Egootjes

Er zijn weken dat ik op zaterdag nog panisch zoek naar een strohalm om mijn column te koppelen. Maar soms struikel ik bijkans over alle aanleidingen. Zo onstuimig was deze week. Trump’s gedrag, de implosie van Forum voor Democratie, de terugkeer van Henk Krol, het overlijden van Pelusa Diego Maradona, de verbijsterende verklaringen van de hoofdrolspelers in de toeslagen-affaire.

Als je even achterover leunt en nadenkt, zie je meteen de rode draad. Het gaat alleen maar om macht en ego’s. En niet toevallig, die combinatie levert vaak enge mensen en gevaarlijk gedrag op. Nog een opvallende overeenkomst; het zijn bijna alleen maar mannen. De enige vrouw die deze week ook in het rijtje hoort is Annabel Nanninga van FvD. Maar die toont eigenlijk ernstig verknipt mannengedrag. Ik zal haar nooit de woordkeuze ‘dobbernegers’ over Afrikaanse bootvluchtelingen in 2017 vergeven. En nu vindt ze partijgenoten te rechts. Ze heeft een hele boterberg op haar hoofd.

Ik hoef er niet omheen te draaien, want jullie kennen mijn aversie tegen populisten. Ik heb het uitgekraaid van plezier toen het onnavolgbare gedrag van Terrie Bidet deze week zijn eigen clubje deed imploderen. Steeds lagere peilingen, een app-groepje jongeren met enge gedachten, een leider met narcistisch gedrag en BOEM!!!! Ondanks het afgekondigde vuurwerk-verbod ontplofte er van binnenuit een Cobra 9 in de Fractie van Demagogen. Het werd een soort dagelijks roulette-spel met alleen inzetten op twee opties: rood (Bidet blijft) of zwart (Bidet verdwijnt). Één ding is duidelijk: de ware aard van sommige FvD-ers is boven komen drijven en zal een versplinterd electoraat opleveren. Opgelost!

Brengt mij bij een andere politieke brokkenpiloot en über-narcist. Henkie Krol. Zijn hele leven een spoor van vernieling en bedrog achterlatend, is hij alleen al in 2020 aan zijn derde politieke avontuur toe. Onder het mom van belangenbehartiging voor ouderen declareert hij zich suf, maakt met iedereen ruzie en begint nu met de LHK, de Lijst Henk Krol. Wat een selfkicker moet je zijn om na al die mislukte vrijages met andere partijen, je eigen naam als wapen in de strijd te gooien. Zijn slogan ‘vooruitstrevend conservatief’ is vast verzonnen door een dementerende bejaarde, want het slaat helemaal nergens op. Het is contradictio in terminus, net zoals een vierkante cirkel. Henk heeft geen echte vrienden die hem adviseren zelf met pensioen te gaan. Preventieve ruiming kan zijn voordelen hebben.

Maar al die politieke nitwitten hebben nog geen 1% van de grootsheid van deze week overleden voetbalgod Maradona. De discussie over de beste voetballer aller tijden duurt voort, met Pele, Cruyff, Ronaldo en Messi als meest genoemden. Maar niemand was groter dan Maradona. Hij maakte in zijn eentje laagvlieger Napoli tweemaal kampioen (1989 en 1990) en Argentinië wereldkampioen in 1986. De beelden uit die tijd, zonder VAR, op slechte velden met moorddadige verdedigers zijn legendarisch en deze week vaak herhaald. Maradona betaalde voor zijn roem met verslavingsproblemen, maffiaconnecties en geflirt met foute leiders als Fidel Castro en Hugo Chavez. Maar op het veld was hij weergaloos en beslissend. Messi vertaalde deze week het gevoel van al zijn landgenoten in rouw: ‘Maradona es eterno’ (eeuwig).

Bijna aan het eind van 2020 gaan we ook afscheid nemen van een paar enge ego’s. Trump zit in de ene laatste fase van kinder-rouwverwerking en begint stampvoetend en twitterend te erkennen dat hij verloren heeft. Dat maakt hem gewoon een loser, toch? Zou hij misschien mede-populist Terrie Bidet kunnen voorbereiden op diens kansloze herstart?  

Maar laten wij na al deze machtsbeluste politieke ego’s ook even stilstaan bij de veroordeling van Jos Brech, kindermoordenaar uit Limburg. Die de 11-jarige Nicky Verstappen in 1998 verkrachtte en vermoordde. Maar nooit, toen en nu, de ballen had om ervoor te zorgen dat de ouders van Nicky hun onmetelijke verlies konden verwerken door duidelijkheid te geven. Elke menselijkheid verdwijnt bij een misdrijf waarbij weerloze kinderen betrokken zijn. Maar je bent echt van het allerlaagste allooi, een amoebe, als je je juridische rechten gebruikt om de pijn van deze ouders voort te laten duren. Jos B. gaat 12 jaar de cel in. En moet daar elke dag achterom kijken. Hopelijk duurt 12 jaar dan heel lang.

Uiteindelijk derven al deze ego-mannetjes het onderspit. Zo houden we hoop. En voor Maradona geldt: Gracias por todo!

Druk

Het einde van dit waanzinnige jaar komt langzaam in beeld. Black Friday is bijna voorbij, Snikkelkaas en zijn Peper&Zout-Pieten struinen verveeld over met zonnepanelen volgestouwde Vinex-daken, de kerstbomen staan al in rijen van 100 klaar bij Intra-Ikea. Maar we zitten nog steeds in de 2e golf, smachtend naar licht in de tunnel.

