Придурок

Hoi Vladimir, Frank hier. Je weet wel, die wereldberoemde verhaaltjesschrijver uit Nederland. Ik snap dat je schrikt dat ik je rechtstreeks benader, maar ik wil even met je praten. Ik zeg even niet waar ik nu zit, want je bent nogal geprikkeld de laatste tijd.

Jij en ik wisten dat dit ging gebeuren, hè? Ik ben best verbaasd dat alle Westerlingen in shock zijn over jouw ‘vredesmissie’ in Oekranië, want je hebt er nooit omheen gedraaid. Vanaf het moment dat die dronken tor Jeltsin jou als opvolger aanwees, kon je al je opgekropte frustratie om gaan zetten in payback-time. Want het zit je dwars hè; moeten vluchten als een KGB-dief in de nacht uit Berlijn en daarna beetje bijbeunen als taxi-chauffeur in Leningrad (vind je fijner klinken dan St. Petersburg, toch?).

Eerst was Tsjetsjenië in 1999 aan de beurt, een beetje oefenen. Klagen over agressie, over terrorisme. En daarna gewoon met de grond gelijk maken. De hoofdstad Grozny staat nu bekend als de meest verwoeste stad op aarde. En toen er thuis in Moskou kritiek kwam op de oorlog i.v.m. de vele dode Russische militairen, kon je dat ook meteen regelen: persvrijheid inperken, demonstranten oppakken en gevangen houden en ook een paar kritische journalisten laten omleggen. Zoals  Anna Politkovskaja, die Tjetsjenië ‘een klein hoekje van de hel’ noemde.

Bij Georgië in 2008 heb je kunnen oefenen met een nieuwe troef: in een regio zitten veel Russen en die zijn in gevaar en jij gaat ze redden. En dan schrikken dat soort landen hard genoeg om niet teveel te gaan zeuren dat je een stukje land afpakt. En heb je de hoofdprijs te pakken: de NATO kan Georgië niet meer toelaten, omdat het land in oorlog is. Want diep in je hart is dat je grootste wens; een buffer van landen waar vriendjes aan de macht zijn, die alles doen wat jij wilt.

En daar gaat het fout in Oekraïne, want die luisteren niet. Je pakt ze de Krim af en twee regio’s, maar ze blijven praten met die linkmiechels van de NATO en EU. En nu je twee jaar afgezonderd van normale mensen de Corona-tijd hebt doorgebracht, ben je een echte Ras-Putin geworden. Niemand durf je meer tegen te spreken, zelfs die rijke vriendjes van je. Iedereen schijt in zijn broek.

Weet je wat ik denk Vladimir: je hebt last van KMS; het Kleine Mannen Syndroom. Niet boos worden nu en Limburg afpakken. KMS-ers komen overal voor, in de hele geschiedenis. Cesar, Napoleon, Hitler, Mussolini, Hirohito. In je eigen land Stalin, de grootste moordenaar van de 20e eeuw. Meer mensen vermoord dan Hitler, maar wel jouw held hè? Ze hebben allemaal dezelfde manco’s; alleenheerser, dulden geen tegenspraak, schijt aan hun volk, paranoia, agressief. En het meest bizarre; een mensenleven telt niet.

Vladje, je rept telkens over het Russische volk en dat je alles voor hen doet. Maar het zijn loze woorden, want je durft ze niet te vertellen dat jouw vermogen van 200 miljard Dollar allemaal gejat geld is. Van jouw volk. Elke landgenoot heb je voor $1400 bestolen. En dan reken we nog niet mee wat jouw matties (zoals de creep van Chelsea, Abramovic) allemaal ‘verdiend’ hebben over de ruggen van jouw landgenoten.

En dat maakt je tot een ordinaire dictator. Geen Redder des Vaderlands, die de geschiedenis wil herschrijven. Het grote Rusland (van voor de val van de muur) komt niet terug. Ook al krijg je Oekraïne in handen. Het wordt je Waterloo. Omdat de geschiedenis leert dat dictators altijd verliezen. Ze worden vermoord (zoals die Ceausescu’s van Roemenië), ze worden gevangen gezet of houden niets meer over (de Castro’s, de Assad’s).

Dus luister nou naar mij, nu het nog kan. Pak je poen, vertrek naar je paleisje van 1,3 miljard aan de Zwarte Zee. Je bent 69, ga lekker met pensioen en potje klaverjassen met die vriendjes van je en misschien willen Max en Lex nog wel een keer een biertje drinken. Die familie neemt het niet zo nauw, maar dat weet je al.

Natuurlijk zijn we verdeeld in het Westen. Maar dankzij jou worden we éénsgezind en strijdbaar. Dank daarvoor. Hadden we even nodig. Wij vinden jou namelijk een eikel. In het Russisch een pridurok-Придурок.

Storm in een glas water

Het is misschien niet te vergelijken met een orkaan-seizoen in Amerika, maar we raken in Nederland van de ene storm in de andere verzeild. Van alles wat: een dickpic storm, een artiesten-storm en ook nog echte windstormen met de verraderlijke namen als Corrie, Eunice en misschien nog Dudley.

Ik ben natuurlijk een beetje laat om over het fenomeen dickpic te beginnen. Het is een beetje de moderne versie van de potloodventer. Er liep er vroeger eentje op de Goffert rond, toen wij daar opgroeiden. De eerste keer was het heel hard schrikken en wegfietsen. Maar na een paar keer, als hij weer uit de rododendrons tevoorschijn sprong, fietste ik gewoon door en zei vrolijk ‘hoi!’. Want laten we eerlijk zijn, de broekpaling is niet het charmantste stukje vlees aan een man. Afhankelijk van de variant die je bezit, is het meestal een slordig kaneelstokje van te ruim vel en stekelige haarsprieten.

Natuurlijk kan hij soms ineens transformeren naar een stramme kabouter, maar het blijft geen fotogeniek bezit om mee te pronken. Ik heb allerlei theorieën voorbij zien komen waarom het fenomeen dickpic bestaat, maar voor mij bleven er maar twee opties over: 1- je bent al heel lang ziek in je hoofd óf 2- je vindt jezelf fantastisch en bent te weinig gecorrigeerd in je leven. In beide gevallen heb je dringend hulp nodig. Want het bestaat niet dat het ooit één keer geleid heeft tot succes.

