Het Nieuwe Verkeersreglement

Ik werd er gewoon chagrijnig van. Overal gaat het fout op de weg en het enige wat minister Melanie (leuke naam, dat wel) Schultz doet is een paar weggetjes toevoegen aan het 130km-lijstje. Gadverdammesse symboolpolitiek. Het is tijd voor nieuwe regels.

Schultz lijkt het meest op Laa Laa van de Teletubbies. Beetje zonnige, onnozele uitstraling met volstrekt inhoudsloos gekwetter. MeLaaLaa is een Rutten-adept pur sang. Er is geen stuk asfalt meer in NL waar de logica van de borden nog te snappen valt. Bijvoorbeeld de A-2 tussen Utrecht en Amsterdam, vorig jaar goed voor 1 miljoen bonnen. Elke 33 seconden €40,= . Persoonlijk was 2015 een gunstig boetejaar, met maar 6 prenten. Er zijn jaren geweest, dat ik er 6 per maand had om overal op tijd te komen. Maar dat was wel in het Apenrots-tijdperk, met 70.000 km per jaar. Dus nu tijd genoeg om 10 nieuwe regels te introduceren.

1. Overal 120!
Ophouden met die 130km flauwekul. Het heeft zelden zin. En 120 levert nog geld op, is veiliger en duidelijker. Is maar 5 minuten langer onderweg van 020 naar Nijmegen.

2. Altijd alle spitsstroken open!
Benutten die stroken, ook overdag. Soms rijd je in de spits beter door met alle stroken open dan later overdag. Waarom dan dicht? Ze liggen er toch? En ze hebben goud geld gekost.

3. Inhaal-verbod voor vrachtwagens van 05.00 tot 03.00 uur!
Eigen schuld, dikke bult. 5 minuut voor einde verbod rijden ze al links en ze doen er dan 5 km over om in te halen. Strontkarren! Vooral die Oost-Europese Henkoz Wijngaardinskiz!

4. Weg-Verbod voor caravans tijdens werkuren!
Sleurhutten, campeerbakken en andere slettenfletten nooit meer in de spits en helemaal niet op vrijdagmiddag! En als je gepensioneerd bent en het toch doet, word je VUT-hut in de fik gestoken. Ter plekke, op de vluchtstrook.

5. Elke auto een Dash-Cam!
De ergste overtredingen meteen digitaal verzenden naar CJIB-Leeuwarden. Gouwe handel! De asociaalste overtreders ’s avonds 1 minuut bij RTL Boulevard. Met zichtbaar kenteken en woonplaats vermelding.

6. Inbouw van een Stress-meter!
Alle twijfelaars krijgen een hightech sensor ingebouwd. Bij teveel gemeten stress-hormoon Cortisol automatisch stuur overnemen en begeleiden naar dichtstbijzijnde P+R-station. Gratis treinkaartje naar bestemming.

7. Alle lease-auto’s uitrusten met QR-code!
In combinatie met de dash-cam. Automatisch berichtje naar de baas (van het bedrijf) om het weggedrag van hun medewerker te melden. Verplicht onderdeel in het Functionerings-gesprek. Mag dan ook exit-gesprek worden.

8.Verbod op onnodig links rijden!
Één van de grootste ergernissen. Op de linkerstrook blijven plakken, zonder echte reden. Bv. bij Elst al links gaan rijden om bij de Gelredroom linksaf te slaan richting Oosterbeek. Meteen rijbewijs innemen. Zoals de Duitsers onze NL-stickers uitleggen: Nur Links – Nur Langsam.

9.Snelheidsbegrenzer voor knulletjes met petje.
Levensgevaarlijke doelgroep. Ze rijden in Seat Léon, VW Polo type 1999, Honda Civic 2002. Kamikaze-gedrag, auto-tochtone testeron-bommen. Hangen scheef naar rechts in hun roestbak met spoilers.

10. Buitenlanders vrijgesteld van nieuwe Verkeerregels.
Ter bevordering van de economie en als bewijs van onze geroemde gastvrijheid. Vooral grensbewoners met buitenlands kenteken krijgen een jaar aanpastijd. Lijkt me redelijk.

