Teflon

Het is gebeurd. Niet meer terug te draaien. Vanaf 07.05 uur vrijdagmorgen ben ik via Facebook, Whatsapp, Messenger en Linkedin herinnerd aan mijn Jahreswende. Tussen 11.01 en 11.19 uur zelfs 20 app-berichtjes! Mijn zichtbaarheid op Social Media heeft zo zijn bijwerkingen. Net een vaccin.

Toegegeven, al die felicitaties maakten eventjes een lekkere portie serotonine aan, het gelukshormoon. En dat hormoon zit al een tijdje opgesloten te mokken achter de geluidswerende muren van mijn Duitse bunkerkelder. Want dat wil op reis, vriendjes huggen, bier drinken op een terras. Alles wat ik nodig heb, kan ik online bestellen via internet. Zelfs die kneuzerige kussentjes van de Ikea. Maar hartstocht, beleving, geur, oogkontakt en warmte kun je niet in een digitaal winkelwagentje opslaan. De mens is in al zijn vezels een groepsdier. Ook al herken je dat soms niet bij iemand.

Ik heb er dit jaar meer moeite mee dat er een jaartje bij is gekomen. Vooral omdat ik een normaal jaar graag vol prop met kleine en grote WOW-momenten. En die zijn schaars de afgelopen tijd. Er gebeurt heel veel in de wereld, maar het zijn niet de leukste dingen. We ploeteren voort, hopend op betere tijden, nog steeds met schaars licht in de tunnel. En het helpt ook niet dat het een grijze, grauwe winter is. Meestal compenseren wij het gebrek aan UV-licht met Vitamine-D weekenden in Spanje. Vroeger, toen ik nog 57 was…

Daarom maak zo’n avondklok mij eigenlijk niks meer uit, ik kom toch de deur niet meer uit. Ik erger me alleen kapot aan het gedraai en getreuzel; het is gewoon JA of NEE. En stop met dat stomme argument dat een avondklok herinnert aan de oorlog. Alleen mensen boven de 85 mogen daar een mening over hebben, want die waren aan het eind van WO2 rond de 10 jaar en zouden het zich kunnen herinneren. Die andere 98,3% mag van alles vinden, maar moet de oorlog erbuiten laten.

Ook mijn peettante en 2e moeder Ria werd deze week 85 in Barcelona. Wat waren we daar graag bij geweest, want we moeten elk mogelijk moment samen vieren. Onze verbondenheid is zelfs aan jaartallen gekoppeld: ik werd in ’63 in ‘haar’ Barcelona geboren, toen zij net 36 was geworden. Toen ik 14 werd, werd zij 41. 25>52. 36>63. 47>74. En nu dus 58 en 85. Ik heb haar deze week beloofd dat ik over 11 jaar, op mijn 69e, haar over de boulevard van Barcelona zal rondtouren. Dat haalt ze makkelijk, 96!  

Ik schrok afgelopen week van de feedback van een trouwe column-lezer. In mijn column net na de Amerikaanse verkiezing op 7 november (http://vroegopzondag.nl/?p=2542) had ik mijn fantasie een beetje laten gaan:

<Ik ben razend nieuwsgierig hoe het dan verder gaat met Donnie en zal mijn fantasieën met jullie delen:

20 Januari 2021: Biden wordt geïnaugureerd, Trump staat te golfen in Mar Lago. Alle rechtszaken zijn op niets uitgelopen, maar de diehard Trump fans blijven demonstreren tegen “The Great Fraud”, met wapengekletter en aanvallen op de politie. Biden roept op tot rust, Trump twittert samen met zijn zoon dat het gevecht pas net is begonnen. En zegt tegen zijn Proud Boys: stand-by for orders>

Ik zal voortaan wat voorzichtiger worden met dit soort zwarte voorspellingen…

Toch had ik de val van het kabinet wel graag vooraf aangekondigd. Het ontslag lost niets op, maar er is teveel gebeurd om dit voorbij te laten gaan. Het is bewust beleid geweest om hard te straffen als er maar een zweempje fraude te bespeuren was.  Er werd etnisch geprofileerd (80% van de gedupeerden hebben een ‘buitenlandse’ naam) en toen duidelijk was dat het volledig uit de hand was gelopen, greep niemand in. Vooral Rutte niet.  Want met hetzelfde gemak waarmee hij sorry zegt, roept en doet hij populistische dingen om zijn rechtse kiezers te pleasen. Mark is net teflon; niets blijft plakken. Als een ware Houdini gaat hij straks ons landje weer leiden. Let maar op.

Maar om de zwaarmoedige toon van deze column een beetje te verzachten, kom ik de belofte van vorige week na met een persoonlijk filmpje uit betere tijden. Toen er nog gezongen werd in de auto. Vooral op Metallica, ACDC en Rammstein. Om alle negatieve energie eruit te rammen.

http://vroegopzondag.nl/wp-content/uploads/2021/01/IMG_1565-2-1.mov

Boos

Iedereen is boos in de wereld. Op elkaar, op Covid-19, op God, op de machthebbers, op de buren. Het wordt tijd dat ik me daar eens bij aansluit. En eerlijk ga ik vertellen op wie ik allemaal boos ben. Misschien lucht het op..

Ik zal voorspelbaar beginnen. Beetje gemakzuchtig om jullie aandacht vast te houden, maar boosheid heiligt alle middelen. Ik ben boos op Gordon. Dat aandachtsgeile gedrocht, dat net als het Corona-virus een 2e golf veroorzaakt. Na zijn mislukte nepbruiloft eind 2017 kondigde hij aan zijn zangcarrière te beëindigen. De vlag ging uit, de champagne open, ik zag krokussen al bloeien in onze achtertuin en was iedereen dankbaar die had meegeholpen de stembanden van deze kwal tot zwijgen te brengen. Dat hij af en toe nog in RTL Boulevard zou verschijnen, was prima. Kijk ik toch nooit naar. Nikki Plessen (blablabla, chocoladevla), Peter R. de Vries (nou ehhhh, ik vind dat ik overal verstand van heb, ik), MILF Fridge Maasland; wat een kansloze verzameling wauwelaars.