In de categorie dickpic-storm kunnen we ook prins Andrew een ereplaats geven. Want hij voldoet aan beide opties: ziek in zijn hoofd en teveel met een zilveren lepel grootgebracht. Kijk maar naar een serie als The Crown over het Engelse koningshuis en je weet genoeg; iedereen is kierewiet en leeft in een totale schijnwereld. Die stokoude Engelse bitch heeft nu € 12 miljoen afgetikt om de rechtszaak van haar zedendelinquente zoon af te kopen. Eigen schuld, dikke bult. Is de prijs van een mislukte opvoeding en deelname aan een bedorven en achterhaald instituut. Net als in Nederland. Afschaffen die poppenkast: nutteloos, kostbaar, gênant, ondemocratisch, Middeleeuws.

Deze week waren er twee snoeiharde rapporten die het falen van onze politieke leiders bloot stelden. De oorlogsmisdaden van Nederland in Indonesië waren natuurlijk al lang bekend. Maar uit het rapport blijkt nu dat het met medeweten van de toenmalige regering Drees gebeurde, die het achteraf keurig in de doofpot stopte. Alle tegenstanders in het leger en politiek van toen kregen keurig een functie elders, à la Omtzigt. 70 jaar later vechten we tegen de onzichtbare vijand Covid en hebben wij ons laten leiden door onkunde en onbekendheid. Maar ook nu gold dat er geen ruimte was voor kritische vragen of de werkelijk wil om er anders naar te kijken. Tunnelvisie in Optima Forma.   

Maar we zijn er niet echt in geïnteresseerd. Wij willen weten wat een patjepee Rapper en een zingende lange Draak uitvreten. De Pauper Kabouter (geniaal woord van Peter Pannekoek) test de deursluiting van zijn pooiersbak op zijn vrouw. Niet de eerste keer dat ze klappen krijgt. Ben altijd verbijsterd dat het zich telkens herhaalt. Ik heb mijn dames nog nooit 1 tikkie uitgedeeld, maar dat lijkt me best normaal, toch? Ik hoop dat die Jamie hem gruwelijk aanpakt en de uiterlijke schijn eindelijk van zich af schudt. Ze is niet mijn type, maar er loopt vast iets beters rond dan die Pauper Kabouter.

En die Glennis Grace heet eigenlijk Glenda Batta. Past beter bij haar, want er zit weinig ‘grace’ aan. Haar verwende puberzoontje loopt paffend door de Jumbo en wenst daar niet op aangesproken te worden. Hij gaat boos naar huis om te klagen bij Mama. Je zou zeggen een storm in een glas water en een corrigerende tik voor het knulletje. Maar Mama Batta verzamelt een groep matties om in de Jumbo te gaan matten. Hoe ver ben je dan als moeder gezakt? En de grootste grap: ze wilde na drie dagen liever via de artiesten-uitgang het politie-bureau verlaten. Ik pieste bijna in mijn Tena for Men van het lachen!

Daarna zette Nederland zich schrap voor een paar windvlaagjes. Dakpannetjes eraf, aanhangertjes om. Klein bier eigenlijk. Maar genoeg om Indonesië, Marc, Andrew, Pauper Kabouter en Mama Batta te verdringen. Godzijdank.

Rayan

Het spookt al een paar dagen door mijn hoofd. Die aandacht voor dat Marokkaanse peutertje Rayan van 5 in een diepe put. Misschien is hij al gered, misschien heeft het te lang geduurd. Natuurlijk is het een persoonlijk drama voor zijn ouders, zijn familie, het hele dorp Bab Berred. Maar zelfs het NOS nieuws besteedt er in elk bulletin aandacht aan. Why?

Er zijn in Nederland duizenden kinderen die zeker nu in Corona-tijd (maar ook daarvoor al) niet de hulp krijgen die dringend nodig is. Jeugdzorg naar de kloten geholpen, extreme wachttijden bij hulpinstanties, kostengeneuk van ziektekostenverzekeraars. Onze jeugd heeft misschien wel het zwaarst geleden onder deze crisis. Konden niks, mochten niks, kwamen nergens. Lekkere klotentijd om op te groeien. Ik heb vorige week een VrijMiBo gedronken met Anne-Roos in de Foodhallen in Arnhem (aanrader!) en zag alleen maar hysterische blije jongelui om me heen.

Het zal je kind maar zijn: met een manische depressie, met Boulimia of Anorexia, met een zelfdodingswens. En hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt; als ouders in Nederland ben je aan de Goden en het Geluk overgeleverd. Zelden komt de juiste hulp of therapie normaal en op tijd op gang. Wachttijden, tegenstrijdige regels, in bureaucratie verzuipende organisaties zorgen voor onmacht en frustratie. Vraag maar eens om je heen, je hoort de schrijnendste verhalen. Elke week neemt een jongere in Nederland afscheid van het leven. Soms niet te vermijden, maar altijd een drama. Zeker als het voorkomen had kunnen worden met tijdige professionele hulp.

Maar naast deze Nederlandse misstand, laten we overal in de wereld steken vallen als het om kinderen gaat. We kunnen natuurlijk niet alles oplossen, maar die kinderen in Turkije die vorige week doodgevroren zijn omdat Griekenland een push-back actie uitvoert in naam van de EU? De meesten van jullie zullen het niet hebben meegekregen, toch? Of die kinderen van Nederlandse IS-vrouwen in erbarmelijke leefomstandigheden in Syrië. Moeten die gestraft worden om de domme acties van hun moeders?

Maar oh oh, wat zijn we druk met Rayan. Het pijnlijke is dat het altijd en overal gebeurt, zo’n bizar pechgeval. Want je kunt niet alle putten in de wereld afdekken, niet alle vijvers leegpompen, niet alle opritten met hekken beveiligen. Als je pech hebt, overkomt het je. Altijd mijn grootste nachtmerrie geweest, maar ik heb nooit alle risico’s uitgebannen. Want dat kan namelijk niet. Dat heet schijnveiligheid. Maar er zijn ook veel situaties die we wel kunnen beïnvloeden, zoals een betere jeugdzorg.