Laten we niet te lang wachten met de invoering. Het levert minder files op, er hoeft minder asfalt bijgelegd te worden en vooral de asocialen spekken de staatskas. Als overgangsmaatregel de eerste 6 maanden geen straffen of boetes, maar verplicht de auto 2 weken uitlenen aan een Syrisch vluchtelingen-gezin. Die kunnen dan een dagje uit naar Heesch voor hun integratie-training. Om te leren begrijpen dat een varken in de boom hangen, leidt tot annulering van een AZC.

Geen Alaaf voor de ruggengraat van deze bestuurders. Ze rijden meestal op de linkse strook. Nogal angstig voor rechts. Typisch gevalletje voor de Cortisol-meter. Wie neemt het stuur over?

melaalaa

Busje komt zo

Sorry, ik ben een beetje laat. Lag nog zo lekker, na een week van vroeg opstaan en weer in het gareel lopen. Ik krijg vaker als voorheen last van overgangsverschijnselen. En dan niet de vrouwelijke variant, maar het contrast tussen het Spaanse Dolce Vita en Noord-Europese zakelijkheid.

Een passend voorbeeld daarvan is Heinrich, onze Duitse weegschaal. Zonder vooraankondiging of nuance toonde hij woensdagmorgen zijn gevoelloze kant. Ik heb meteen een corrigerend gesprekje met hem gevoerd, maar het was te laat. Emotioneel was ik diep geraakt door zijn onomfloerste methodiek om 10 dagen genieten te reduceren tot wangedrag. Ik heb Heinrich uitgelegd dat zijn Spaanse collega Juan dat een stuk subtieler aanpakt. Die gaat soepeltjes, aan de onderkant van de bandbreedte, tussen twee streepjes staan. Terwijl Heinrich genau und punktlich tot achter de komma digitaal rapporteert. Een letterlijke vorm van gewichtig doen. Der Arschloch. Toen Marion wakker werd en vroeg of het nodig was om 06.15 uur al te lopen vloeken op de eerste werkdag, heb ik Heinrich in zijn zij getrapt en onder de kast verstopt. Daar moet hij maar eens een maandje over zijn sociale vaardigheden nadenken.

Heinrich maakt ook 1 opmerking die mij aan het denken heeft gezet. Hij had het over : ‘mit Blick auf Realität’ en refereerde natuurlijk aan de positie van die Keulse Hauptcommisar. Vervroegd met pensioen gestuurd, omdat hij de harde feiten onder het Duitse tapijt wilde vegen. Dat is niet alleen een kapitale inschattingsfout, je maakt het er alleen maar erger mee. Ik ben enorm geschrokken, want het past precies in het straatje van de asielzoeker-haters. “Zie je wel? We hebben het toch altijd gezegd?” En dat is wel waar. Losgeslagen, opgefokte, gefrustreerde Noord-Afrikanen hebben een keiharde aanval gedaan op onze tolerantie en begrip. Onacceptabel. En nu wordt elke mannelijke asielzoeker over één kam geschoren. Wedden dat andere gemeentes binnenkort vrijwillige fietsbegeleiders gaat inzetten? Net nu Loon op Zand er al weer mee gestopt is. N.a.v. de Nieuwjaars rellen in Keulen pleit ik, voor de eerste keer, voor een harde aanpak. Om herhaling te voorkomen en dit soort gespuis aan te pakken. Maar let op: het gebeurt op kleine schaal, in Nederland, elke dag. En ja, het zijn meestal Marokkaanse jochies, zonder opvoeding.

Eén zo’n jochie, net in het bezit van zijn rijbewijs, sneed mij donderdagmorgen asociaal af. Op de A-2 bij Culemborg. Op zijn bestelbusje stond met grote letters KTW (Karel Theo Willie?), een kabelbedrijf uit Waalre. Meteen maar even met zijn baas gebeld of hij wist wat voor een randdebiel hij de weg op stuurt. Dat doe ik vaker, even een bedrijf bellen om een debiele chauffeur te naaien. Wel jammer dat je vaak ziet, dat ze gewoon in hetzelfde busje de mobiele telefoon opnemen. Ik ga er dan toch iets achter rijden, hoor dan meestal een idioot die er gewoon schijt aan heeft. Sorry voor al mijn Brabantse volgers, maar ze komen bijna altijd uit jullie provincie. En ze rijden in colonnes, iedere ochtend naar het Noorden om te stucadoren, plinten te leggen, vloeren te egaliseren of systeemplafonds te plaatsen. Dat staat nl. altijd met grote letters op hun busje met teveel PK’s. En ’s middags gaan ze in omgekeerde richting terug, drie van de vier slapend tegen de ramen, de kroketten en berenklauwen net vermorzeld bij de benzinestations op de route.