Maar deze week was Gekko Gordon ineens OVERAL te horen, om zijn nieuwe plaatje te pluggen. Zelden zo’n slecht nummer gehoord, ik denk dat vriendje en connaisseur Gerard gillend over zijn gazon rende. En tegelijkertijd kwam Gordon’s hele jankverhaal erbij: hoe zwaar 2020 wel niet was geweest: zijn verslaving (ja dûh, al 30 jaar), zijn positieve Corona-uitslag (de mildste variant) en de overval in zijn eigen huis. Dat laatste gun je echt niemand. Maar om het zo uit te melken om wat singeltjes te verpatsen, past wel bij zijn <ME-MYSELF AND I>-gedrag. Engerd..

Natuurlijk was ik ook een beetje boos op Donald Trump. Maar zeker niet verbaasd over zijn gedrag als slechte verliezer, die iedereen de schuld geeft. Dat doet hij al 4 jaar. Zelfs FOX News, al die jaren zijn persoonlijke spreekbuis, draait de microfoon dicht als Donnie weer begint te blaten als een verongelijkt kind. Maar in een democratische maatschappij laat Trump glashelder zien waarom wij populisten moeten wantrouwen: ze manipuleren alles om aan de macht te komen én te blijven. Voor de zekerheid hier het bekende rijtje: Bolsonaro, Boris Johnson, Erdogan, Orbán. En oh ja, Thierry Baudet.

En weet je op wie ik ook echt boos ben? Pedojagers. Vooropgesteld, er is niets erger dan (gedwongen) seks met minderjarigen. Lager kun je niet gaan, zieker kun je niet worden. Maar we hebben in Nederland een rechtstaat, gebaseerd op Trias Politica: met een wetgevende macht (de politiek), een rechterlijke macht (de rechters) en een uitvoerende macht (de politie). Daar kun je van alles van vinden (“er wordt te laag gestraft”, “ze doen niks”, “ze zijn corrupt”), maar dat betekent niet dat je het recht in eigen hand kan nemen. Dat deden we eeuwen geleden. Waren er 3 mensen ziek in het dorp? > dat kwam dan door die rode heks> hup op de brandstapel! Ook konden vorsten zonder reden of rechtspraak mensen (laten) vermoorden.

Maar wat doen al die stoere droeftoeters die (vooral nu in Corona-tijd) zichzelf tot de “beschermers van de jeugd” benoemen? Ze maken elke kans om iemand echt te pakken kansloos. Want in 9 van de 10 gevallen leidt het “eigen rechtertje spelen” tot vrijspraak van een misschien gevaarlijk iemand. Uitlokken, jezelf voordoen als minderjarige om een afspraak te krijgen, iemand aframmelen: elke advocaat maakt er gehakt van en elke rechter verliest alle mogelijkheden tot veroordelen. ‘Ja maar Frank, de politie doet toch niets?’ Dat doen ze wel in 80% van de gevallen, alleen blijkt het soms niet haalbaar of waar. Geen idee of die vermoorde man in Arnhem fout zat. Maar die jonge gasten die hem hebben doodgeschopt hebben de grootste fout in hun nog jonge leven gemaakt. Opgefokt door de stoere verhalen van “collega-pedojagers.” Voor het leven getekend.

Er is maar een dun lijntje tussen beschaving en vergelding. We moeten geen draconische maatregelen nemen, omdat er kleine aantallen gekken rondlopen en terroriseren. Je kunt niet alle risico’s uitsluiten anno 2020. Je hebt cartoon-haters die hoofden afhakken in Frankrijk en je hebt een extremist als Brevnik die 77 jonge socialisten vermoordt in Noorwegen.

En daar zit het gevaar van boos zijn: het slaat vaak om in haat en geweld. Laten we sociaal zijn en niet boos. Gordon, wat zing je goed!


:“Houston, we have another problem”

Voor een beetje aandacht kan het geen kwaad om in een column te melden dat je het Corona-virus te pakken hebt. Een warme deken van medeleven, belangstelling en nieuwsgierigheid rolde over ons heen de afgelopen week. Vanaf gisteren zijn we bijna helemaal hersteld, mogen we ook weer uit quarantaine en moeten we alleen nog van de vermoeidheid af. Dat laatste blijkt wat langer te blijven hangen, dus het excuus om als Al Bundy op de bank te blijven hangen is (eindelijk) gevonden.

Natuurlijk stond bijna de hele week in het teken van de Amerikaanse verkiezingen. Als je veel thuis bent, in de namiddag uitgeblust op de bank beland, kun je al zappend uren bezig zijn met CNN, Fox News en NBC. En dan blijf je je verbazen over dat ongelooflijke circus. Het blijft vooral bizar om de interviews met de All American People te horen: het gaat echt om meningen die wij in Nederland alleen van de Gele Hesjes kennen: dictatuur van de overheid, communistische dreiging van Biden, fraude, complot, pedo-netwerk, enz. enz. Er zijn heel veel wappies in the USA.

Gistermiddag werd dan eindelijk de call gemaakt dat Biden de winnaar is. En natuurlijk was het niet te verwachten dat Trump zou doen wat 45 presidenten vóór hem wel hebben gedaan: de winnaar feliciteren. Donnie is boos, ging een potje golfen en laat een peloton advocaten allerlei rechtszaken voorbereiden die door zijn eigen staf als kansloos worden beschouwd. Want hoe je het ook bekijkt en hoe close alles ook bij elkaar zit; er is nauwelijks gefraudeerd en nooit genoeg om de uitslag te veranderen. Het is exit Trump, alleen de vraag is of hij eruit wordt gedragen of zelf vertrekt.

Ik ben razend nieuwsgierig hoe het dan verder gaat met Donnie en zal mijn fantasieën met jullie delen.

20 Januari 2021: Biden wordt geïnaugureerd, Trump staat te golfen in Mar Lago. Alle rechtszaken zijn op niets uitgelopen, maar de diehard Trump fans blijven demonstreren tegen “The Great Fraud”, met wapengekletter en aanvallen op de politie. Biden roept op tot rust, Trump twittert samen met zijn zoon dat het gevecht pas net is begonnen. En zegt tegen zijn Proud Boys: stand-by for orders.