Gisteren protesteerden studenten weer heerlijk ouwerwets op het Museumplein over hun studieschulden door het leenstelsel. Fantastisch dat dat weer kan. Grappige spandoeken, uitgelaten sfeer, hilarische interviews met geniale quotes. “Rutte, ik stuur wel een tikkie.” “Het geld groeit me niet op de rug.” “Wel geld voor Corona, geen geld voor diploma.” (vast geen student Nederlandse literatuur…). In een interview zei een student dat hij straks geen woning kan kopen, omdat hij €74.000,= studieschuld heeft. Ik rekende even snel uit dat ie dan per maand +/- € 1.000,= geleend heeft. Ik denk eerlijk gezegd dat het goed is dat de kroegen een tijdje dicht zijn geweest, anders had hij al op een ton gezeten…

En nu moeten we die generatie gaan empoweren (mooie Linkedin term) om op termijn ons land te gaan runnen. Het kan niet anders dan dat ze dat beter doen dan de babyboomers. Want wij komen er toch een tikkie te laat achter, dat we de echte problemen een beetje voor ons uit hebben geschoven. Liever diesel rijden want dat is goedkoper als je veel rijdt. Roken is gezellig. Leegpompen die gasvelden. Marktwerking in de zorg. Toeslagfraude opsporen. Rijke grote bedrijven matsen met belastingregels. Tata Steel laten vervuilen. Best een treurig lijstje.

Dus als de jeugd de toekomst heeft, moeten we dan er niet iets meer aan doen om ze ook daadwerkelijk een kans te geven? Zodat ze een huis kunnen kopen, zonder dat studieschuld dat onmogelijk maakt. En overal hun elektrische bolide (die ze met 5 man delen) kunnen inpluggen? Zal ik mijn uitlaatgassen (zowel van de auto als de persoonlijke) opvangen om die gasvelden in Groningen weer op te vullen? Heb ik in ieder geval nog een steentje bijgedragen…

Ik krijg op de valreep door dat Rayan het niet heeft overleefd. Toch treurig nieuws.

FOMO

Waar zijn we nu weer in beland? Het begint wel een hele slechte cowboyfilm te worden. Waarbij elke paar minuten er weer een nieuw onverwachte slechterik het witte doek komt binnen denderen. Hoe die film heet? Once upon a time in Corona-country.

Het leek even een happy end te worden. We prikken al onder de 20, 72% van alle volwassenen heeft al minimaal 1 prikkie gehad, 84% van de 65-plussers is al klaar. Maar de Delta-variant (een sjiek woord voor een hufterige, hardnekkige Covid-kloon) maakt gehakt van onze naïeve instelling. Nog nooit is een Popie-Jopie uitspraak van een bewindsvoerder (“Dansen na Jansen”) zo hard gebackfired. Om de jeugd aan de prik te krijgen, werd er een zorgeloze feestzomer aangekondigd. En nu gaan we gierend onderuit en achteruit. Vol op de rem.

Natuurlijk heeft de jeugd dringend behoefte heeft om de schade in te halen. En dus massaal naar events, party’s, studentenfeestjes, kroegen, disco’s, festivals, beachclubs. Alle opgekropte frustratie eruit feesten en lallen. Als ik 20 was geweest, had ik precies hetzelfde gedaan. Sterker nog, ik had een slaapzak op het Keizer Karelplein gelegd om elke dag een paar uur te knarren, tussen al het gefeest door. Geen seconde willen missen, overal bij willen zijn. Er is een psychologische term voor. FOMO: Fear Of Missing Out. Liever te dik in de kist, dan een goed feestje gemist.

Dus laten we de zwarte piet niet bij de jeugd leggen. Want ook al zitten we alweer op 10.000 besmettingen, wat is er eigenlijk aan de hand? Lopen de IC’s weer vol? Valt het bedrijfsleven weer stil? Krijgen we niet genoeg vaccinaties? Statistisch gezien is er alleen maar goed nieuws. Er gaat (bijna) niemand dood en door het aantal besmettingen onder de jeugd neemt ook daar de immuniteit toe. Waarom gaan we dan de boel weer platgooien? Om de entertainment-sector en horeca definitief naar de kloten te helpen? Is de remedie niet langzamerhand erger dan de kwaal?

Ik vind het vooral zuur voor al die mensen die hun vakantie (weer) in duigen zien vallen. Klaar stonden om met het gezin in de auto naar de Côte d’Azur, Gardameer of Costa Brava te gaan. En nu ineens weer te maken krijgen met extra testen, opgefokte Franse snelwegcontroleurs, nerveuse hotelbazen. Alle lust om weg te gaan, gaat er dan wel af. Nederlandse vakantieparken en campings kregen onverwachts veel annuleringen toen het internationaal reizen weer mogelijk werd. En nu probeert iedereen weer halsoverkop een aftandse stacaravan in Nunspeet te boeken. Voor € 2500,= per week….

Maar het valt toch in het niet bij de moordaanslag op Peter Rudolf de Vries. Ik heb hem hier op Vroeg Op Zondag vaak belachelijk gemaakt, omdat ik het een vervelende betweter vond en vind die zich overal tegen aan bemoeide. De linkerhak van Maxima’s schoen te kort? Petertje wist wel een orthopedische oplossing. Het logo van Amazon verkeerd ontwikkeld? Petertje gaf wel een masterclass brandmarketing. Martien van Chateau Kweilant als quizmaster op TV? Petertje legde als dé TV-recensist uit wat er allemaal aan mankeerde. God, wat is het toch een zelf ingenomen kwal.

Maar ook iemand die zich altijd 200% inzette om rechterlijke dwaling of overheids-laksheid aan te pakken. Nooit opgaf en door bleef gaan om de waarheid te achterhalen. Hulpeloze mensen bij stond in hun strijd tegen justitie. En de ballen had om altijd te zeggen wat hij ervan vond. Ook als het over Holleeder of Taghi ging. Wetend welk risico hij daarmee liep. Maar niet van plan om zich in te houden, de mond laten snoeren of bang weg te duiken. In Spanje zeggen ze: ‘tiene cojones de hierro’ (hij heeft ijzeren ballen). Maar die hebben ze nu in zijn hoofd geschoten.