In de Duitse kolonie van akela Angela, is er half december al een vaccin beschikbaar voor iedereen die het wil. Ik ga meteen de 1e dag in de rij staan. Ben ook niet bang voor bijwerkingen op korte of lange termijn. Misschien lossen sommige van mijn huidige Corona-tijd bijwerkingen wel juist eerder op: vermoeidheid, werkstress, zware schouders, Vitamine D-gebrek door te weinig buitenzon, verminderde sexdrive, irritatie naar complotdenkers, jojo-gewicht, vloekobsessie, kort lontje en afzwaaiers op hole 3, 6 en 8. Ik vergeet er een paar, maar jullie hebben er verder wel beeld bij.

Maar ik maak me ernstig zorgen over 2021. Want wat gaat het worden? Gaan we weer zoveel mogelijk terug naar normaal? Of zijn we blijvend veranderd? Mogen we weer als haringen in de vliegbussen van Ryanair? Gaat Revolution in Lloret weer open en is Pinkpop weer een zekerheidje? Gaan 45.000 mafketels de 4-daagse lopen en barst Nijmegen dan weer een week uit zijn voegen?

Eerlijk gezegd zie ik er tegen op. Ik wil zoveel inhalen dat ik er nu al moe van word. Het terras in Duitsland is nog niet af, de serrevloer moet nog in de lak, mijn Papi-buitenbar in Maçanet staat al twee jaar op het verlanglijstje, alle houten balkonbalken moeten nu echt vervangen worden voordat iemand er een keertje doorheen valt, het gedeelte rond het zwembad kan niet nog een jaar verder met dat hemeltergende kunstgras.

En daarnaast heb ik met compagnon Marcel ook een paar winkeltjes te runnen. Want de zakelijke wereld is blijvend veranderd. Het is bizar om te lezen dat er nu maandelijks een lager dan normaal aantal faillissementen wordt uitgesproken. Omdat minder gezonde bedrijven door de overheidssteun in leven worden gehouden, maar alsnog gaan omvallen als de steunmaatregelen volgend jaar stoppen. Een soort uitstel van executie. Voor andere bedrijven, zoals het onze, misschien juist wel extra kansen. Maar het enige wat zeker is, is dat er niets zeker is. Snel schakelen, flexibel en creatief zijn, scherp zijn op je cash flow; het worden allemaal onderdelen van het nieuwe zaken doen in 2021.

Hebben we trouwens enig idee wat er in 2021 allemaal ingehaald moet worden op sportgebied? Gaan de Olympische Spelen van Tokyo volgend jaar plaatsvinden? Doen we de finale van de Champions League tegelijkertijd met EK Voetbal en de Nations League in drie weken? Gaan we Wimbledon en Roland Garros twee keer doen? Komt Verstappen Zoetemelkje spelen in Zandvoort? Ik zal als een bezetene de aankomende maanden alle Netflix-series moeten afronden, want vanaf juni wordt het 24/7 alleen maar sport op TV. Ik moet Marion nog wel even voorbereiden dat Chateau Kwijland geen tijdslot krijgt aankomende zomer. We hebben de afspraak dat ik tijdens het strijken mag bepalen wat er op TV komt. Dat wordt één blousje per avond….

We smachten ook naar Spanje en verre reizen. Peru en Bolivia is alweer 2 ½  jaar geleden, Cambodja en Maleisië hebben we dit jaar moeten cancellen. Gelukkig al wel van die Blauwe Zwaan het geld teruggekregen en dat was na 9 maanden zeuren een meevaller. Het ziet er naar uit dat Marion aankomende zomer het crisismanagement van LCH inruilt voor het operationele reilen en zeilen van Can Rosamar. Het is een rotbaan, maar iemand moet het doen….Het duurt gelukkig maar een maandje of zes…

Ben ook wel benieuwd wat jullie allemaal van plan zijn in 2021. Staan de skilatten klaar voor Gerlos in de krokusvakantie? Is de aanbetaling gedaan voor de safari-tent op camping Cala Gogó in Playa d’Aro? Is New York geboekt voor een stedentrip? Ga je gevaccineerd alle festivals af in Europa? Ik zag gisteren een foto van een rugby-game in Australië met 52.000 toeschouwers zonder mondkapjes. Hoe dan??????

Ik zou het leuk vinden om te weten wat jullie het meest gemist hebben in 2020. Dus een keertje niet alleen gluren bij de buren, maar ook een comment achterlaten. Het zou mijn zondag opfleuren. Make my day!

Darren England

Boos

Iedereen is boos in de wereld. Op elkaar, op Covid-19, op God, op de machthebbers, op de buren. Het wordt tijd dat ik me daar eens bij aansluit. En eerlijk ga ik vertellen op wie ik allemaal boos ben. Misschien lucht het op..

Ik zal voorspelbaar beginnen. Beetje gemakzuchtig om jullie aandacht vast te houden, maar boosheid heiligt alle middelen. Ik ben boos op Gordon. Dat aandachtsgeile gedrocht, dat net als het Corona-virus een 2e golf veroorzaakt. Na zijn mislukte nepbruiloft eind 2017 kondigde hij aan zijn zangcarrière te beëindigen. De vlag ging uit, de champagne open, ik zag krokussen al bloeien in onze achtertuin en was iedereen dankbaar die had meegeholpen de stembanden van deze kwal tot zwijgen te brengen. Dat hij af en toe nog in RTL Boulevard zou verschijnen, was prima. Kijk ik toch nooit naar. Nikki Plessen (blablabla, chocoladevla), Peter R. de Vries (nou ehhhh, ik vind dat ik overal verstand van heb, ik), MILF Fridge Maasland; wat een kansloze verzameling wauwelaars.