1 maart 2021: The Supreme Court verklaart na meerdere aanslagen the Proud Boys tot een terroristische organisatie en het leger begint met ontwapenen. Ondertussen is Melanie al maanden zoek. Niet meer gezien in New York en ook niet Mar Lago. Geruchten gaan dat ze wil scheiden.

1 juli 2021: CNN laat een video zien waarin Melanie op Jamaica wordt ‘genomen’ door de kleinzoon van Bob Marley, met een joint in haar hand. Na een paar dagen komt Rudy Giuliani, de ouwe trouwe privé-advocaat, met een scheidingsverzoek van Melanie. Voor elk jaar slecht huwelijk zonder seks vraagt ze € 100 miljoen. Een snelle rekensom komt uit op meer dan € 1,5 miljard.

1 oktober 2021: Der Deutsche Bank en de Sovjet-Bank trekken alle leningen aan Donald Trump in, na een vrije val in waarde van al zijn onroerend goed. Jeff Bezos doet een proforma bod om Trump een oor aan te naaien en krijgt alles in handen. Donald vertrekt naar Schotland, want het Supreme Court heeft alle lopende rechtzaken tegen Trump rechtsgeldig verklaart. De FBI zendt een arrestatiebevel uit. Trump vlucht naar de Filipijnen met een vlucht van low cost carrier Air Asia.

1 januari 2023: de Republikeinse Partij stelt Ivana Trump voor als nieuwe president-kandidaat. Binnen 24 uur laat Fox News een poll zien dat nog maar 10% van de Amerikanen op the Republicans willen stemmen. Ivana haakt meteen af, Donald twittert woest vanuit de Filipijnen over een haatcampagne. Melanie heeft haar oude beroep weer opgepakt en verdient goud met haar website MILFS in Jamaica.

1 juni 2023: Barack Obama bedenkt de campagne #bringhimhome en vraagt Joe Biden om gratie te verlenen aan de bij verstek veroordeelde Trump. Hij wordt opgehaald met the Airforce One en landt op JFK airport. De hele wereld kijkt gespannen toe. In een versleten vieze jogging broek komt Trump de trap af. Zijn hoodie waait af. Hij is kaal. Hij huilt en valt in de armen van Obama. Zijn familie en oude vrienden zijn in geen velden of wegen te zien.

Leve de Koning!

Zondag keek ik verbaasd naar de positieve reacties op mijn column. Hij denderde zomaar de top-10 binnen, terwijl ik mezelf gereed maakte voor gedwongen opname i.v.m. de depressieve ondertoon. Maar ineens was er van alles te genieten. Onze Koninklijke Horkheid moest met een lijnvluchtje van de Kronkelige Landelijke Megaprofiteur halsoverkop terug. De huisgemaakte tzatziki van Maxima zat in een Tupperware bakje in de Louis Vutton handtas, het chagrijn was van hun hoofden af te lezen.

Inwendig maakte ik een vreugdedansje. Elke misstap van het Huis van Oranje wordt door mij met gejuich ontvangen. Want de enige manier om van deze al eeuwen durende poppenkast af te komen, is implosie: van binnenuit opblazen. Zelfs de meest kritiekloze monarchisten beseften dat er een gure herfststorm ging waaien. Dat Wilhelmina sympathiseerde met antidemocratisch gedachtegoed, Bernard omkocht voor eigen belang en Juliana kletste met elke boom in de tuin van Paleis het Loo bracht de monarchie niet aan het wankelen. Maar opzichtig schijt hebben aan de regels waar het gepeupel veel last van heeft, is a different cookie. Zeker anno 2020, waarin iedereen een kort lontje heeft.

Van mij mag Lex elke dag naar Griekenland vliegen. Moet ie lekker zelf weten, als het officieel mag. Maar wel op eigen kosten, met een gehuurd of zelf gekocht vliegtuig. De Oranjes hebben prima kunnen sparen de laatste 300 jaar op staatskosten en dat mogen ze allemaal houden en naar eigen inzicht uitgeven of verbrassen. I don’t give a shit. Ik snap best dat ze af en toe willen ontsnappen aan het keurslijf van lintjes knippen, ganssteken, zaklopen en optredens van de lokale Josti-band. Maar ik weet wel een oplossing: gewoon kappen met die onzinnige folklore. Zeker nu Koningsdag tot 2028 niet door kan gaan i.v.m. Corona. Een prachtig moment om dit geërfde toneelstukje stop te zetten.

Je raad het al, ik ben geen fan van het Koningshuis. Ik ben niet zozeer een fanatieke Republikein, maar vooral een overtuigd Democraat. En daar wringt de schoen, want een niet democratisch gekozen hoofdrolspeler past niet in dat plaatje. Het concept is een Middeleeuws, toen het voetvolk nog onderdanig door de knieën ging als de tirannieke vorst op zijn knol voorbij kwam. En altijd, toen en nu, hebben koningshuizen zich wereldwijd misdragen. Gestolen, verduisterd, misbruikt, omgekocht.

Casanova Juan Carlos van Spanje heeft met 5000 vrouwen geslapen en €60 miljoen achterover gedrukt, mafkeeskoning Vajiralongkorn van Thailand benoemde zijn poedel tot luchtmaarschalk, het saaie Belgische Koningshuis heeft de handen vol aan buitenechtelijke kinderen en ik denk dat die viespeuk Andrew ook binnenkort op de grillplaat gaat voor gerommel met jonge meisjes. En waarom? Omdat ze allemaal geen flauw idee hebben hoe de normale wereld eruit ziet. Ze zijn wereldvreemd, arrogant, roekeloos en kosten bakken met geld. En nog onschendbaar ook.

Er is een hardnekkige lobby die ons wijsmaakt dat ze ook veel opleveren. Door mee te gaan op handelsmissies, handjes te schudden met Poetin, en hooggeplaatste gasten te ontvangen in het sprookjespaleis zouden ze geld in het laatje brengen. Het is hetzelfde excuus dat ik gebruik om mijn zakelijke golfabonnement te rechtvaardigen, omdat ik zo leuk zaken doe op de golfbaan. Lariekoek natuurlijk, want van mijn wisselvallige golfspel met bijhorend chagrijnig gedrag krijg ik geen extra omzet..