Ik las dat Peter een tattoo heeft op zijn kuit met de tekst: “on bended knee is no way to be free.” De Engelse variant van: “liever staande sterven dan op je knieën leven.” Het gaat eigenlijk over vrijheid en dat niemand jou kan overheersen.

Die vrijheid staat best onder druk de laatste tijd. Door Corona, maar ook door leiders in landen als Hongarije en Wit-Rusland. Maar als we één ding moeten blijven koesteren, is het vrijheid. Voor onszelf en voor de jeugd. Het is hun toekomst.

Voor een prikkie!

Veel lezers leefden vorige week hartstochtelijk mee met mij en N.E.C. Maar misschien nog meer met Marion, omdat ze bij verlies konden voorstellen hoe de sfeer zou zijn… Maar ik ken mijn prioriteiten en sjeesde tijdens de 2e helft met 200 km/u over de Duitse Autobahn om haar in Düsseldorf op te pikken, op de Ipad de livebeelden streamend. Het wonder geschiedde en N.E.C. mag volgend jaar weer met de grote jongens meedoen.

Vanmiddag is het eindelijk zover. Na een maandenlange soap krijgen we ons eerste prikkie! Geen idee of het Pfizer of Moderna wordt, maar het kan me ook niet zoveel schelen. Ik heb alle rotzooi, die ikzelf mijn hele leven in mijn lichaam gestopt heb, overleefd en verwacht dan ook niet dat ik precies diegene ben van de 0,00003%  kans op overlijden door het spuitje. Wel heb ik een voorkeur voor mijn linkerarm, want die doet toch altijd voor spek en bonen mee. Krachteloze luilak is het.

Ondanks dat ik een Nederlandse DigiD, Sofinummer, Zorgverzekering en huisarts had, kwam ik in de ongeorganiseerde digitale chaos van de Nederlandse overheid niet voor. Elk dubbeltje wat er belastingtechnisch bij mij gehaald kan worden, wordt uit mij gezogen. En als ik in Rotterdam op de Maasboulevard 3 km te hard rijd, ligt er binnen een week een paarse envelop van die CJIB-criminelen op de Duitse deurmat.  Dan mag ik € 61,50 aftikken, inclusief € 9,= administratiekosten omdat ik in het buitenland woon. Terwijl die parasieten al jaren keurig vanaf een Nederlandse rekening betaald krijgen. Je kunt in Nederland beter een steen naar de politie gooien dan ietspietsie te hard rijden.

Maar ook al gaat Corona ons € 80 miljard kosten, een uitnodiging naar deze grenswerkende belasting-sponsor kon er niet vanaf. Ik moest me maar bij mijn Duitse noodarts melden. Gelukkig houdt mijn eega dan het hoofd koel en maakt voor ons beiden die afspraak, in de hoop dat Deutsche Gründlichkeit een snelle oplossing biedt. Maar onze eerste bezoek ooit aan een Duitse arts, leverde een teleurstellend “SPÄTER!” op. We zouden in Grupe 4-Stufe 7 belandden en ergens in september aan de beurt zijn. Want ook al wonen we inmiddels 22 jaar in Duitsland, we blijven een soort van Untermensch…

En toch is het nu wel gelukt. Want zonder uitnodigingsbrief op huisadres kun je via de digitale vaccinatie-afspraak site op grond van je bouwjaar het systeem doorkomen. En dat voelt niet als een studenten-trucje om voor te dringen. Ik vind trouwens al dat gejank over die voordringende studenten zuur gezeur. Die kids vervelen zich al anderhalf jaar en moeten juist die grijze massa weer activeren om de draad op te pakken. Het lukt  ze dus om in de falende vaccinatie-systematiek een ingangetje te vinden. In plaats van een gulle lach en een dank je wel krijgen ze van onze Popie Jopie minister de Jong te horen dat ze ‘eikels’ zijn. Hugo, namens al deze studenten de beroemde Jiskefet-uitspraak: ‘He lullo, heb je al geneukt?’

Wij hopen met die prikkies onze reisvrijheid terug te krijgen. We verwachten niet dat we straks weer twee keer per maand met de vliegbus naar Girona gaan. Maar na juli gaat Marion bijkomen van haar uitputtende klus bij de verdeling van mondkapjes, handschoenen, jassen, beademingsapparatuur enz. En dat kan wel even duren, dat bijkomen. Het zijn een paar taaie laatste maanden, maar aan de horizon gloort Spaanse hoop. Rosamar, ook herstellende van een lange eenzame periode zonder bezoek, zal haar met open armen ontvangen. En dan wil ik regelmatig aanvliegen, in het weekend.

Er zijn mensen die niet wilden vaccineren en het nu toch doen omdat er zonder prikkie best veel  beperkingen zullen gaan ontstaan. Ik vind het best grappig dat je eerst principieel tegen de ‘dwangmaatregelen’ van de overheid bent, maar overstag gaat als je er zelf last van ondervindt.

De zon gaat vanaf nu vaker schijnen en het normale leven keert mondjesmaat terug. Misschien drijft deze donkere Corona-wolk wel richting Wit-Rusland. Dat land staat nog op mijn lijstje van ontbrekende landen in het reis-alfabet. Maar een dictatoriale mafketel die Ryanair-vluchten uit de lucht haalt, is zelfs voor mij iets te link. Dus wordt het eerder Japan of Jordanië.

Reizen, zo’n zin in! Ik kan niet wachten op de 2e prik.

Niets is wat het lijkt

Ik ben best blij met jullie, mijn trouwe lezers. Gistermorgen haakte ik op het allerlaatste moment af, omdat mijn linker hersenkwab niet wilde doen wat de rechterkwab van plan was. Er kwam geen zinnig woord op papier. Ik had zaterdag nogal ruim vloeibaar ingenomen. Maar ik kreeg voor mijn afmelding bijna net zo likes als voor een gemiddeld stukje… Toch ga ik jullie vandaag weer lastig vallen met mijn gepruttel. De aan(deel)houder wint.