Maar deze week was Gekko Gordon ineens OVERAL te horen, om zijn nieuwe plaatje te pluggen. Zelden zo’n slecht nummer gehoord, ik denk dat vriendje en connaisseur Gerard gillend over zijn gazon rende. En tegelijkertijd kwam Gordon’s hele jankverhaal erbij: hoe zwaar 2020 wel niet was geweest: zijn verslaving (ja dûh, al 30 jaar), zijn positieve Corona-uitslag (de mildste variant) en de overval in zijn eigen huis. Dat laatste gun je echt niemand. Maar om het zo uit te melken om wat singeltjes te verpatsen, past wel bij zijn <ME-MYSELF AND I>-gedrag. Engerd..

Natuurlijk was ik ook een beetje boos op Donald Trump. Maar zeker niet verbaasd over zijn gedrag als slechte verliezer, die iedereen de schuld geeft. Dat doet hij al 4 jaar. Zelfs FOX News, al die jaren zijn persoonlijke spreekbuis, draait de microfoon dicht als Donnie weer begint te blaten als een verongelijkt kind. Maar in een democratische maatschappij laat Trump glashelder zien waarom wij populisten moeten wantrouwen: ze manipuleren alles om aan de macht te komen én te blijven. Voor de zekerheid hier het bekende rijtje: Bolsonaro, Boris Johnson, Erdogan, Orbán. En oh ja, Thierry Baudet.

En weet je op wie ik ook echt boos ben? Pedojagers. Vooropgesteld, er is niets erger dan (gedwongen) seks met minderjarigen. Lager kun je niet gaan, zieker kun je niet worden. Maar we hebben in Nederland een rechtstaat, gebaseerd op Trias Politica: met een wetgevende macht (de politiek), een rechterlijke macht (de rechters) en een uitvoerende macht (de politie). Daar kun je van alles van vinden (“er wordt te laag gestraft”, “ze doen niks”, “ze zijn corrupt”), maar dat betekent niet dat je het recht in eigen hand kan nemen. Dat deden we eeuwen geleden. Waren er 3 mensen ziek in het dorp? > dat kwam dan door die rode heks> hup op de brandstapel! Ook konden vorsten zonder reden of rechtspraak mensen (laten) vermoorden.

Maar wat doen al die stoere droeftoeters die (vooral nu in Corona-tijd) zichzelf tot de “beschermers van de jeugd” benoemen? Ze maken elke kans om iemand echt te pakken kansloos. Want in 9 van de 10 gevallen leidt het “eigen rechtertje spelen” tot vrijspraak van een misschien gevaarlijk iemand. Uitlokken, jezelf voordoen als minderjarige om een afspraak te krijgen, iemand aframmelen: elke advocaat maakt er gehakt van en elke rechter verliest alle mogelijkheden tot veroordelen. ‘Ja maar Frank, de politie doet toch niets?’ Dat doen ze wel in 80% van de gevallen, alleen blijkt het soms niet haalbaar of waar. Geen idee of die vermoorde man in Arnhem fout zat. Maar die jonge gasten die hem hebben doodgeschopt hebben de grootste fout in hun nog jonge leven gemaakt. Opgefokt door de stoere verhalen van “collega-pedojagers.” Voor het leven getekend.

Er is maar een dun lijntje tussen beschaving en vergelding. We moeten geen draconische maatregelen nemen, omdat er kleine aantallen gekken rondlopen en terroriseren. Je kunt niet alle risico’s uitsluiten anno 2020. Je hebt cartoon-haters die hoofden afhakken in Frankrijk en je hebt een extremist als Brevnik die 77 jonge socialisten vermoordt in Noorwegen.

En daar zit het gevaar van boos zijn: het slaat vaak om in haat en geweld. Laten we sociaal zijn en niet boos. Gordon, wat zing je goed!


:“Houston, we have another problem”

Voor een beetje aandacht kan het geen kwaad om in een column te melden dat je het Corona-virus te pakken hebt. Een warme deken van medeleven, belangstelling en nieuwsgierigheid rolde over ons heen de afgelopen week. Vanaf gisteren zijn we bijna helemaal hersteld, mogen we ook weer uit quarantaine en moeten we alleen nog van de vermoeidheid af. Dat laatste blijkt wat langer te blijven hangen, dus het excuus om als Al Bundy op de bank te blijven hangen is (eindelijk) gevonden.

Natuurlijk stond bijna de hele week in het teken van de Amerikaanse verkiezingen. Als je veel thuis bent, in de namiddag uitgeblust op de bank beland, kun je al zappend uren bezig zijn met CNN, Fox News en NBC. En dan blijf je je verbazen over dat ongelooflijke circus. Het blijft vooral bizar om de interviews met de All American People te horen: het gaat echt om meningen die wij in Nederland alleen van de Gele Hesjes kennen: dictatuur van de overheid, communistische dreiging van Biden, fraude, complot, pedo-netwerk, enz. enz. Er zijn heel veel wappies in the USA.