Ik gun Lex, Max en de kids ook een normaal familie-leven. Met zakgeld i.p.v. een bijlage van €1.000.000,=, puberbaantje bij New York Pizza i.p.v. beschermvrouwe van de Staphorster Klederdracht Knotten en lekker freestyle skiën in Argentinië i.p.v. dat verplichte weekje in het tragische Lech. En geloof me, ik ben echt niet jaloers. Max lijkt me best een tof wijf, maar het blijft een opgewonden Latijns standje. Ik weet zeker dat Lex zijn sokken ’s avonds niet op de bank in de huiskamer laat slingeren.

Wat moet er gebeuren om het toneelstukje stop te zetten? Een meerderheid van 67% in de beide kamers. Dat kan makkelijk, want met alle linkse partijen en populisten red je dat. Maar ik ben bang dat het niet lukt. Zelfs de SP accepteerde de tenenkrommende nep-excuses van onze koning. Schijthazen.

Zojuist heeft mijn cluppie aan de broek gehad van Real Madrid, heeft Ajax met 13-0 gewonnen, heeft Spanje de staat van alarm afgekondigd en is Nederland de 10.000 nieuwe besmettingen gepasseerd. What’s next?

Wilders aan de Hemelpoort, 2052

(repost uit maart 2014)

Ik ontkom er niet aan. De saaie gemeenteraadsverkiezingen zijn door Wilders en zijn PVV veranderd in Trending TOPIC # 1. Meedoen in twee steden, de rest van het land niet aandurven en dan nog het hele land in rep en roer. Ik kies voor een iets andere vorm: Wilders die na zijn natuurlijke dood in 2052 aanbelt bij de Hemelpoort.

Tring Tring. ‘Hallo, wie is daar?’
‘Mijn naam is Gerard Wilders en ik wil wel graag naar binnen’
‘Goh, dan heb je het nog lang volgehouden beneden met die naam. Mijn naam is Markoush’

‘Oh, is Petrus er niet? Ik ben namelijk katholiek en anti-moslim. Heb ik de verkeerde deur?’
‘Nee, Petrus doet de even eeuwen en ik de oneven eeuwen. En het is de 21e eeuw, snap je? En hierboven maken we geen onderscheid in godsdiensten, want we hebben allemaal dezelfde God’

‘Oh, tja, ok. Maar mag ik dan wel naar binnen, want ik heb nogal negatief gedrag vertoond beneden.’
‘Joh, geen probleem. We hebben het destijds wel een beetje gevolgd, maar vonden het niet de moeite waard om ons er teveel mee te bemoeien. Dat aardse getreiter duurt meestal maar kort, vandaar.’

‘Ben je dan niet boos op mij, Markoush? Ik heb de NL-samenleving bijna gespleten met mijn lullige opmerking over minder Marokkanen.’
‘Geertje, luister even. Wij van boven hebben jou een tijdje laten aankloten. Alleen randdebielen wilden met je samenwerken en die hadden wij geselecteerd. Zoals die politieman met die jam-naam, Hero Brinkman. Allemaal gelukzoekers met schoenmaat-IQ. Wij zagen dat de andere politici niet tegen je waren opgewassen en dus besloten we jouw clubje van binnenuit te laten imploderen. Weet je hoe wij hier de PVV noemden? Partij van de Verzuurde Verliezers. En toen werden we het zat, dat opruien van bevolkingsgroepen tegen elkaar. Past niet in de filosofie hier’

‘Luister Pardoes of hoe jij heet. Ik heb het zelf verknald met mijn hetze tegen Marokkanen. Daarna ging het heel snel bergafwaarts en ben ik van de parlementaire bodem geveegd. Uiteindelijk heb ik zelfs het aanbod geaccepteerd om nog 40 jaar incognito te gaan wonen in Ankara, met zwart haar, een brede snor en doorgeknipte stembanden. Was de veiligste plek volgens de AIVD, ik viel daar toch niet op.’
‘Gerardus, vriend. Ik snap dat je omkijkt in wrok en wellicht nog steeds achter je oude standpunten staat. Maak je geen zorgen, 1 dag hier en je bent het helemaal kwijt. Wedden dat je volgende week samen met Khomeini een lekkere joint rookt, bv. Maroc? Ironisch toch? Het zal je zwaar vallen, maar wat jij beneden aan het doen was, is slechts een rimpeltje in de oceaan van de mensheid.’

‘OK, Marloush, het begint me te dagen. Ik had toch echt een tijdje het gevoel dat veel autochtonen mij juist zagen als een oplossing voor de problemen van het land. Het ging echt slecht en we raakten al onze tradities kwijt door dat snijden in schapen op balkons.’
‘Tja Geert, maar haat en discriminatie zijn dan niet de oplossing. In zware tijden gaan wij juist op zoek naar saamhorigheid, verbintenis en verdraagzaamheid. Dan kom je er zonder kleerscheuren door en maak je elkaar sterker. Morgen beginnen we met jouw assimilatie-programma.’

‘Sorry? Wat een fout woord! Zou ik beneden niet durven te gebruiken’
‘En juist daarom is het nodig voor jou. Jouw associatief denken is aan een reset toe. Geen nood, we hebben alle tijd. Heb je je Twitter-account nog?’

‘Ja, maar jaren niet gebruikt in Turkije, mocht niet van Erdogan.’
‘Oh die. Maar hij komt morgen ook hier aan en zit met jou in het intro-klasje. Stuur maar één Tweet naar beneden dat je aangekomen bent en thee gaat drinken met Mohammed. Dan zijn ook je laatste 2 volgers de kluts kwijt. En daarna radiostilte.’