Ik moet wel iets opbiechten wat de meeste volgers vorige week is ontgaan. Dat hele juridische gesteggel over de vergunning van mijn semi-illegale zwembad was helemaal verzonnen. Donderdag was zogenaamd de rechtszaak. Maar het was donderdag ook 1 april. Ik wil iedereen oprecht bedanken voor de hartverwarmende appjes en berichtjes op de dag zelf. Er waren ook een paar mensen bang dat ze bij een volgende bezoek aan Rosamar in een plastic opblaaszwembadje met gele eendjes moesten dobberen. Maar het enige geel is mijn Speedo zwembroek!

Met mijn zwembad-leugentje heb ik wel meegedaan aan de Pinokkio-Award. Daarin moet zelfs Marco Borsato het afleggen tegen Mark “Ich habe es nicht gewuβt” Rutte. Het is niet langer verantwoord om ons kikkerlandje te laten leiden door iemand die Alzheimer en Vroeg-Dementie met elkaar mixt tot een enge cocktail van liegen en bedriegen. Ik ben best wel vergeetachtig aan het worden, zeker als het goed uitkomt. Maar de belangrijkste zaken onthoud ik echt wel, vooral als het om de communicatie met mijn eega gaat. Marion heeft het geheugen van een olifant en het gif van een ratelslang als ik om de waarheid loop te draaien. Er is maar een optie: meteen met de billen bloot!

Het is geen geheim dat ik nooit fan van Mark Rutte ben geweest. Hij heeft zijn best gedaan en ik denk dat hij zelf oprecht overtuigd is van zijn Grote Gelijk. Maar iemand die er trots op is geen lange termijn visie te hebben en bij elke crisis-situatie 180 graden de andere kant op draait dan hij een week/maand/jaar ervoor heeft beloofd, hoort niet langer dan een jaartje of 8 de tent te runnen. Niet in een groot bedrijf en ook niet in de politiek. Uiteindelijk is het macht die corrumpeert. En als er één partij in Nederland is, die het niet zo nauw met de waarheid neemt, is het toch de VVD.

Ik heb gisteren geschaterlacht om de Paas-reacties van prominente VVD-ers, die allemaal boos waren op die Segers van de Christen-Unie: Judas! Huichelaar! Farizeeër! Jarenlang heeft de Christen Unie alleen maar mogen ja-knikken om het kabinet te steunen en nu pas zien ze dat de THT (de maximale houdbaarheid) van Rutte is verstreken. Jorritsma (akkefietje met een gemeente-aannemer voor haar eigen verbouwing) boos, Teeven de buschauffeur (“waar is mijn bonnetje?”) gepikeerd, Wiegel (dolk in de rug van Den Uyl) over de flos. Ben benieuwd wanneer Jos van Rey, de grote corruptiekoning uit Limboland, vindt dat er amoreel wordt omgegaan met zijn vriendje Rutte. CU is trouwens de straattaal-afkorting voor See You: m.a.w. Toedeledokie!

Ik heb trouwens geen oplossing hoe het verder moet, nu er 813 partijen in de 2e kamer zitten. Ik heb wel een leuk crisis-kabinet in gedachten: Esther van de Diertjes gaat Defensie doen, Sylvana Simons Landbouw, Bidet wordt minister van Klimaat, Wilders doet Cultuur en Onderwijs, Klavertje4 Justitie en Veiligheid, Marijnissen Financiën, Pluimen op Buitenlandse Zaken (praat al Limburgs) . Allemaal volkomen onlogische en levensgevaarlijke keuzes. Maar het is een beetje zoals Cruyff ooit het voetbal veranderde, door een slechte keeper gewoon lekker te laten meevoetballen, een spits als laatste man op te stellen, de linksbuiten van de rechterkant te laten voetballen. Lekker out of the box!

Want eigenlijk valt er straks niets meer te regeren, als door Corona alles naar de kloten is gegaan. Zitten we met een staatsschuld waar we nooit meer van af komen. Durft  niemand meer een festival te organiseren omdat er onmogelijke regels ontstaan. Kan geen Horeca-terras meer open omdat al het personeel is omgeschoold naar pakketjesbezorger, CoolBlue adviseur, GGD-prikkenzetter, AH-vakkenvuller. En kan de CEO van AH nog meer zijn zakken vullen. Die man kreeg vorige maand een bonus van 1,6 miljoen omdat ze in 2020 zo leuk gedraaid hadden… Vast en zeker een VVD-Prominent..

Dromen zijn bedrog

Gelukkig. Het volk heeft gekozen. De rode potloodjes kunnen naar Ikea, alle vrijwilligers hebben zich van hun glorieuze taak gekweten, onze democratie functioneert prima. In Wit-Rusland snappen ze niet dat Rutte niet op 104% van de stemmen uitkomt. Dat is daar al jaren de uitslag voor de zittende president. Hoef je niet voor naar de stembus.

We gaan dus hetzelfde kunstje nog een jaartje of 4 doen, met misschien een iets groener sausje erover. Ben wel benieuwd welke verrassingen er nog uit de hoge hoed gaan komen. De politieke transfermarkt is geopend, dus Aboutaleb op Justitie en GDL Bruls (GDL = Grote Dikke Leider, zijn geuzennaam in Nijmegen) op Binnenlandse Zaken zijn grote potentiële toppers.

Ik heb nergens de roep om het herinvoeren van referendum meer gehoord. Gelukkig maar, want daarom hebben we deze week nou juist gestemd. Bij het Oekraïne-referendum bleken veel van de TEGEN-stemmers niet eens te weten waar het over ging. Die waren gewoon boos, op alles. Dat mag best, maar dan stem je PVV of FvD en laat je hen gewoon 4 jaar boos voor jou doen. Kun je zelf weer een vrolijker mens worden.