Gistermiddag werd dan eindelijk de call gemaakt dat Biden de winnaar is. En natuurlijk was het niet te verwachten dat Trump zou doen wat 45 presidenten vóór hem wel hebben gedaan: de winnaar feliciteren. Donnie is boos, ging een potje golfen en laat een peloton advocaten allerlei rechtszaken voorbereiden die door zijn eigen staf als kansloos worden beschouwd. Want hoe je het ook bekijkt en hoe close alles ook bij elkaar zit; er is nauwelijks gefraudeerd en nooit genoeg om de uitslag te veranderen. Het is exit Trump, alleen de vraag is of hij eruit wordt gedragen of zelf vertrekt.

Ik ben razend nieuwsgierig hoe het dan verder gaat met Donnie en zal mijn fantasieën met jullie delen.

20 Januari 2021: Biden wordt geïnaugureerd, Trump staat te golfen in Mar Lago. Alle rechtszaken zijn op niets uitgelopen, maar de diehard Trump fans blijven demonstreren tegen “The Great Fraud”, met wapengekletter en aanvallen op de politie. Biden roept op tot rust, Trump twittert samen met zijn zoon dat het gevecht pas net is begonnen. En zegt tegen zijn Proud Boys: stand-by for orders.

1 maart 2021: The Supreme Court verklaart na meerdere aanslagen the Proud Boys tot een terroristische organisatie en het leger begint met ontwapenen. Ondertussen is Melanie al maanden zoek. Niet meer gezien in New York en ook niet Mar Lago. Geruchten gaan dat ze wil scheiden.

1 juli 2021: CNN laat een video zien waarin Melanie op Jamaica wordt ‘genomen’ door de kleinzoon van Bob Marley, met een joint in haar hand. Na een paar dagen komt Rudy Giuliani, de ouwe trouwe privé-advocaat, met een scheidingsverzoek van Melanie. Voor elk jaar slecht huwelijk zonder seks vraagt ze € 100 miljoen. Een snelle rekensom komt uit op meer dan € 1,5 miljard.

1 oktober 2021: Der Deutsche Bank en de Sovjet-Bank trekken alle leningen aan Donald Trump in, na een vrije val in waarde van al zijn onroerend goed. Jeff Bezos doet een proforma bod om Trump een oor aan te naaien en krijgt alles in handen. Donald vertrekt naar Schotland, want het Supreme Court heeft alle lopende rechtzaken tegen Trump rechtsgeldig verklaart. De FBI zendt een arrestatiebevel uit. Trump vlucht naar de Filipijnen met een vlucht van low cost carrier Air Asia.

1 januari 2023: de Republikeinse Partij stelt Ivana Trump voor als nieuwe president-kandidaat. Binnen 24 uur laat Fox News een poll zien dat nog maar 10% van de Amerikanen op the Republicans willen stemmen. Ivana haakt meteen af, Donald twittert woest vanuit de Filipijnen over een haatcampagne. Melanie heeft haar oude beroep weer opgepakt en verdient goud met haar website MILFS in Jamaica.

1 juni 2023: Barack Obama bedenkt de campagne #bringhimhome en vraagt Joe Biden om gratie te verlenen aan de bij verstek veroordeelde Trump. Hij wordt opgehaald met the Airforce One en landt op JFK airport. De hele wereld kijkt gespannen toe. In een versleten vieze jogging broek komt Trump de trap af. Zijn hoodie waait af. Hij is kaal. Hij huilt en valt in de armen van Obama. Zijn familie en oude vrienden zijn in geen velden of wegen te zien.

:“Houston, we have a problem..”

En toen waren we de Sjaak. We zitten in onze geïsoleerde Duitse bunker te wachten op betere tijden. Want dinsdag jl. zijn wij allebei positief getest op Corona. Hausquarantaine bis Sonntag den 8. November…. Gemütlich zusammen…..

Ergens begin vorige week heb ik Corona opgelopen, waarschijnlijk op een cateringlocatie. Eerst niets van gemerkt, vorig weekend grieperig gevoel en 4 dagen op de logeerkamer gebivakkeerd om Marion niet wakker te houden. Maar dinsdagmorgen gingen alle alarmbellen af. Van de 4 dames op de betreffende cateringlocatie bleken er twee positief. Ook de andere dames (beide negatief) naar huis gestuurd. Overal medewerkers vandaan getrokken om de locatie te kunnen openen en ondertussen alle mensen gebeld die ik in de 6 dagen ervoor zakelijk had gezien.

Negen mensen laten testen, negen negatief. Helaas gisteren toch een onverwacht laat geval in de privésfeer die wellicht via mij is besmet. De cowboy-sneltesten hebben dinsdag en woensdag goede business gedaan. Met prijzen variërend van € 65,= tot € 139,= was ik € 830,= kwijt om een stukje zekerheid op de werkvloer te kunnen regelen. Maar voorkomen is beter dan genezen. Het wordt zakelijk toch een uitdaging als onze medewerkers door besmetting een bierbrouwerij, een distributiecentrum of een Europese logistieke hub stilleggen….

Voor Marion is het ook a tough cookie. In haar werkomgeving geldt zero tolerance en dus gingen ze daar dinsdagmiddag, na mijn telefoontje dat ik positief getest was, in recordtempo mensen testen en naar huis. Tot nu toe lijkt de schade op haar werk mee te vallen, maar nog niet alle resultaten zijn binnen. In zo’n geval hoop je maar één ding: dat je geen superspreader bent.
Het thuiswerken is voor ons niet zo’n probleem; dat deden we al veel, ook voor Corona. Alleen moeten we nu onderling overleggen wie er op welk tijdstip in een video-call gaat, om irritante achtergrondgeluiden te vermijden.

