofd, de vogels fluiten en het opgespaarde geld klopt in de zak. Is ook wel nodig, want van onze regering moeten we het nog steeds niet hebben. Nieuwste blunder? Gerekend om in jan-feb 2014 € 90 miljoen op te halen met extra accijns op benzine. Na 1,5 maand al € 180 miljoen misgelopen, doordat iedereen (incl. beroepschauffeurs) over de grens gaat te tanken. Lekker doordacht. Dat kun je toch inschatten en uitrekenen? Ik vind dat persoonlijk veel erger dan het akkefietje met Plaszwak. Niemand nam die snoetige tuinkabouter toch serieus? Een hele nacht lullen of hij mag blijven. Tuurlijk, elk circus heeft twee clowns. Eentje lacht altijd en de ander kijkt verdrietig. Klaar.

Ik merk trouwens dat ik steeds vaker moeite heb met de ongelooflijke onzin die DJ’s op de radio uitkramen. Hoe later de avond, hoe lager het nivo. Gisteravond ene Martijn bij Qmusic over Els Borst. Dat hij zich nu wel onveilig voelde. Dat hij niet veilig over straat kan. Nou, dat kan kloppen. Als hij oversteekt, rem ik niet. Hij praat ons onveiligheid aan, terwijl alle statistieken erop wijzen dat het juist veiliger is geworden. Houd dan je snavel domkop, zodat al je 134 volgers geen stomme smsjes sturen dat ze ook ‘iets’ hebben meegemaakt. Vertel wat over de kledingkast van Michael Bubble, maar in godsnaam geen onderwerpen waar je over na moet denken. Vertel wat over FC Barcelona, dat gisteren Rayo Vallecano verpulverde met 6-0. Heerlijk genoten in Camp Nou met Renė en Michel.

En ter geruststelling, het bezoek aan dietiste Pleun is goed afgelopen. Ben nu 6 kilo kwijt in 4 maanden en ik ga door voor de Epke Zonderland Award. Heb gister al stiekum mijn gele Speedo zwembroek van zolder afgehaald. Die lag daar al 5 jaar te wachten op een Dries Roelvink momentje.

Golfperikelen; deel 2

Na de wat zwaardere kost vorige week, vandaag maar weer eens een luchtigere zondagochtendbijdrage. In juli had ik al aangekondigd dat het eraan zat te komen en de reacties waren toen hoopgevend: ik heb mijn eerste golfles erop zitten! Zo, dat is eruit..

Voor diegenen die toen nog niet meelazen, nog even uitleg. Ik ga geen GVB halen (Grote Verzurings Ballotage) en ik ga de debiele Engelse termen naar begrijpbaar Nederlands vertalen. BV:
CLUB = STOK (voetbal heeft clubs : “Barcelona es mes que un club” )
GREEN = GAZON (appels zijn ook green, maar kort gemaaid gras heet gewoon gazon)
PUTTEN = IN ‘t GAT DOUWEN (straten en vrouwen hebben putten)
BUGGY = DEBIELE BUS (Buggy was een goede coffeeshop in Nijmegen met heerlijke Maroc)

Vrijdag was het zover. Onder het genot van authentiek Hollands weer met slagregen en windkracht 7, kwam ik om 9.00 uur aanrijden bij Burggolf Wychen. Weet niet wie dat verzonnen heeft, want een blik op het parkeerterrein bewees dat Burggolf een ‘contradictio in terminis’ is. Mijn auto was dan wel de grootste, maar ook oudste, vuilste en lompste. Ik heb hem maar meteen op de invaliden-plek gezet, leek me wel toepasselijk. Dat mijn auto zo vuil is, komt omdat alleen de garage hem wast. Een soort van coulance bij weer een te hoog uitgevallen reparatie. Voelt dan een beetje als een bezoek aan een bordeel: even heb je verlichting, maar daarna dringt tot je door dat je er gewoon voor betaald heb.

De groepsles was ondertussen privéles geworden, omdat er maar 1 aanmelding was. Ik denk dat andere geïnteresseerden bij het horen van mijn naam afgehaakt zijn. Soms handig, zo’n reputatie. Mijn golfleraar Steven had bij het uitdelen van communicatieve vaardigheden niet vooraan gestaan, maar sprak duidelijke taal die bij mij past. “Wat ben je aan het doen?” en “dat lijkt nergens op” waren regelmatig te horen. De eerste les ging over afslaan en basishouding. We deden dit op de driving range, maar ik heb geen auto gezien. Vanaf nu heet dat dus afsla-oefenveld. Steven was best tevreden en vond dat ik een natuurlijke swing had…. De Swing was in mijn jeugd een legendarische disco/feesttent in Nijmegen met de machtige Percy (2 meter hoog, 1,5 meter breed) voor de deur. Eerst een blowtje bij coffeeshop de Kronkel in de Vlaamse Gas en daarna naar de Swing, zo ging dat. De swing die Steven bedoelt, is eigenlijk de Draai.

Na een stief uurtje was het klaar en zat de eerste les erop. The Clubhouse (voortaan gewoon “de Kantine”) binnenlopend, was overduidelijk dat alleen pensionados van boven de 65 deze dag benutten voor een potje golf. Om 10.30 uur ging de witte wijn al vlot door de kantine, onder toeziend oog van mijn oud-collega Sandra Gertsen, die daar wat leven en fleur in de brouwerij gaat brengen. Ik keek nog eens rond, maar trok toch de conclusie dat ik nergens aan wilde schuiven voor een leuk gesprek. Dat was ook geheel wederzijds, want mijn hagelwitte schoenen met vale spijkerbroek en besmeurde jack werden misprijzend bekeken. Ik zag angst in hun ogen. Hoe moesten ze mij uitleggen dat ik niet door de ballotage voor clublid was gekomen? Ik kon ternauwernood een harde scheet onderdrukken. Die zat me al een tijdje dwars door de onnatuurlijke houding bij het afslaan. Als je zo door de knieën gebogen staat met je gat in een 70-graden hoek naar achter, gaan oerinstincten overheersen.

A.s woensdag mag ik weer naar diëtiste Pleun ten Bosch en ik maak me wel zorgen. Ondanks al het fitnissen, tennissen, skiën en nu dus golfen, heb ik geen gewicht verloren deze maand. Teveel SAP-dagen. Wel flauw, die Schijt Aan Pleun-dagen, want ik heb er alleen mezelf mee. Zal toch zelf de discipline moeten aanhalen. Soms kauw ik de hele avond droge saaie LU-toastjes. En lees daarna op het etiket dat ze meer calorieën bevatten dan een medium zak chips! Ben ik meteen chagrijnig.

Ik ben ook bang dat het golfen niet helpt in de strijd tegen de kilo’s. Beetje over het gazon wandelen met je stok en een balletje in het gat douwen kan echt geen verbrandingsoven op gang brengen. Zeker niet als bij Gat 19 de witte wijn klaar staat. Wordt vervolgd!