Het zijn familiebedrijven met illustere namen, zoals Stukadoorsbedrijf A. van der Lee uit Drunen of SRA afbouwers uit Goirle. Dat SRA staat dan voor Sjaak Ronnie Andre; 3 neven die al generaties lang afbouwen. Elke dag over de A-2 naar boven en ’s middags terug naar Maaskantje. Vaak staat onder de naam van hun (familie)bedrijf nog een tenenkrommende slogan. ‘van Lier Zwembaden: wij maken uw natte droom waar’. ‘Hummel schildersbedrijf: één blik is voldoende.’ Je vraagt je af waar zij hun bestaansrecht aan ontleden. Één ding is zeker; niet aan hun rijkwaliteiten. Deze werkbusjes zijn in Nederland het grootste gevaar op de weg. Ze hebben werkelijk over lak aan (mooie slogan voor een schilder uit Roosendaal), rijden bizar hard op de linkerbaan om constant vol in de ankers te klappen. En zo veroorzaken ze 7 van de 10 files.

Maar ik laat ze altijd voor. Ik heb in mijn Duitse auto namelijk hetzelfde gebrek aan humor als Heinrich. De kwal.

busje

Kettingreactie

Ineens was het voorbij. Zo snel dat ik niet eens lief afscheid heb kunnen nemen. Opgepoetst door mijn dochter, iets te mooie foto op Marktplaats. En daarna platgebeld door de hele Nederlandse automaffia. Binnen 3 uur geld in de zak, vrijwaringsbewijs binnen en autoloos.

In 2010 heb ik mijn laatste lease-auto ingeleverd. Vond het altijd zonde om in zo’n nieuwe auto te rijden. Vaak de achter- en overblijvertjes van ex-collega’s opgereden. Met het vertrek van de apenrots kwam een einde aan het zorgeloos rijden. En kon ik ook het jarenlang liegen over 0% bijtelling handig omzeilen. Als ik ooit een privé-kilometeroverzicht had moeten overhandigen, was ik zwaar de klos geweest. Maar ook dit onderdeel van mijn doorlopende strijd met de BBB (Blauwe Brieven Brigade) gewonnen. Genoeg geld uitgespaard om een leuk rijtuigje uit te zoeken.

In de Heimat had ik snel een privé-koets gevonden. Beetje uit de kluiten gewassen, dat wel. De eerste weken moeten wennen aan de opties. Zo ramde ik al snel de aanhangerwagen van de overbuurman op de stoep, omdat ik bij het achteruit rijden van de oprit geen piepje kreeg dat er iets stond. Zat er bij de laatste leasebak wel op… En bij de eerste echte zomerdagen lopen vloeken op de leren bekleding. Had ik nog nooit gehad. Voelde alsof iemand een volle waterkoker had leeggegooid over mijn rug. Ik zat te soppen in mijn pantalon. Totdat iemand mij vroeg op welke stand de stoelverwarming stond. … Zat er bij de laatste leasebak niet op….

5 jaren met een grote tractor rondrijden is een duur grapje als je alle kosten optelt. Ik klaag er niet over, want heb er zelf voor gekozen. Maar 55.000 km per jaar is lastig in een Suzuki Alto. No offence voor dit koekblik, maar ben bang dat ik elke dag naar de chiropractor had gemoeten i.p.v. 1 keer per maand. En de BBB heeft een goede klant aan mij gehad. €2700 wegenbelasting, €1200 bonnen en € 5500,= accijns per jaar. Ik heb een betere bijdrage aan het milieu geleverd dan zo’n suffe Prius-rijder. Die 5 windmolens langs de A-15 ter hoogte van Echteld? Mijn duurzame en fiscale bijdrage!
En nu verdwijnen mijn blauwe oliepluimen uit het Nederlandse straatbeeld. Vanaf volgende week rijdt mijn boerenbak in Polen of Oekraïne rond. Met een teruggedraaide kilometerstand nog een heel leven voor zich. Uitgekotst in het Westen, hartelijk welkom in het Oostblok. Het kan verkeren. Moet ineens denken aan het Klein Orkest; Over de Muur. Nostalgie.