Hoe Ik me voel? Het verschilt per dag, maar gemiddeld genomen kloten. Marion kijkt met lede ogen toe wat er bij mij gebeurt, zij loopt een paar dagen achter op mij..
De eerste dagen een compleet kapotte thermostaat, waardoor je het steenkoud hebt of in de Sahara vertoeft. Ook zware hoofdpijn en overal bijtende spierpijn. Maar de laatste dagen is het vooral voor beiden een onwaarschijnlijke vermoeidheid; we slapen 15 uur per dag en in de wakkere uren lijk ik het meest op Michael Jackson in Thriller; holle ogen, slowmotion-bewegingen en na elke inspanning weer terug naar de bank. Om te slapen. Het is onmogelijk om er niet aan toe te geven. En dat hoesten is ook irritant en pijnlijk.

Organisatorisch hebben we geen klagen. Anne-Roos heeft vrijdag een voorraad verse producten bij de voordeur gezet. En Marion’s hamsterwoede heeft eindelijk een voordeel: tot 2021 komen we niks tekort. Alleen niets smaakt. De witte wijn lijkt wasverzachter, mandarijntjes proeven als uitgekauwd plastic, de boerenkool gister leek het meest op een bedorven Halloween-kotsplakkaat. Maar dat geeft wel een onverwachts voordeel: die 4 kilo wegende Adidas-voetbal in mijn buik is spoorloos verdwenen. Weg. Opgelost. Kijken of ik voortaan met een golfballetje afkan. Zou een meevallertje zijn..

Nu het weekend is aangebroken en er niet gewerkt wordt, kunnen we toegeven aan het totale gebrek aan energie. Ik heb zaterdagmiddag 3 KeukenKampioen-wedstrijden met een half oog gezien, telkens in slaap vallend. Alle drie 0-0. Tenenkrommend voetbal. Onder gezonde omstandigheden had ik zo nog een potje mee kunnen ballen met Excelsior, Helmond Sport, den Bosch of Roda JC. Er is gekozen om betaald voetbal als vermaak nog toe te laten, maar dit is verschrikkelijk. Geen wonder dat het buitenland ons uitlacht, ook naar die 0-13 van Ajax. Mijn koppijn meldde zich spontaan weer.

Kortom, we gaan hier prima doorheen komen. Qua gezondheid. Ben benieuwd of in de 2e week samen thuis werken ook de onderlinge verhoudingen net zo harmonieus blijven. Ik ben nogal een opgewonden standje, met veel herrie en lawaai. Dat viel de eerste week best mee, maar als de energie terugkomt, is de kans groot dat ik in het tuinhuisje beland. Net als het legendarische typetje Walter de Rochebrune van Koot en de Bie (“en ik kom NIET!”). Valt er dan helemaal niets te genieten? Nee!

Ik heb er zaterdag 10 uur over gedaan om deze column te schrijven, terwijl het niet meer dan een treurige opsomming is geworden van een onhandig akkefietje. Tuurlijk moeten we Corona serieus nemen en meewerken aan GGD-kontaktonderzoek etc. Maar wij hebben het dadelijk gehad en zijn dan beiden een tijdje immuun.
Dus dan ben je weer welkom. Als je mag reizen…

Leve de Koning!

Zondag keek ik verbaasd naar de positieve reacties op mijn column. Hij denderde zomaar de top-10 binnen, terwijl ik mezelf gereed maakte voor gedwongen opname i.v.m. de depressieve ondertoon. Maar ineens was er van alles te genieten. Onze Koninklijke Horkheid moest met een lijnvluchtje van de Kronkelige Landelijke Megaprofiteur halsoverkop terug. De huisgemaakte tzatziki van Maxima zat in een Tupperware bakje in de Louis Vutton handtas, het chagrijn was van hun hoofden af te lezen.

Inwendig maakte ik een vreugdedansje. Elke misstap van het Huis van Oranje wordt door mij met gejuich ontvangen. Want de enige manier om van deze al eeuwen durende poppenkast af te komen, is implosie: van binnenuit opblazen. Zelfs de meest kritiekloze monarchisten beseften dat er een gure herfststorm ging waaien. Dat Wilhelmina sympathiseerde met antidemocratisch gedachtegoed, Bernard omkocht voor eigen belang en Juliana kletste met elke boom in de tuin van Paleis het Loo bracht de monarchie niet aan het wankelen. Maar opzichtig schijt hebben aan de regels waar het gepeupel veel last van heeft, is a different cookie. Zeker anno 2020, waarin iedereen een kort lontje heeft.

Van mij mag Lex elke dag naar Griekenland vliegen. Moet ie lekker zelf weten, als het officieel mag. Maar wel op eigen kosten, met een gehuurd of zelf gekocht vliegtuig. De Oranjes hebben prima kunnen sparen de laatste 300 jaar op staatskosten en dat mogen ze allemaal houden en naar eigen inzicht uitgeven of verbrassen. I don’t give a shit. Ik snap best dat ze af en toe willen ontsnappen aan het keurslijf van lintjes knippen, ganssteken, zaklopen en optredens van de lokale Josti-band. Maar ik weet wel een oplossing: gewoon kappen met die onzinnige folklore. Zeker nu Koningsdag tot 2028 niet door kan gaan i.v.m. Corona. Een prachtig moment om dit geërfde toneelstukje stop te zetten.