‘Wel lullig. Toch heb ik er nu al zin in gekregen hier. Moet ik me nog omkleden?’
‘Wat je wilt. Je mag ook die gebleekte coup terug als je dat fijn vindt. Die kapper zit hier al jaren die grappige anekdote te vertellen. Hij had schoonmaakchloor verwisseld met kleurspoeling. Beetje zelfspot kan geen kwaad Geert, neem alles boven maar niet te serieus.’

wilders

Aangeleerd gedrag

Ik zit er al een paar weken tegen aan te hikken, maar ik kan het niet meer uitstellen. Het is glad ijs, een verraderlijk moeras en een linke draaikolk tegelijkertijd. Want het debat overstijgt op dit moment zelfs de Corona-perikelen. Het is ook nog lang niet voorbij, want iedereen heeft een mening over BLM, racisme, Zwarte Piet en Johan Derksen. En wat wordt er weer hard geschreeuwd en weinig naar elkaar geluisterd.

Ik zal meteen met de deur in huis vallen: ik denk dat ik soms ook dingen zeg, denk of doe die je als racistisch kunt interpreteren. Meestal niet bewust of bedoeld, maar het zit gewoon in de meeste (vooral blanke) mensen. We durven het niet toe te geven en gaan soms heel hard schreeuwen dat we helemaal niet racistisch zijn. Maar als ik bij Opsporing Verzocht een fotootje in beeld krijg, denk ik in een flits: K*t-Marokkaan. Terwijl het gewoon een Medelander is met een ander kleurtje en achtergrond. Maar hier geboren en getogen. Waarom dan k*t-MAROKKAAN? Ik ben zelf toch ook geen K*t-Spanjool, terwijl ik juist wel in dat buitenland ben geboren. Moet ik dan ook oprotten naar mijn eigen land?

Vooral die laatste opmerking tiert welig in de krochten van Facebook en Twitter: ‘Rot op naar je eigen land!’. Ik vind het de meeste asociale opmerking van de 21e eeuw. Je zegt eigenlijk dat iemand hier niet thuishoort. Op basis waarvan? Zijn voorouders? Zijn huidskleur? Wie geeft jou het recht om dan te zeggen: ‘oprotten!’ Ben je beter? Heb je meer of andere rechten? Bestaat er zoiets als een ‘echte Nederlander’? Soms reageer ik en vraag aan zo’n schreeuwerd: “wie bedoel je met ‘ons’ ?”. Ik krijg altijd een scheldkanonnade terug met de opmerking erbij dat ik ook maar op moet flikkeren en dat ik een landverrader ben. Dat laatste vind ik persoonlijk wel prima. Liever een land- dan een mensenverrader.

Ik heb de afgelopen jaren van dichtbij meegemaakt dat mensen als Ibrahim, mijn Spaanse maatje, zwaar worden gediscrimineerd. Op basis van vooroordelen, want als hij ergens een dagje heeft meegewerkt, is dat meestal weg. Maar ik zie ook dat in Nederland slimme mensen met een niet-Nederlandse achternaam gewoon minder kansen krijgen. Als je dat ontkent, moet je aan een struisvogel vragen of je mee mag kijken onder de grond. Het is er gewoon en het gebeurt. Ik heb in Rotterdam een paar slechte ervaringen gehad met Nederlanders met een Kaapverdiaanse oorsprong. En klikte dus automatisch hun CV weg. Lekker makkelijk. Onzichtbare discriminatie.

Ik denk dat daardoor de grootste woede ontstaat bij mensen die zich gediscrimineerd voelen: de onmacht als het ontkend wordt. Misschien is daarom de dood van George Floyd, hoe tragisch dan ook, wel een ‘blessing in disguise’. Een soort ultieme wake-up call dat het nu tijd is om het niet meer stil te houden, maar hardop uit te spreken. En ik ben vooral trots dat de jongere generaties daar volop achter gaan staan. Ze durven midden in Corona-tijd op te staan en te demonstreren. Soms een beetje veel tegelijk op één plek. Maar ach, nu drie weken verder is er gewoon niks aan de hand. Dus die hele hysterie van de Dam-demonstratie: storm in een glas water.

Mijn generatie is toch niet meer te redden. Opgevoed in een andere, kortzichtige tijd en vastgeroest in oude dogma’s: Zwarte Piet moet blijven! Red onze cultuur! Al die buitenlanders uit ‘ons’ land! Ik generaliseer, want niet alle babyboomers zijn zo. Dat gevoel krijg je wel als je na de haat- en doodsbedreigingen kijkt op Social Media.

Moet die (onder)buikspreekpop, genaamd Johan Derksen, dan zijn mond houden? Alsjeblieft niet! Het is niet leuk om het te horen, maar hij heeft recht op zijn mening en maakt het verborgene juist zichtbaar. Dan kun je tenminste met valide argumenten (en niet agressief) iemand aanspreken. En er ook niet teveel waarde aan hechten. De bromsnor is een karikatuur van zichzelf geworden. Die krijgt straks gewoon een standbeeld op het Foute Mannen Plein in Wijk bij Duurstede.

Gezellig naast al die VOC-‘helden’ als Piet Hein en Jan Pieterszoon Coen. Slim bij elkaar gezet, educatief mooi overzichtelijk. Maar die standbeelden wel heel laten, om te herinneren dat het bestond en bestaat. Niet aangeboren, maar aangeleerd..

Blauw

Grappig publiek heb ik hier. Vorige week gingen vooral de babyboomers los op ‘sweet memory lane’ met de mooiste vakantieherinneringen. Het was vooral geinig hoeveel vergelijkbare ervaringen er waren met taaie autoreizen, armoedige vakantiehutjes en k(r)ampeer-gedoe. Gister raakten, na mijn vroege afmelding, hele families in de stress. Ik kreeg zelfs een appje: “hoe moet ik nu schijten?”

De reden waarom ik afhaakte was simpel; een houten kop. Na een avondje Social Closeness met dochters, vriendinnen en schoonzoon. Gewoon ouderwets ravotten in de tuin, barbeknoeien en spelletjes doen. Met net een paar drankjes meer dan goed voor me is. Toen ik eindelijk aan de column wilde beginnen, was het zondag en één oog al in slaapstand terecht gekomen. En sinds mijn vrijwillige schrijvers-sabbatical luister ik beter naar mijn innerlijke coach. Zennnnnnn……

Alhoewel het Corona-virus zakelijk nog steeds een zware beproeving is, ben ik privé best in een prettig ritme terecht gekomen. Marion werkt snoeihard en is 12 uur per dag weg. Ik werk thuis en klop en veeg en zuig en kook. Natuurlijk missen we onze tweewekelijkse trips naar Spanje, maar onze weekenden zijn nu lekker gevuld met veel kluswerk en inhaalavondjes met vrienden. En daarnaast is het heropenen van golf- en tennisbanen een lot uit de loterij. Elke week twee keer volle bak tennissen met vriendje Gaico en een keertje of 3-4 golfen geeft meteen fysieke vooruitgang. De rugpijn verdwijnt als sneeuw voor de zon, de schouders zitten weer los en de beenspieren worden weer getest. Heerlijk!