Met hulp zusje Piet en vriendje Bob zijn we voorlopig even uit de brand. Met één auto krijgen wij het niet spits. Binnenkort moet ik toch een keuze maken voor een andere 2e hands koets. Dat valt niet mee, want ik kijk al een jaar lang regelmatig op Autoscout en het schiet alle kanten op. Ik ben er nog niet uit en twijfel continu tussen lomp of slim. Ik lees wel wat uitgebreider de opties na; ontbrekende sensoren bij parkeren is met mijn rijstijl niet verstandig.
Om o.a. de torenhoge wegenbelasting en BPM in NL te ontlopen, ga ik weer formeel emigreren naar Duitsland. Kan ik lekker weer met Duits kenteken alle Nederlandse agressie op de weg ervaren. Ooit kreeg ik in Marion’s cabrio met Duits kenteken een halve liter Coca Cola van McD naar binnen gekieperd. Zonder aanleiding, zonder schelden of bumperkleven mijnerzijds. Het was wel in het Waterkwartier in Nijmegen. Dat staat niet bekend om zijn fijnbesnaarde bewoners. Wel om zijn tattoos.

Maar het vertrek levert wel bureaucratische kettingreacties op. Op dit moment heb ik dezelfde status als de gemiddelde Syriër, Irakees of Gambiaan. Stateloos. Donderdag had ik me binnen een vloek en een zucht uitgeschreven uit Groesbeek en daarmee uit Nederland. Mooi officieel documentje. Maar net niet genoeg details om me weer in te schrijven in Duitsland, bleek vrijdag. Ik kan vanuit mijn tuin Frau Bongers achter haar bureau zien, maar ben volstrekt kansloos voor een voorkeursbehandeling. ‘Regel sind Regel. Auch für Sie, Herr van Zomeren. Es ist hier kein Spanien!’

De terugweg naar Groesbeek is ondertussen ook afgesloten. Weg is weg. Ik ga maar een aanvraag doen bij onze Regering voor Brood, Bad en Bed. Blank, 52, goed doorvoed, weinig diploma’s. Moet lukken, toch?

Doorrijden

Flabbergasted! Struinend naar een onderwerp voor mijn column, botste ik op een artikel in de Gelderlander. Letterlijk en figuurlijk botsen. De kop: Ouderen langer achter het stuur. Ik verwachtte een stuk over gevaren en toenemende ongelukken. Maar het tegendeel was waar.

Het is juist de bedoeling ze langer achter het stuur te houden. Met nieuwe hulpmiddelen. Zoals een speciale loep die op de bril gemonteerd kan worden. Zodat je toch nog een beetje kan zien. En dus gewoon de weg op kan. Waarom stond er ook bij: mobiliteit van ouderen is wenselijk. Als middel tegen eenzaamheid en afhankelijkheid. Zelden zulke bullshit gehoord. Zeker in een land dat altijd alle risico’s wil uitbannen. 1 slaapdronken Poolse vrachtwagenchauffeur die een rood kruis negeert. En dan een wegwerker doodrijdt. Afschuwelijk. Maar we gaan ook meteen nieuwe regels maken. Ik word daar zo moe van. Daarom ben ik juist over het langer oud-rijden zo verbijsterd.

Statistisch gezien zorgen de bejaarden voor een stevig aandeel in weg-overtredingen. Wel totaal andere dan de rest van NL (Niki Lauda’s). Meer dronken achter het stuur, geen gordel en te langzaam. En qua ongelukken : boven de 80 is de kans 4x zo groot dat er een dodelijk ongeval wordt veroorzaakt. Lees nog eens goed. 4x. Daar heeft Henkie Krol het niet over. Komt hem niet uit, qua populistisch gedrag. En nu willen we meer technische oplossingen gaan inzetten. Om de rij-leeftijd op te kunnen rekken. Sinds 1 januari 2014 is de verplichte medische keuring al opgeschoven naar 75. En daarna om de 5 jaar. Bizar. Als je op je 76e een Tia krijgt of heupproblemen, kun je nog bijna 4 jaar doorrijden.