Genoeg over politiek, ik heb een ander dringend issue met jullie te bespreken. Dat er bijna tussendoor glipte deze week, in al het politieke geweld. Het gaat over het gênantste en hypocrietste gedrag van de afgelopen decennia: de Mea Culpa van Marco Borsato. Al weken worden we geterroriseerd met interviews, liefdesverklaringen en een werkelijk tenenkrommend nieuw plaatje van de gevallen pizzabakker. Ik was nooit fan van deze zoetsappige kanarie. Populist van afgekauwde versjes: ‘rood is de kleuren van jouw lippen’ en ‘ik lig elke nacht geketend aan een ketting van gemis’. In Myanmar word je voor minder opgepakt.

Marco is niet zielig. Hij heeft bewust jarenlang in het rond geneukt. Hij had last van een ‘intimiteits-vacuüm’, echte mannen zeggen dan eerlijk: “ ik had jeuk aan mijn snikkel”. Dat maakt het niet beter, maar is wel eerlijker naar je partner. En Leontine lijkt me ook niet iemand die elke week met pikstraf dreigt. Dus als jij een keertje geswaffeld hebt in een ander kippenhok, draait zij vast niet meteen alle nummertjes om. Zij is een soort Hyacinth Bucket van Keeping Up Appearances.

Ter promotie van zijn nieuwe deuntje ‘Een Moment’ mocht de treurwilg uithuilen bij Linda de Mol, onze Nationale Kampioen Kritiekloos Interviewen. In 2007 zag ik een aflevering van Zomergasten, waarin Bram Moskowicz volledig ongestoord zijn criminele praktijken mocht goedpraten. Linda legde hem geen strobreed in de weg en zat alleen maar schaapachtig lachend witte wijn weg te lurken. Sindsdien loop ik altijd ver weg als er iets met Linda Hol op TV komt. Ze is de vrouwelijke Harrie Mens onder het motto: Jij bepaalt, als je maar betaalt!

Dat Marco in andere roompotjes heeft geroerd, vind ik niet zo spannend. Dat doet namelijk meer dan 30% van de Nederlanders. Dus ook hier, onder mijn lezers, zitten er tientallen. Wat zal ik zeggen, het leven is geen krentenbol. Britt Dekker, ons nationale (toch niet zo) domme blondje had een mooie spreuk: ‘spijt is verstand dat te laat komt’. Maar wat bezielt iemand om dan overal zielig te gaan lopen doen en schaamteloos berouw te tonen. Op de radio, in de bladen, op TV en er ook nog een jankerig liedje over te schrijven. Waarom?

Misschien is dat wel het probleem van de meeste BN-ers; ze hebben geen idee meer wat normaal gedrag is. Losgekoppeld van de realiteit. Als je altijd alleen maar mensen om je heen verzamelt die zeggen dat je FANTASTISCH bent, ga je er zelf in geloven. Kijk maar naar Gordon. Fred van Leer. Memphis Depay. Quincy Promes. Patricia Paay. En met stip op 1: mijn BFF Patty Brard. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ze zelden een correctie-gesprekje krijgen van een goede vriend. Die tegen ze zegt: Wat ben je nou aan het doen, mafketel?

Dus ik stel voor dat we geen plaatjes meer kopen van Marco. Dan gaat hij nog één keer net zo openbaar janken als na zijn 1e faillissement. En daarna lekker pizza’s bakken in Alkmaar. Met Leontine in de bediening. Relaxed samen anoniem oud worden. Daar droom je toch van? Of is dat bedrog?

Geintje!

Het bleek deze week weer eens; humor heeft veel gezichten. Ongewild heeft de als humor bedoelde ‘roast’ in de kletsclub Jinek een handje geholpen om het partijtje van Terry Bidet weer wat stemmen te bezorgen. Zo blijkt de fake media toch ook zijn voordelen te hebben.

Ik heb de roast van Martijn Konings gezien en eerlijk is eerlijk: er was niks grappigs aan. Onder de gordel, onacceptabele persoonlijke opmerkingen, grof en onfatsoenlijk. Nog een tikkie erger dan Freek de Oude of Youp. Maar wat een hypocriete reacties kwamen er los. Terry Bidet schoffeert iedereen en alles. Hij  maakt in Coronatijd gevaarlijke moves die de rechtstaat ondermijnen. Dus er zit wel een hele grote klont boter op zijn hoofd om nu gepikeerd te zijn. Maar wel groot gelijk dat hij opstond en weg liep. En Martijn Konings treedt vanaf nu alleen nog maar op in de bedompte achterzaaltjes van treurloze theatertjes in Ootmarsum en Oude Pekela. Mexit.

Ik ga hier geen stemadvies uitbrengen. Je moet lekker zelf weten waar je op stemt. Ik ben zelf geen fan van Bidet, Wilders, Rutte, Hoekstra, Ploumen, K(l)aag, Klaver. Ook in de Christenunie  en SGP heb ik geen geloof. Op ‘50-Plus’ stemmen is natuurlijk nog veel te vroeg. En ‘Lijst Henk Krol’, hét synoniem voor ijdelheid, zal ook geen potten breken. Ik zie wel de humor in van ‘Jezus Leeft’ (nr27), ‘DE FEESTPARTIJ’ (nr32) of ‘Blanco lijst met als eerste kandidaat Zeven, A.J.L.B.’ (nr 30). Ik heb best sympathie voor de ‘Partij voor de Dieren’, maar die (lijsttr)ekster wil dierentuinen sluiten terwijl haar achternaam Ouwehand is. Hoe dan????

Maar terug naar het onderwerp. Voor mij is veel toegestaan, op discriminatie na. Dat wil niet zeggen dat ik overal om kan lachen. Ik vind grappen over ziektes of ongelukken niet leuk. En grappen over het miljardje schuld van FC Barcelona zijn ook zóóó makkelijk. Zoek maar eens een oplossing als je € 420 miljoen hebt uitgegeven voor Dembele, Coutinho en Griezmann en ze raken geen Spaanse pepernoot. En je ook nog elk maand € 3 miljoen salaris aan die kneuzen moet overmaken. Daar is toch niks grappigs aan? De nieuwe president Laporta gaat obligaties uitgeven, waarmee je dan een stukje nieuw stadion en een stukje oude schuld financiert. Ik denk dat ik al mijn spaargeld inzet op deze briljante investering. Weet alleen niet of Marion er ook zo over denkt…..