Woensdag, na een relax vroeg ochtendrondje golfen met compagnon Marcel, kwam er ‘out of the blue’ een opvallend WTF-momentje voorbij: ‘Waar is de politie?’ En had ik meteen het onderwerp voor deze column te pakken. De vraag of BOA’s moeten beschikken over pepperspray of een wapenstok is ook een indirecte vraag waarom er zo weinig blauw op straat is. Want dat geteisem in IJmuiden had zich waarschijnlijk snel uit de voeten gemaakt bij de komst van een Wout met een hond of een Juut op een paard. Desnoods de ME (Moordzuchtige Eikels) inzetten. Die gebruiken de lange wapenstok i.p.v. de korte en ik kan je verzekeren; je loopt een week heel moeilijk na een tik.

De afkorting BOA staat voor Buitengewoon Opsporings Ambtenaar, maar Bijzonder Ongeschikte Arie is meer op zijn plaats. Als ik aan de discussies denk, die ik soms voer met een BOA, is het goed dat we allebei geen pepperspray of korte wapenstok voor handen hebben. Want het zou leiden tot een veldslag, waarbij vergeleken de huidige rellen in de VS maar een schoolplein-fittie zijn. Ik snap best dat BOA’s in onze verharde maatschappij nodig zijn en het zeker niet makkelijk hebben, maar om serieus met tegenspraak of boosheid om te gaan is vooral tact en de-escalatie nodig en geen wapen. En heb je dus minimaal 15 hersencellen en een goede opleiding voor nodig. Case closed!

Waarom zijn die blauwe Klabakken niet zichtbaar op dit moment? Er is geen voetbal met risicowedstrijden, geen evenementen, geen festivals, geen demonstraties en al helemaal geen nachtleven. 85% van de extra inzet is weggevallen. Zitten ze de hele dag te toepen en te poepen in het Klabakkarium? Formuliertjes in te vullen? Functioneringsgesprekken met elkaar te voeren? (“Heel goed Herman,  je hebt in de maand april 0 conflicten opgelost”). ATV op te nemen? In drie maanden tijd heb ik 1 (één) Blauwe Controle aan de grens gehad, terwijl ik er meer dan 100 overheen ben gereden. Je zou toch, zeker in de beginfase van Corona, denken dat iets meer zichtbaarheid nuttig kan zijn? Maar helemaal nichts, nada, noppes, niente.

Ik roep dit alleen in jullie belang, want zelf kan ik best zonder de kleur blauw. Denk maar mee: Belastingdienst, IKEA, KLM, Overheid, Twitter, AH, Ryanair enz. enz. Heel veel bedrijven of instanties met de kleur blauw doen aan de voorkant poeslief met slogans als: “leuker kunnen we het niet maken” of “een beetje aandacht maakt alles mooier”. Maar trap er niet in. Blauw is de kleur van bedrog, arrogantie en winstbejag. Wees alert als je te maken krijgt met een blauw bedrijf. Houd je portemonnee, je kinderen en je eigen waarde in de gaten.

Deze waarschuwing is geen hoax of complottheorie. Het is net een virus en verspreidt zich razendsnel. Daar kan de politie nog wat van leren….  

Die jeugd van tegenwoordig!

Er is al veel over geschreven en gezegd en dat zal ook nog wel even doorgaan. Nederlandse pubers gingen in navolging van hun leeftijdsgenoten in België en Scandinavië protesteren. Tegen de opwarming van de aarde en vóór meer klimaatmaatregelen door onze regering. Er is dus nog hoop.

Op zijn Hollands ging iedereen er zich mee bemoeien en waren er fanatieke tegen- en voorstanders.  De azijnpissers, vooral veel ouderwets denkende ouderen, vonden het vooral spijbelen en dus belachelijk: die verwende kutblagen gingen toch ook gewoon vliegen en eten bij MacDonalds? En aan de andere kant de linkse Grachtengordel die hun eigen schaamte proberen te verdoezelen door luidkeels te verkondigen dat de jeugd het echt heeft begrepen en zo fantastisch bezig is.

Waar ik sta? Dat is best lastig. Ik ben natuurlijk zo’n hypocriet, die zich zorgen maakt over het milieu en tegelijkertijd 50 keer per jaar in een vliegbus stapt en dus een asociale foodprint achterlaat.  Die bezig is met gezonde voeding op de werkplek en tegelijkertijd kilo’s vlees tegen zijn huig klapt. En die rijdt in een diesel  PC Hooftractor waarvan het enige elektrische onderdeel de automatisch dichtklappende spiegels zijn. Gevalletje links lullen, rechts vullen.

Maar ik werd blij en vrolijk van die naïeve pubers op het Malieveld. Met hun geinige spandoeken en spreuken:  “Dino’s dachten ook dat ze tijd hadden.” “The Titanic wouldn’t happen in 2019.” En “stop met mastuberen, red de ijsberen!” Ik had er nog wel een paar aan toe kunnen voegen, gewoon voor de sfeer. “een warmer klimaat> elke dag zweet in mijn naad”.  “Wakker worden met een klimaatkater> mijn kruis hangt in het water”. Van teveel CO2 , springt spontaan al mijn acné“. Kortom, als jij een ouder bent van een klimaatspijbelaar (mooi woord!)  ben je in mijn ogen geslaagd voor het diploma “Vooral Eigen Mening – Opvoeding”. Hulde!