Mijn oma reed tot dik in de 80 nog auto. Volstrekt onverantwoord, want haar zicht was links 15% en rechts 20%. Ze telde het maar bij elkaar op en vond 35% best OK. Haar dochters baalden, maar Oma kende alle artsen en werd steeds weer gematst bij de keuring. Toen er plots in het dorp rotondes werden aangelegd, ging het mis. Oma eindigde bovenop de rotonde tussen de begonia’s. Net geplant in een lief cirkeltje. Oma was boos, want waarom moest daar nu ineens een rotonde komen? Toen grepen de dochters in en werd Huissen weer veilig. Maar we zien het zelf elke dag om ons heen. Kinderen op de fiets die over het hoofd worden gezien. Invoegen op de snelweg met 40 km p/u. Plotseling afslaan zonder richting aan te geven. Gebeurt elke dag overal.

Ben ik er dan helemaal op tegen dat bejaarden auto rijden? Helemaal niet! Als je het nog goed kan. Ik snap ook de wil om zelfstandig te kunnen reizen. Naar de kaartclub rijden. Naar de kerk tuffen. Naar de Spar voor de boodschappen. Niet afhankelijk willen zijn of hulp moeten vragen. Maar een rijtest elke 5 jaar heeft meer zin dan een medische keuring. Omdat het meer zegt over de RIJvaardigheden. Je ogen kunnen nog goed zijn, maar je knie schiet telkens op slot. Toch lastig als je van het gas naar de rem moet. Als er een puberjochie van 13 plots oversteekt.

Stiekem zit ik toch na te denken over de technische hulpmiddeltjes. Zit misschien handel in, zoals bij de Nailhoover (prototype is nog te koop…). Bv een loopstok met een ingebouwd gaspedaal. Een stuursensor die trillende handen compenseert. Of Google-Glass met een plattegrond van je dorp voor je ogen. Met een straal van 10 km. Daarbuiten alles zwart. Laatste stop bij de bushalte naar het station. Moeten we wel van dat bizarre NS-betaalsysteem af, anders krijg je niemand in de trein. Ook veel techniek in de auto is niet de oplossing voor een generatie die moeite heeft met de TV-afstandbediening. Marion en ik zijn 2 jaar geleden in Spanje bijna vermorzeld onder een vrachtwagen. De ruziemakende bestuurders van de splinternieuwe auto snapten niks van alle opties. De high-tech auto stopte uiteindelijk 1 km vóór de afslag van de Autopista. Ik noem geen namen, maar bij deze lieve mensen stappen wij niet meer achter in de bolide. Ik ben niet suïcidaal.

Ik weet wel een oplossing. Gewoon wat meer oprechte aandacht voor deze generatie. En hulp als ze dat nodig hebben. Ophalen en wegbrengen. Dus Mam, ik beter mijn leven, je kunt op mij rekenen. Ik duw wel!

Heilige Koe

Ik heb gister mijn auto gewassen. Zo, dat is eruit. Heb ik ooit geleerd, met het ergste nieuws beginnen. Het is ook geen kattenpis, zo’n bekentenis. Maar de druk van Social Media is gewoon te hoog. Je komt er niet meer ongezien mee weg. Dan maar met de billen bloot.

Het is de eerste keer dit jaar dat ik mijn tank poetste. Hij is gewend aan het medelijden van de VW garage tijdens zijn jaarlijkse beurt. Staat hij besmeurd tussen glimmende leasebakken te schooien om een beetje verse olie. Krijgt hij ook altijd een schone snoet. Service noemen ze dat bij VW. Ik noem het sigaar uit eigen doos, als ik de rekening zie. En hij verheugt zich ook elke zomer dat hij met mijn zus en haar gezin mee mag. Daar krijgt hij veel waardering voor zijn trouwe inzet. En aan het eind vd vakantie wordt hij dan lekker schoongemaakt. Ook van binnen. Is hij eindelijk van de verschrompelde klokhuizen, geklonterde dropjes en kromme paperclips af. En komt hij zwaar chagrijnig thuis. Wetend dat het vieze seizoen weer gaat beginnen.

Ik was het zeker niet van plan, maar ik had Marion beloofd het mos van haar achterruit af te bikken. Krijg je als zo’n auto maanden ongebruikt onder Duitse dennenbomen staat. Mijn Duitse buren (de ‘Goeden’, niet Hermannnn) schrokken zich het apelazarus toen ik met een sopje aan kwam. ELKE zaterdag om klokslag 15.00 uur nemen zij alle 5 auto’s gründlich onder handen. Overigens ook elke woensdagmiddag. Heb ze weleens gevraagd of de lak dan niet eraf slijt. Snapten ze niet, Duitsers en humor ist keine gute Ehe. Jaren geleden trof Marion na een weekendje Spanje haar auto blinkend op de oprit aan. Had de buurman uit puur afgrijzen zaterdags ook haar blikkie onder handen genomen. Als echtgenoot zou je zo’n actie moeten wantrouwen. Misschien wel Quid Pro Quo?? Gelukkig houdt Marion niet van Mercedes, snorretjes en hobby loos routinegedrag op zaterdag.