Humor is per cultuur verschillend. In mijn woonland Duitsland moet je diep graven om een kluitje humor te vinden. Laatst maakte de Duitse cabaretier Martin Schneider in Corona-tijd een tour langs bejaardentehuizen. Het hele zaaltje stond, keurig op 2 meter afstand, vol met rollators, rolstoelen, schuifkrukken en looprekjes. Hij begon sterk: “sind wir Allen da?”.  In koor klonk het krakerig: “JA”. Het antwoord van Martin was verbijsterend: “aber nicht mehr lange!” .De drie seconden doodse stilte leken wel een eeuwigheid,  maar daarna barstte de hele zaal minutenlang in lachen uit. En ik ook.

In Spanje zijn er veel moppen over het macho-gedrag van mannen. Machos die opschepperig aan de bar praten over hun viriliteit, terwijl alle matties in de bar weten dat zijn vrouw achter zijn rug om vreemd gaat. Je zegt dan: “Pablo lleva los cuernos”(Pablo heeft de horens op). Er hoort ook een gebaar bij: met je twee wijsvingers boven je oren aan de zijkant van je hoofd een knippende beweging maken. (er zijn nu lezers die het uit proberen haha). Het bijpassende scheldwoord cabrón (bastaard) komt van cabra (bok/geit) en kun je beter niet gebruiken als je wordt aan gehouden door de Guardia Civíl. Die zien daar de humor niet van in. Weet ik uit ervaring…

Voor mannen van mijn leeftijd is vaak het leukste momentje van de dag in de auto om 16.10 uur luisteren naar de moppen van Somertijd op radio 10. Ze zijn allemaal in de categorie “komt een man bij de dokter”. Zoals dit raadsel van de week: in welk sprookje met in de hoofdrol een prinses heeft de prins geen Happy End? Het antwoord: …. Doorn Doosje.

Misschien valt er woensdag na de verkiezingen van alles te lachen. Krijgen we een humorvolle regering die Corona verplaatst naar het hoekje seizoen griepje. Bleek het toch een grap. Veel wijsheid allemaal woensdag.

Kabinet Zombie 1

Ik heb groot nieuws. Een serieuze primeur, exclusief voor jullie. Eentje in de categorie: “’die zag ik niet aankomen”. En vanaf vandaag zijn jullie onderdeel van het toekomstige succes; jullie worden mijn achterban, mijn klankbord, mijn volgers, mijn discipelen: ik heb ‘ons’ ingeschreven als 42e partij voor de Tweede kamer verkiezing van maart 2021: ONS1-0.

Ik heb me hier altijd minachtend uitgelaten over de Nederlandse politiek, zonder enige ambitie om actief deel te nemen. Maar niemand wil straks de opvolger worden van onze nationale brokkenpiloot Hugo de Jonge als Minister. Te groot afbreukrisico, teveel tricky dossiers, geen privéleven, constant bedreigingen en intimidaties. Toch heb ik in mijn vriendenkring genoeg kandidaten om zelfs dit soort rotbanen in te vullen. Omdat ze het niet durven te weigeren als ik het vraag. Het is wel een beetje de Mexicaanse methode, maar ik weet dingen die beter niet openbaar worden en dus gedwongen loyaliteit opleveren.

Ons politieke clubje gaat ONS1-0 heten. ONS staat voor Onafhankelijk Nieuw Samen. 1(één) = Écht Éerlijk Normaal; dus geen bullshit of duikgedrag, maar zeggen waar het op staat. En de 0 staat voor het aantal doelpunten van Umtiti bij FC Barcelona de afgelopen 3 seizoenen. Of het aantal zetels voor flapdrol Henk Krol bij de aanstaande verkiezingen. ONS is ook een eerbetoon aan vriendje Ramon, die ooit een clubje oprichtte met die naam.

Ik heb alvast uit mijn vriendenkring een puik kabinet samengesteld. Zelf zal ik onder het pseudoniem Frank Zombie de tent aansturen. Wel vanuit Duitsland of Spanje, want het Nederlandse Torentje heb ik onderverhuurd aan Peter R. de Vries, op voorwaarde dat hij de eerste 6 jaar zich nergens meer bemoeit. Het gehele Ministeriële Secretariaat en de Persvoorlichting staat onder leiding van Marion, dus lekken (van informatie hè) is verboden. Je moet ook altijd eerst een perfect lijstje aanleveren, anders maak je geen kans op een interview. Alle klaplopers en gelukzoekers worden rigoureus door haar kaltgestellt. Ze ruikt ze al op 100 km.

Vriendje Gerard en zoon Bob worden parttime-Ministers van Feestzaken. Primaire taak is het land weer in de kroegen, restaurants, theaters en op de festivals te krijgen. Hun secondant wordt mijn petekind Thijs Baas, gespecialiseerd in Carnavelske zaken. Buitenlandse zaken komt onder de hoede van amigo Robert, waarbij vooral intense banden met Zuid-Amerika en heel Azië een hoge prioriteit krijgen. Ik heb vertrouwen in zijn heel persoonlijke aanpak en verwacht regelmatig mee te moeten op handelsmissies.

Natuurlijk komt maatje Gaico op Financiën. Een beetje creatief boekhouden mag, maar aan het eind van het jaar moet het wel in balans zijn. Sociale Zaken wordt een trio-baan voor mijn zussen; het wordt een perfecte mix tussen intuïtief(Kaat), duidelijk(Maaike) en eerlijk (Pieternel). Het zal even schrikken worden voor Nederland, maar het Standaard Basisinkomen wordt de eerste stap naar een nieuw sociaal stelsel.

De Ministeries van Economische zaken (EZ) Landbouw (LNV), Infrastructuur (I&W) worden samengevoegd met Welzijn en Sport onder één nieuwe naam: Ministerie van de Gezonde Toekomst. Prima als er op elk onderdeel slimme specialisten zitten, maar er komt telkens 1 eindoordeel: wat is het beste oplossing voor een gezonde toekomst. Ik geef één voorbeeld waar ik me deze week suf aan heb geërgerd: een plan voor 70 windmolens in Gelderland gaat niet door omdat in het plaatsings-gebied maar 94 broedpaartjes van de wespendief leven i.p.v. minimaal 100. De wespendief is een soort valk, die hier zomers komt wippen, eieren leggen en wespen eten. Als het te koud wordt, pleit ie hem naar Afrika om te overwinteren. Voor zo’n schijtlijster passen wij straks ons beleid niet meer aan.