Ik vind al heel lang dat elke scholier (lagere of middelbare school) tien dagen per jaar samen met zijn ouders mag afwijken van  het monotone en achterhaalde schoolritme. Misschien een weekje minder zomervakantie om het een beetje te compenseren. Trouwens, die 10 dagen kunnen ook dienen om kort ziekteverzuim te verrekenen. Dus als Madelief of Floris elke maand een dagje jeuk heeft aan haar neusvleugels, een prikkelend oogje heeft van de nieuwe goudvis of gewoon verdrietig is na de wissel bij de 22-1 nederlaag met hockey, gaat dat gewoon van die 10 dagen af. Lekker puh! En laat dan demonstreren lekker meetellen. Wel zo eerlijk!

Ik heb het gevoel dat in mijn pubertijd, toen de aarde nog plat was, er harder en fanatieker werd gedemonstreerd. Tegen kernenergie (“totdat de bom valt!”), de kroning van Trix (“geen woning, geen kroning”) en de Piersonrellen in Nijmegen (“Radio Rataplan”). Ik ben die week nauwelijks op school geweest, want had het veel te druk om al die krakers met eieren en stenen te bekogelen. Ik zat toen even in een ballerige periode, met spencertjes en flanellen broeken. Ik heulde met het kakkerige studentcorps Carolus Magnus. Maar na een goede steenworp van een kraker waardoor mijn oor een beetje losser hing, was ik voorgoed genezen. Lesje geleerd.

Dit jeugdige klimaat-protest moeten wij ouderen niet de kop indrukken met zuur gedrag. Het is niet moeilijk om met allerlei flauwe argumenten (“maar je draagt wel een truitje van Primark, dat is kinderarbeid”) hun goede intentie kalt te stellen. Onze generatie heeft er namelijk een zooitje van gemaakt, maar weigert nu hun plicht te doen zodat volgende generaties nog iets langer van de tropische temperaturen kunnen genieten. Hoe zouden we reageren als 1 miljoen kids hadden gedemonstreerd à la Gele Hesjes? Hadden we het dan wel serieus genomen?

Kunnen we misschien de jeugd motiveren om nog een paar heilige huisjes aan te pakken? Bv. over de belastingmoraal voor grote bedrijven in Nederland? Slogan: “Niet mee betaald aan Blauw? We kraken je ballen rauw!” Of over de hoge beloningen voor bankdirecteuren: “Bankbaas = familie van de hyena’s”. En een politieke: “Kutte met Rutte? Liever seks met Lex!”

Kortom, ik ben blij met onze klimaatspijbelaars. Omdat ze uitkomen en opkomen voor hun mening. Ergens voor staan. Tegen de gevestigde orde in gaan. Recalcitrant. Provocerend. Confronterend. En het vooral oneens zijn met de oudere generatie. Zoals het hoort.

Gezocht: positivo’s (m/v)

Zo, de maand van de Blauwe Knoop  zit erop. Het was mijn derde Dry January en het bevalt steeds beter, op een droogje zitten. Twee lastige momentjes overleefd; het apéritief-moment afgelopen zondag aan de rand van het zwembad in Spanje en in een Gambiaans beachbar na vier dagen rimboe, stof en water.

Doordeweeks geen alcohol doen we ook al jaren en dat komt nu goed uit. Ik zit tot over mijn oren in dagelijkse operationele heisa en dat kost  veel energie en nachtrust. Iedereen die ooit met mij gewerkt heeft, weet dat ik weinig geduld  heb en vlekken in mijn nek krijg van detail-geneuk. En precies daar ben ik weer 15 uur per dag mee bezig…. Hiep hoi voor het ondernemerschap.

Ik hoef ook geen omerta, de Maffiaanse geheimhoudingsplicht, meer na te komen voor betalende  opdrachtgevers.  Dus ik zal wat vaker over het wel en wee van De Groene Artisanen berichten, omdat ik daarmee vooral mijn eigen onkunde ten toon spreid.  Zoals afgelopen week, toen ik een tikkie naïef besloot om zelf de vacatures voor een mooie nieuwe locatie in Rotterdam uit te gaan zetten. Ik moest wel, want de afdeling Human Resources & Development staat nog een ietsjepietsje in de kinderschoenen….

Een beetje vluchtig flanste ik donderdagavond een hip tekstje in elkaar, voor vacatures in Rotterdam en Utrecht. Het uploaden op Indeed was zo gepiept, mijn eigen e-mail adres moest maar even dienen voor de reacties en zonder enige verwachting ging ik naar bed. In de grote Nederlandse steden is het al heel lang een probleem om goede mensen te vinden voor ons vak. Vroeg in de ochtend klikte in mijn mail open en proestte bijna een stevige hap yoghurt met granola over mijn scherm. Er waren al 10 reacties binnen en elke 10 minuten kwam er één bij. Vrijdagavond stond de teller al op 142 reacties. De chef Hiring & Selecting van De Groene Artisanen kon zijn borst nat maken.

Gistermiddag ben ik begonnen met de pre-selectie, met het doel iedereen een fatsoenlijke reactie te geven. En eerlijk is eerlijk: het was geweldig! Hilarisch! Soms ook gênant en knullig. Ik ben op zoek naar vrolijke, positieve medewerkers voor catering- en receptiediensten. Dan hoef je geen hoogdravend CV in te leveren, een galmend betoog te houden over je secundaire karakter-eigenschappen of je DISC-profiel toe te lichten. En natuurlijk zijn 60% van de reacties vooral bedoeld om de WW-uitkering te behouden en pro forma te solliciteren. Als je in een verplicht veld je motivatie moet toelichten en je vult er alleen een punt (.) in om het veld te vullen, dan ben je niet heel ambitieus om aan de bak te komen….

Een paar voorbeelden?

  • als ik nie hoef te voeballen, kan ik ook wel op zaterdag werken.
  • mijn beroep is mijn roeping (op het CV 12 banen in 13 jaar in 8 verschillende bedrijfstakken).
  • werkzaamheden: het op de toiletstoel zetten en steunkousen aantrekken
  • jij mij bellen, want ik wil heel graag werken voor jullie. Ik kan alles goed
  • ik ben niet bepaald moeder’s mooiste, dus als u een representatief iemand zoekt….
  • ze is heel sociaal en collegiaal (over haarzelf in de derde persoon spreken)
  • ik ben man die jij zoekt. Goed werken goed verdienen.