Ik heb altijd al mijn auto’s gezien en gebruikt als een gebruiksmiddel. Vond het vaak doodzonde om een nieuwe leasewagen uit te zoeken. Liever een 2e handje van een collega oprijden tot einde contract. Ben ook best slordig qua rijstijl, maar toch al 600.000 km schadevrij. Meer geluk dan wijsheid. Ik gebruik de auto als kantoor, met telefoon en laptop om me heen. De nuttige campagne ‘Appen doe je op een P” aan mij niet besteed, terwijl het levensgevaarlijk is. Na een zwaar auto-ongeluk in 2003 ging ik met mijn dochters, toen 8 en 5, mijn spiksplinternieuwe Saab ophalen. Het overhandigen van het cliché-bosje bloemen en de sleutels werd vergezeld met de “Veel Plezier Met Uw Auto”-wensen. Op weg naar de nieuwe bolide zei Anne-Roos luid en duidelijk door de garage: “ik ben benieuwd hoe lang dit goed gaat.”

Als ik in de file sta, en da’s best vaak, probeer ik automerken te matchen met type man dat erin rijdt. In een Seat Leon rijdt meestal een opgefokte ICT-knul die zijn eerste lease-auto heeft. In een BMW vaak een gladde sales-manager van dure kantoorartikelen. De Toyota Prius is voor de beleidsmedewerker Duurzaamheid van Provinciale Staten. En de quasi hippe gele Toyota Aygo heeft niet voor niets reclame voor beauty-salon Mirella erop staan. Ben ook heel nieuwsgierig wat de medeweggebruiker van mijn combinatie vindt. Forse gebruinde man in PC Hoofttractor? Zou ik worden gezien als louche paardenhandelaar? Of als eigenaar van hoveniersbedrijf De Lamme Lei-Linde? Denken ze me te herkennen als die Frank Z te N. die door zeurtrut Antoinette Hetsenberg van RADAR op de korrel wordt genomen? Voor dat flut uurtje TV per week krijgt ze trouwens € 363.000,= salaris. Wil ik ook wel voor zeuren.

De man en zijn auto is een wonderlijk duo. In het dagelijkse leven laten we ons het kaas van het brood eten door onze baas, de overheid of onze partner. Maar eenmaal in de gordel van onze bolide zijn we Kadhaffi, de Rijdende Rechter en Wilders tegelijkertijd. Veranderen we in meedogenloze bumperklevers, afsnijders en rechtsinhalers. Elke vorm van normaal intermenselijk gedrag verdwijnt, om op de invoegstrook maar niemand er tussen hoeven te laten. Ik ga deze week het goede voorbeeld geven. Dat verwacht niemand van zo’n hoerensloep. Wedden dat ik (im)materiele schade oploop? Of een file van 12 km op de A-12 richting Utrecht veroorzaak? Let maar op morgenvroeg.

Wankele wielen!

Het was niet nodig om woensdag een oproep voor inspiratie te plaatsen. Het zat al in mijn hoofd en moest eruit. Op papier weliswaar, maar toch. Je hoort wat op de radio en denkt WTF! De NS heeft problemen met de Traxx-treinen, de opvolger van de Fyra. Er mankeert wat aan de locomotieven…

Je gelooft het niet, maar het debacle van de Fyra-treinen heeft ons NL-ers een kleine €465 miljoen gekost. Iedere NL-er 30 euri. Alleen Bert Meerstadt, oud topman van NS, moest het veld ruimen. Zeer tegen zijn zin, kreeg Bertje maar 6 maanden vergoeding mee. Hij vond dat hij een fatsoenlijkere regeling verdiende. Want zijn salaris was ook ‘maar’ € 469.000 p.j. geweest, excl. bonussen. Arme Bertje. Moet het nu doen met slechts een paar commissariaten bij vriendjes. De Italiaanse bouwer vd Fyra ligt ondertussen in een deuk. Voor € 300 milj. verkocht aan de NS, voor 125 milj. teruggekocht. Krijgen nu een likje verf, beetje plaatwerk en 3 nieuwe boutjes. En gaan dan lekker door naar Turkije of zo. Gouden handel. Voor de Italianen staat FYRA dan ook voor Fuck You Rich Assholes.