Je raad het al, ik ben geen fan van het Koningshuis. Ik ben niet zozeer een fanatieke Republikein, maar vooral een overtuigd Democraat. En daar wringt de schoen, want een niet democratisch gekozen hoofdrolspeler past niet in dat plaatje. Het concept is een Middeleeuws, toen het voetvolk nog onderdanig door de knieën ging als de tirannieke vorst op zijn knol voorbij kwam. En altijd, toen en nu, hebben koningshuizen zich wereldwijd misdragen. Gestolen, verduisterd, misbruikt, omgekocht.

Casanova Juan Carlos van Spanje heeft met 5000 vrouwen geslapen en €60 miljoen achterover gedrukt, mafkeeskoning Vajiralongkorn van Thailand benoemde zijn poedel tot luchtmaarschalk, het saaie Belgische Koningshuis heeft de handen vol aan buitenechtelijke kinderen en ik denk dat die viespeuk Andrew ook binnenkort op de grillplaat gaat voor gerommel met jonge meisjes. En waarom? Omdat ze allemaal geen flauw idee hebben hoe de normale wereld eruit ziet. Ze zijn wereldvreemd, arrogant, roekeloos en kosten bakken met geld. En nog onschendbaar ook.

Er is een hardnekkige lobby die ons wijsmaakt dat ze ook veel opleveren. Door mee te gaan op handelsmissies, handjes te schudden met Poetin, en hooggeplaatste gasten te ontvangen in het sprookjespaleis zouden ze geld in het laatje brengen. Het is hetzelfde excuus dat ik gebruik om mijn zakelijke golfabonnement te rechtvaardigen, omdat ik zo leuk zaken doe op de golfbaan. Lariekoek natuurlijk, want van mijn wisselvallige golfspel met bijhorend chagrijnig gedrag krijg ik geen extra omzet..

Ik gun Lex, Max en de kids ook een normaal familie-leven. Met zakgeld i.p.v. een bijlage van €1.000.000,=, puberbaantje bij New York Pizza i.p.v. beschermvrouwe van de Staphorster Klederdracht Knotten en lekker freestyle skiën in Argentinië i.p.v. dat verplichte weekje in het tragische Lech. En geloof me, ik ben echt niet jaloers. Max lijkt me best een tof wijf, maar het blijft een opgewonden Latijns standje. Ik weet zeker dat Lex zijn sokken ’s avonds niet op de bank in de huiskamer laat slingeren.

Wat moet er gebeuren om het toneelstukje stop te zetten? Een meerderheid van 67% in de beide kamers. Dat kan makkelijk, want met alle linkse partijen en populisten red je dat. Maar ik ben bang dat het niet lukt. Zelfs de SP accepteerde de tenenkrommende nep-excuses van onze koning. Schijthazen.

Zojuist heeft mijn cluppie aan de broek gehad van Real Madrid, heeft Ajax met 13-0 gewonnen, heeft Spanje de staat van alarm afgekondigd en is Nederland de 10.000 nieuwe besmettingen gepasseerd. What’s next?

De Luxe van saaiheid

En hups, weer een Covid-weekje voorbij. Natuurlijk was de persconferentie dinsdag een hard gelag, vooral voor goedwerkende horecaondernemers. Maar de cijfers liegen niet; we gaan gierend onderuit in Nederland en zijn bijna de Corona-kampioen van Europa. Wel een bedenkelijke titel voor een arrogant land dat vaak anderen de les leest. Misschien een tijdje wat bescheidener zijn is wel op zijn plaats.

Vroeger, toen Corona nog een hip zomerbiertje was met een schijfje limoen erin gefrot, ging ik trouw op zondagmorgen, na het posten van mijn column, de voorgaande week bijwerken en de volgende week voorbereiden. Gaf me altijd rust, ook al klotste er nog veel achterstand tegen de plinten. De laatste maanden doe ik het maar sporadisch, want het adagium is: same shit, different week.

Ik weet dat op zondagavond de eerste Corona-ziekmeldingen binnen gaan komen (“de zus van de neef van mijn broer heeft Corona en die heb ik woensdag gezien en nu hoest ik nogal”), dat er dinsdag een paar opdrachtgevers gaan bellen hoe het nu verder moet.., dat ik donderdag een uurtje of 4 met de ARBO-dienst en het UWV aan het bellen ben i.v.m. de langdurig zieken en dat ik op vrijdag voor de 3e keer een nieuw vervangingsrooster maak voor de week erna. Allemaal hartstikke kopieer- en voorspelbaar.

Ik wil zakelijk niet klagen, want we komen er nog steeds doorheen en de personeels-perikelen zijn er altijd al geweest. Het hoort bij ons vak en ik prijs me gelukkig met het overgrote deel van de medewerkers die meedenken, zich thuis dood vervelen en liever willen werken. Maar het werkt in menig bedrijf hetzelfde als met de aanpak van de Corona-crisis: het is een kleine minderheid die alles verpest. Mensen die geen rekening houden met anderen, alleen maar egocentrisch denken en bij elke gemaakte afspraak een vraagteken zetten of het botweg niet doen. We hebben er best veel van in Nederland.

Mijn grootste gevaar op dit moment is dat alles saai wordt. Voorspelbaar, eentonig, blasé. Ik mis de kick van het onverwachtse, ik mis de uitdaging om iets nieuws of iets anders te doen. Natuurlijk zijn we druk bezig om zakelijk dingen aan te passen om straks zonder overheidssteun nog een fatsoenlijk businessmodel neer te zetten. Dat gaat ook wel lukken, want we zijn nog een jong en flexibel bedrijf met nauwelijks overheadkosten. Maar ik ben in elk bedrijf altijd bezig geweest met groei en nooit met krimp. Met opbouwen in plaats van consolideren.  En als de groei eruit was, ging er meestal een strik omheen of nam ik afscheid. Ik ben niet zo goed in het beheren of op de winkel passen.