Ministerie van Onderwijs lijkt me een leuk deelklusje voor Mariska en Dunja , Defensie gaat naar schoonzoon Flip, vriendje Alex doet Algemene Zaken (jaren ervaring met AZ) en het nieuwe Ministerie van vrolijke Social Media komt onder Lenny. Justitie & Veiligheid lijkt me echt iets voor de hele familie van Roekel.

Het hete hangijzer blijft Volksgezondheid. Iets voor Ruud S.? Het mag en moet anders, niet zo bangig. Wil je niet vaccineren? Prima, maar dan verplicht vakantie in Drenthe. Ook een gedegen plan voor de lange termijn, om het volgende virus (Lovit-24) voor te zijn.

Ik reken op een zeteltje of 60 en rochel elke keer wel wat steun links of rechts om een meerderheid te krijgen voor plannen en wetten. Wie doet er mee met ONS1-0?

Spijt!

Ik had vorige week het laatste woord van mijn column over de avondklok nog niet getypt, of de eerste rellen begonnen. Ik had een beetje heftigheid wel verwacht, maar zag in de loop van de dag en avond bizarre beelden, die de hele wereld overgingen. Vallen we als klein landje toch weer op!

Op zondag en maandag werden op Telegram, Whatsapp, Parler en Snapchat plannen gemaakt, groepjes gevormd en doelen bepaald: “we pakken de Jumbo, de Mediamarkt gaat eraan, we jatten alle dr. Martin schoenen, ruiten eruit in de Visstraat”. En inderdaad, maandag werd een dag om nooit te vergeten. 99% van de Nederlanders zat verbijsterd te kijken wat die andere 1% bezielde. ‘Relschoppers, tuig, hooligans, randdebielen, aso’s, criminelen!’

Dinsdag ontwaakte ons land een beetje uit de boze droom en werd alles rustiger. De 25 talkshows begonnen aan de analyses, onder leiding van de immer aanwezige Peter R. de Vries. Als er volgende maand uit een onderzoek blijkt dat het gebruik van vaginale anti-schimmelpillen slecht is voor je neusharen, zal Petertje daar een glasheldere, nasale analyse op loslaten: ‘jââ, ik heb altijd âl gepleit voor biologische vingerkruidolie i.p.v. die pillen, wânt dân wordt de penetratiegraad minder belâstend uitgevoerd.”

In rap tempo werden er grote groepen mannen (leeftijd 13 tot 55 jaar) opgepakt. Want behalve een klein groepje strak geleide en ongrijpbare organisatoren (hoodies en bivakmuts op) stond de rest van de stumpers prachtig op de foto’s. Gelukkig hebben we wat geleerd van de Chinezen en de Russen: alles op beeld vastleggen en twee dagen later thuis aanbellen: “ga je lekker mee?”.

Vorige week mopperde ik nog op het zeurderige karakter van ons medelanders. Want alle vrijheid wordt afgenomen, de overheid is een dictatuur, de avondklok lijkt op oorlog, we mogen niks meer. Maar al deze opgepakte jongens en mannen bleken helemaal niet zo stoer. Voor de rechter smolt hun agressie als sneeuw voor de zon. Het werden huilerige jankers. Ze hadden het niet zo bedoeld, zich mee laten slepen, waren geestelijk aan het eind van hun Latijn na zo’n lange tijd, per ongeluk wat losse klinkers verplaatst, met hun schouder tegen een winkelruit gevallen en alleen wat primaire levensbehoeftes geleend uit de Jumbo voor hun behoeftige kroost. Echt waar!

Onze rechters doen wat wij hopen: minder medelijden tonen. Er worden voor Nederlandse begrippen best stevige straffen uitgedeeld, die wij nog nooit voor dit soort vergrijpen hebben gegeven. Gesteund door het goede voorwerk van de politie gingen deze relgasten aan de schandpaal. 90 dagen cel voor Bryan H. voor zijn bijdrage op het museumplein (saillant detail: H. heeft een IQ van 57, net zoveel als Gordon). Vier maanden (2 voorwaardelijk) voor opruiing voor Bert S. uit Bavel. Het lijkt niet veel, maar zo’n dom geintje betekent een strafblad en iedereen weet nu wie je bent.

De beroemdste relschopper is de man van de karatetrap naar de ME op het museum, Pim de V. De 36-jarige vader van 3 kinderen had mazzel, omdat zware mishandeling niet meetelde; zijn trap kwam op het schild van de agent terecht. Het was “een impulsieve handeling, hij was gefrustreerd en handelde in een vlaag van verstandverbijstering”. Zijn vrouw was chronisch vermoeid, hij was nu bang om zijn baan als vrachtwagenchauffeur kwijt te raken en het was zwaar thuis nu de kids niet naar school konden. Ik dacht maar aan twee dingen:
1. Is de Raad van de  Kinderbescherming al ingeschakeld? En 2. Hoe reageert deze tijdbom als iemand per ongeluk zijn truck afsnijdt?

En zo werd deze Pim voor mij hét symbool van die andere treurige Nederlandse karaktereigenschap: duikgedrag. Niet nagedacht, fout gemaakt en dan: “sorry, ik zal het niet meer doen! Het spijt me, het was niet zo bedoeld! Excuses, maar ik was niet de enige”. Ik snap best dat jonge gastjes, maanden opgesloten, hun puberale brein niet meer onder controle hebben en sensatie zoeken. Been there, done that. Niet goed te praten, maar wel van alle tijden en alle klassen. Hoort een beetje bij opgroeien en volwassen worden. Maar boven de 20 geldt: naming and shaming.

Als je naar de foto hieronder kijkt, zie je alle rel-typetjes staan: het pubertje, de hooligan, de sensatiezoeker, de kortzichtige 50+ en een soort Pim: niet nagedacht en goed in beeld. En dan achteraf spijt. Looser.