En nu dus probleempje met de vervanger TRAXX. Klinkt ook niet als een trein, maar als een opgevoerde Puch Maxi. Komt uit Canada, van vliegtuigbouwer Bombardier. Die verkochten geen vleugels meer en zijn toen maar met modeltreintjes begonnen en daarna grootser gaan denken. Wisten toen al dat ze er wel een paar aan Meeltje Schultz, onze minister van Verkeer, kwijt konden. Leuk blond bol kopje, gelooft alles en wil graag scoren. Ideaal slachtoffer voor de treinenmaffia. Ook voor de snelwegbordjes-maffia. Ik snap er echt geen hout meer van, die borden langs bv. de A-2. Maar ik heb wel te laat geld gestoken in bewegwijzering-bedrijven. Top rendement, easy money.

Het is trouwens met al ons Openbaar Vervoer treurig gesteld. Gister moest dochter Marloes met de bus naar Nijmegen. Papa deed er met dochter Anne-Roos 2 auto-uren over om van Utreg naar 024 te komen. Vanaf Huissen met de bus 13 km. Prijskaartje van dit busritje lijn 300? Enkele reis € 4,50! Per km. 35 cent. Gaat toch nergens meer over? Komt akelig in de buurt van de Franse Péage-boeven, maar daar mag je tenminste constant 130 kachelen. Kom je geen rare Schultz-bordjes tegen. Nog een OV-voorbeeldje? Retourtje Maastricht-Groningen kost € 70,=. Zit je lekker 3 uur tussen zeurende Limbo’s, meurende Drenten en naar gas geurende Grunningers. Voor dat geld vlieg je ook naar de Barcelona. Stinkt ook wel zo’n vliegbusreis, maar wel lekker naar het strand i.p.v. naar de gasvelden. En liever aan de tapas in La Boqueria dan 4,5 op de schaal van Richter.

En dan kom ik toch bij mijn grootste ergernis in NL, het autoverkeer. Boerinnetjes uit Andelst op de A-15 naar Tiel, 3,5 km op de linker weghelft. Omdat er ergens in de verte een vrachtauto rijdt. De A-1 tussen Apeldoorn en Hengelo, één en al frustratie. Zes km achter een trucker uit Litouwen die met de traagheid van een Spaanse bouwvakker allerlei gammele strontkarren uit het Oostblok inhaalt. Die LT-sticker staat zeker voor Lamzatte Trucker. De A-2 tussen Utreg en 020. Vijf brede stroken waar Malaysian Airlines op kan landen, als ie toch niet op de bodem van de Stille Oceaan blijkt te liggen. En daar mogen we sinds kort eindelijk 120, omdat het toch niet zo schadelijk is als ooit gedacht. Maar nog wel even snel 3 maandjes traject-controle invoeren en 300.000 boetes uitdelen. Walgelijk. Heeft niets te maken met verkeersveiligheid, maar er zat nog een gaatje in de begroting van Verkeer & Waterstaat. Waardoor? Je raadt het al. De FYRA viel een beetje duurder uit. Snel even compenseren.

Binnenkort neem ik afscheid van mijn Touareg. Hij is moe en mag van mij in de VUT. Mag ook wel na 300.000 km. In de vier jaar dat ik erin heb gereden, ben ik een goudmijn voor de staat geweest. € 10.752,= wegenbelasting betaald. € 10.080,= aan diesel-accijns afgetikt. En € 3360,= aan verkeersboetes met tegenzin overgemaakt. Dat laatste natuurlijk helemaal eigen schuld-dikke bult. Maar soms moet ik toch net even gas geven. Om die Litouwse strontkar-mongool voor te blijven op de A-1.

Filtsjuut

Ik had een erudiet stukje klaar, met alle aangedragen topics. Over Sochi, privacy, EU-commissarissen, hooligans, het subtielere werk. Totdat…… Ik op vrijdagmiddag in de file stond. Toen knapte er iets. Sterker nog, 5.200.000 neuronen in mijn hersenen botsten frontaal op elkaar, kortsluiting..
En de reden? Een blauwe smurf met flitsapparatuur!