Ik besef me ook dat ik eigenlijk niks te klagen hebben. Dat het een soort luxe is om in Corona-tijd je leven als saai te bestempelen. Marion en ik werken allebei veel en verdienen uitstekend, hebben privé lage kosten, zeker nu de twee dochters uitgestudeerd zijn. We zijn wel een beetje uitgeklust in Duitsland en de To-Do list van Rosamar kan prima een jaartje wachten. De afgelopen weken kon ik nog een beetje kwijt mijn ei kwijt met de verkoop van twee auto’s en het zoeken van een jongere PC Hooft-tractor. Maar die staat nu te shinen op de oprit en daarmee is dat tijdverdrijf ook afgerond.

We missen vooral onze weekendjes naar Spanje. Een paar dagen de accu opladen in een andere omgeving, hapje-drankje met vrienden, lunchen op het strand, slenteren door Barcelona. We voelen ons een beetje als die tuinlampjes op zonne-energie van Ikea: als ze geen zonlicht krijgen, laden ze niet genoeg op. Dan schijnen ze lafjes een half uurtje in het donker en gaan ze uit. Zo slepen wij ons door de week, op weg naar vrijdag. Om dan met een afgeladen boodschappenkar aan het weekend te beginnen. Dat bestaat uit potje golfen, beetje koken en I-Padden. Boring…

Nu ik het zo terug lees, word ik er zelf depri van. Saai verhaal, zonder humor, jankerig. Het zijn niet de symptomen van COVID-19, maar die van de ziekte van YOGO-57. Die symptomen worden alleen maar erger. Tenzij je je niet aan de regels houdt. Maar ja, dan komen we niet van Corona af. Dan toch maar weer een saaie week..

Adipeus

Ooit heb ik deze website YOGO genoemd: You Only Get Older. Het was toen vooral bedoeld als grappige tegenhanger van YOLO. Maar dat grappige gaat er wel een beetje af, als je steeds vaker wordt geconfronteerd met de grenzen van je fysieke en geestelijke fitheid. Zelfs zonder Corona (al drie keer negatief getest!) kijk ik ’s avonds als een uitgeputte kasteelheer uit over steeds grotere wallen.

Terwijl ik toch met vlag en wimpel door de uitgebreide medische keuring gekomen ben voor een nieuwe levensverzekering. Afgesloten als veiligheidje voor Marion, mocht ik plotseling omvallen. Echt voorbereid kwam ik niet bij de keuringsarts aan, want ik was de afspraak bijna vergeten en had in de haast ook mijn sportkleding voor de fietstest vergeten. En dus zat ik in overhemd, sokken en onderbroek de hele Alpe d’Huez omhoog te rammen. Ik kreeg ook het plasflesje met moeite vol gedruppeld, want ik was na binnenkomst eerst naar de WC gerend omdat mijn blaas op springen stond. Ik kreeg bijna een liesbreuk van het ge-pers in dat Tupperware-potje .

Maar met de uitslag kan ik prima leven, ook al zijn de slijtagesporen zichtbaar in de grafieken. Het cholesterol zat nog net in het groene vakje tegen het oranje aan te prikken, hartslag en bloeddruk waren prima, fitheid iets boven het gemiddelde, bloed- en urinewaardes normaal. Maar de slotregel van de keuringsarts was: Algemene indruk van cliënt: stevige bouw, stevige benen, wel wat overgewicht maar niet adipeus ook gespierd!. HAHAHAHA!!! Adipeus staat voor overtollig buikvet. Als ik naar beneden kijk, trek in een heel andere conclusie, maar ik ben geen arts hè? En het scheelt een beetje in de maandpremie..

Omdat bij een gespierd lichaam ook een dito kapsel hoort, besloot ik de Duitse dorpskapper weer eens te bezoeken. Tot een half jaartje terug deed de Turkse knipper dat voor € 10,= in tien minuten, maar tijden veranderen. De shampoo-beurt was nieuw en verplicht, terwijl mijn mondkapje zoek raakte in de kappersschort. De jonge Syrische kapper sprak moeizaam Engels en misschien dat het daarom verkeerd uitpakte. Bovenop mijn knar is een soort platform ontstaan waar je champignons kunt kweken. Het lijkt nog het meest op een Japans theehuis met gestucte grijzen zijmuren. En dat voor maar liefst € 17,50!

Je hoeft je overigens geen zorgen te maken of dat Hiroshima-kapsel mijn eigenwaarde aantast. De meeste mannen van mijn leeftijd hebben in dat potje een onuitputtelijke laag zitten. Waar we altijd gebruik van kunnen maken, ook al richt de tand des tijds onherstelbare schade aan. We blijven onszelf woest aantrekkelijk vinden, houden even onze buik in als de omgeving daartoe aanleiding geeft en investeren in fake-onderzoeken waaruit blijkt dat vrouwen een bierbuik aantrekkelijk vinden. Met andere woorden: een biervat in plaats van een six-pack. Zelfs onze nieuwe nationale knuffelbeer Gommers meet zich een hipper kapsel aan en gaat volledig los op zijn nieuwe Instragram-account na wat opbeurende woorden van Famke Louise.