Kortom, ik heb een redelijke doorsnee van werkend Nederland voorbij zien komen. En al snel een eerste schifting kunnen maken. Iedereen die niet eens de moeite heeft genomen om vijf woorden bij de motivatie in te vullen, krijgt een korte afwijzing. Diegenen die niet passen qua achtergrond of werk een iets uitgebreidere afwijzing. En de resterende 30 leg ik voor aan mijn collega’s. Daar zitten ook best veel kandidaten met een rafelrandje bij. Daar heb ik altijd een zwak voor gehad en ik hoop dat ze doorgaan naar de finale.

Het wordt voor elk bedrijf de grootste uitdaging voor de aankomende tijd: hoe krijg/houd ik medewerkers die bij mijn bedrijf passen? Er ontstaan enorme tekorten met name aan de ‘onderkant’ van de arbeidsmarkt. En dan gaan medewerkers zelf bepalen waar ze wel of niet willen werken.

En dus wordt het ook hoog tijd voor een enthousiaste medewerker voor de afdeling LOL IN ONS WERK. Geen oude zeiksnor die ongeduldig is en knorrig kan reageren. Maar eerst een drankje….

Te koop: gele hesjes

Pffff. Ik dacht dat ik alles hier al een keertje had besproken. Politiek, sport, reizen, Spanje en ook mijn eigen mannenwereldje. En dan trekken er ineens een paar Franse canards een geel hesje aan. Un peu furieux omdat de diesel wat duurder wordt. En wat er daarna gebeurt? Ongelooflijk.

Ik weet ook wel dat Frankrijk geen leuk land is om te leven. Tenzij je een goed gevulde bankrekening hebt, een appartement in het 6e arrondissement, een chalet in de Franse Alpen en een mooi buitenhuis aan de Côte d’Azur. Maar de middenklasse ploetert om rond te komen en de banlieus van Parijs, Marseille of Lyon zijn gewoon getto’s. Onleefbaar, gevaarlijk en een broeinest voor extremisme. Misschien is Frankrijk wel het Europese land waar de afstand (letterlijk en figuurlijk) tussen rijk en arm het grootst is.

Het is ook een volk dat graag klaagt, ontevreden is, veel staakt en iedereen de schuld geeft. Dus werd het protestje van de eerste Gilets Jaunes al gauw opgepakt door de grote meute. Ontevreden boeren? Geel Hesje. Boze studenten? Geel hesje. Belastingboze burgers? Geel hesje. Hekel aan de politiek? Geel hesje. Enz. enz. Dat gele, vormloze veiligheids-hansopje werd een symbool van onvrede. Prima, loop lekker samen voor lul met je reflecterende strepen.

Maar de explosie van geweld vorig en dit weekend is waanzin. Complete waanzin. Plunderingen, straatgevechten, honderden gewonden, chaos, vandalisme, vernielde kunstschatten. Niet door een debiel groepje van een man of 100, maar grootschalig en zelfs georganiseerd. Social Media heeft weer zijn steentje bijgedragen met opruiende oproepen, met fake news door foute organisaties. Veldslagen werden er gevoerd in de grote steden in Frankrijk en Brussel.

Er is één argument waar ik me al een tijdje kapot aan erger: “Ja maar, ze hebben het er zelf naar gemaakt.” De grootste onzin van deze eeuw. Zoals: “Ja maar, Mark Rutte heeft het er zelf naar gemaakt. Hij luistert niet naar ons.” DAT IS GVD MAAR GOED OOK! Ik ben geen fan van Markje, maar we hebben in ons democratisch systeem via verkiezingen mensen gekozen die samen regeren op basis van een meerderheid. Dus laat je horen als je het er niet mee eens bent, breng gerust een proteststem uit op Baudet of Wilders, klaag je suf à la Française. Dat is je recht. Wees lekker boos.

Maar veel boze mensen gaan over alle acceptabele grenzen heen. Agressief, bedreigend, onbeschoft en ja, ook vaak racistisch. Ik heb dit jaar, voor het eerst, geen Sinterklaasgedicht gepost op mijn blog. Gewoon geen zin in, net als vele anderen. Maar ik heb de woorden AAP en ROT OP NAAR JE EIGEN LAND weer honderden keren voorbij zien komen, als ik inzoomde op de comments van de beruchte sites. Ik moet me dan echt inhouden om niet te reageren, want het is volstrekt kansloos. Je krijgt al snel een strontbak van bedreigingen en scheldkanonnades over je heen.

Op de lokale Nijmeegse zender RN7 was afgelopen week een filmpje te zien van het Gele Hesjes protest in Nijmegen. Ik heb heerlijk gelachen om zoveel domheid. Alle 87 hesjesmensen hadden een andere reden om er te zijn. “Ik ben voor Zwarte Piet”, “ik ben tegen armoede”, “Rutte moet oprotten”, “weg met de banken”. Ik maak me minder zorgen dat het hier net zo escaleert als in Frankrijk.

Ondertussen zit ik wel met 13 gele hesjes in mijn maag, verspreid over 3 auto’s en twee landen. Ik word bij panne nog liever van mijn sokken gereden dan met zo’n hesje te worden gezien. In Spanje zijn ze verplicht, maar probeer ik me er zwaaiend met mijn clubcard van FC Barcelona wel uit te lullen. Wat zou een goed internationaal alternatief zijn, als vervanging van de ‘besmette’ gele hesjes? Een paarse, fluoriscerende boxershort? Een felblauwe Pino-muts op je knar? Zwaaien met een lichtgevende opgeblazen groene condoom? Ik vind alles goed, maar no more yellow vests!

Over naar iets luchtigers. Ik heb gelukkig een beetje afleiding, want ben al het hele weekend aan het kokkerellen. We vieren vandaag kerst in Duitsland, met 11 mensen (m/v) en 6 gangen. Lekker bijtijds, maar iedereen is nu in het land. Mooie gedekte tafel, lekker gerechten, fijn gezelschap. Niks formeels, maar wel een dresscode: GEEN GEEL!