Op maandagmorgen 13 januari jl. stond ik 30 minuten in de file om Arnhem binnen te komen. Oorzaak? Een smeris die met zijn Volkswagenbusje stond te flitsen vlak voor het Gelredome. Vanaf Lent stond alles vast. Ook niks geflitst dus. Deze fotojuut veroorzaakt een megafile, haalt geen geld binnen voor zijn baas en kost het land zwaar geld. De volgende dag letterlijk in de Gelderlander: “het is niet duidelijk geworden waarom er, tegen de gewoonte in, geflitst is in de ochtendspits.” Het is mij wel duidelijk. Bromsnor is gewoon een frustro die het hele weekend door zijn vrouw is afgezeikt en dan maar op maandag autootje gaat pesten.

Je verwacht dan dat deze knuppelzwaaier een corrigerend gesprek krijgt op de woutekiet, geen einde- jaarbonus en een halfjaartje stadswacht moet spelen. Of gewoon een sticker op privéauto: “ik ben een naaier”. Zijn vrouw vindt hem een nog grotere sukkel en overweegt hem op te geven voor Flutopia. Ze laat hem een weekje of 2 zelf met zijn pielemuis spelen en geeft hem magere melk bij het ontbijt. Al zijn vakantiefoto’s heeft ze gedeletet. Stonden toch alleen maar auto’s op. Zijn dochters ‘vergeten’ hem uit te nodigen voor de schoolmusical en op de tennisbaan wil niemand met hem dubbelen. Kortom, even pas op zijn plaats door zijn aso-gedrag.

Maar wat doet deze galoos? Hij gaat op vrijdagmiddag v.a. 14.00 uur op de A-12 tussen Ede en Oosterbeek staan! Hectometerpaaltje 111,8 . Voor de kenners, net na de versmalling bij Ede. Daar staat altijd al file op vrijdagmiddag. Dus ik kom van Wageningen Universiteit, draai de file in en zie dat er links vanaf Veenendaal ook al file staat. Bij elkaar over een kilometer of 8! En om 18.00 uur stond de file er nog. Deze godverlaten recidivist zorgt ervoor dat 10.000 harde werkers op vrijdag een half uur later thuis zijn. Chagrijnige motormuis! Weer geen geld in het laatje voor de staat en het mooie bos de Ginkelse Heide weer onnodig lang autodampen opgesnoven.

Even was ik van plan om te stoppen en zijn fotosetje omver te schoppen. Of een emmer verf over de camera van deze kit te gieten. Of recht voor zijn dikke lippenbusje een half uur te gaan moonen. Poeh, witheet was ik.
Heb me nu al twee dagen suf gepiekerd hoe we deze klabak kunnen aanpakken. Fotootje op Facebook? Huisadres op de Gelderlander Online? Met een geel-zwart T-shirt in het HKN-vak van de Goffert zetten? Voor zijn vrouw een date regelen met Badr Harig? Op afstand bedienbare sensor in zijn privé Dacia, zodat we deze hem ineens stil kunnen zetten? Om beurten vanaf thuis volgen en dan borden neerzetten waar hij staat te flitsen? Op deze borden de tekst: “Hier staat Henk Hermandad, met een potlood te frunniken in zijn gat!” Stroom zetten op zijn camera, zodat bij elke foto zijn busje een 380V-schok krijgt? Uitwisselingsprogramma met de Corsicaanse woutenclub? Daar is flitsen regelrechte zelfmoord. Je snapt het idee, ik zou graag met deze ballenjatter een goed gesprek voeren.

Ik weet dat ik niet voor rede vatbaar ben als het gaat om smurfenblauw en me schuldig maak aan (verbaal) geweld tegen overheidsdienaren. Hoort niet, mag niet, moet niet, slecht voorbeeld. Maar waar is het in je jeugd fout gegaan? Gepest op school? Geen vader gehad die af en toe een corrigerende tik uitdeelde? En je uitlegde dat naaien alleen voor kleren is bedoeld. Ik vrees dat ik nooit zal wennen aan dienstkloppende éénstrepers. En als één van mijn dochters thuis komt met een Blauwe Begonia? Ga ik in Moldavië wonen. Daar is geen blauw op straat.