Het is niet eens ijdelheid wat ons mannen drijft, maar een ruime mate van zelfvertrouwen. De vraag ‘hoe vind je dat dit mij staat?’ komt niet eens bij ons op. Laat staan een eerlijk antwoord als het nergens op lijkt. Dat is echt relationele Harikiri, die je nog jaren achtervolgt. Wij kijken niet naar knappere mannen, maar juist naar de lelijkere. En werken daarmee onbewust onze twijfels weg. Een kalende haardos wordt dan een mariniers-look en wallen onder de ogen bakens van levensintensiteit. En een dikke bierbuik is zelden adipeus. Eerder amoureus.    

Heb je trouwens die lelijke Natnekken al herkend op onderstaande foto? Toppertjes ook allemaal, he? Niet één kijkt goed uit zijn ogen. Het zijn 10 van de 13 verdachten die van plan waren de gouverneur van Michigan te ontvoeren en om te brengen. Allemaal zijn ze lid van de Proudboys, die zo lekker opgejut worden door Trump. Met opmerkingen als “Free Michigan” en “Stand Back and Stand By”. Amerika is moreel failliet, ongeacht wie de verkiezingen wint. Laten we hopen dat Biden wint, onverwachts overlijdt aan een tongzoen van Poetin en dan running mate Kamala Harris president wordt. Ze heeft als enige aan de Amerikaanse politieke top Balls and Brains.

Het wordt een naar najaar, want de boel gaat weer verder op slot. Ik verlang naar Spaanse zon…

Troost

Voor mensen met een optimistische kijk op het leven, begon de week bar slecht. Rutte kondigde aan dat de dwangbuis weer moest worden aangetrokken, Biden en Trump maakten elkaar af in een nooit eerder vertoond partijtje bekvechten en de herfst besloot zich bijtijds aan te sluiten bij de misère. Het enige lichtpuntje was misschien het aanstaande einde van Chateau Kwijland. Ik kan in ieder geval niet wachten dat het nichterige toneelspel van die engerd van de TV verdwijnt.

Om mij heen merk ik dat mensen vooral last krijgen van het gebrek aan perspectief. De meeste rationeel denkende mensen snappen wel dat een hernieuwde LockDown wellicht noodzakelijk is om erger te voorkomen, maar het gemis van leuke dingen die het leven kleur geven, begint op te breken. De weekendtrips zijn niet meer geboekt, het verlanglijstje van Netflix is afgewerkt, de tuin staat al in winterstand, alle creatieve kookinspiratie is opgebrand en de winterkleding hangt al keurig op kleur in de kast. En als je allebei uit grote gezinnen komt, is de beperking om maximaal drie mensen thuis uit te nodigen, ook link voor de verhoudingen. Voordat je het weet, zit je in het TV-format Het Familiediner.

En dus gingen Marion en ik gisteren troostkopen. Koopgedrag om weer een gemist weekend naar Spanje te compenseren. Op zoek naar een nieuwe buitenlamp (want het wordt alweer zo vroeg donker..), winterviolen (het woord alleen al..) en een vijverbarrière om die motherfuckende reigers tegen te houden die onze lieve jonge visjes willen prikken aan hun Allah Akhbar-snavel. Ik kan toch niet de hele dag met een luchtbuks vanuit de serre op de loer blijven liggen? Ik heb een stroomdraadje gespannen, precies op de hoogte van de reigers-ballen. Benieuwd hoe dat uitpakt…  

Nijmegen was getroffen door een verkeersinfarct, omdat de Waalbrug weer eens was afgesloten. Door een toeval kwamen we daardoor langs de luxe Horeca-groothandel Hanos. Als je elkaar al wat langer kent, is een zijwaartse blik vaak genoeg om te weten wat er van je wordt verlangd. Via de middenberm en boos toeterende Honda Civics vermijdend kwamen we op het parkeerterrein uit. Likkebaardend kwamen we een half uurtje later naar buiten, met 24 kakelverse Zeeuwse oesters (Fine Claire no3 voor de kenners), een blok verse ganzenlever, twee kreeften en een doos nieuwe Champagneglazen. Troostvoer.

Voordat we eraan konden beginnen, moesten er ook nog waterplantjes gekocht worden om de tere vislijfjes wat meer bescherming tegen die vijverterroristen te bieden. Daarvoor gingen we naar de Intratuin, een soort Ikea voor buiten. Met dezelfde hufterige, verplichte looproute en absurde prijzen voor vooral overbodige tuinmeuk. Maar ook zonder fatsoenlijke waterplanten, want “die komen pas weer over twee weken Meneer.” Op mijn vraag waarom het dan een tuincentrum heette, kreeg ik geen antwoord.

Maar ik wil, hier en nu, een duidelijke waarschuwing geven aan mijn mannelijke lezers: PAS OP! HET IS ALWEER BEGONNEN! ALARM FASE 1! De hele godverlaten Intratuin stond in de steigers om omgebouwd te worden tot één exorbitant KERST-circus. Meer dan de helft van de stellages stonden al vol met de jaarlijkse prullaria aan zingende rendieren, trompetterende engelen, vliegende arrensledes en op het Corona-virus lijkende kerststerren met Gordon-achtige kerstballen. De inkopers van Intratuin hebben 4 maanden geleden gejuicht bij de aankondiging van de 2e golf en hebben meteen massaal China, Taiwan en India leeggekocht. Want ze wisten het 100% zeker: als compensatie voor alle ellende wordt elk huis dit jaar volgestouwd met nutteloze rommel.

Dus zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb: Vanaf de herfstvakantie worden jullie allemaal, met subtiele smoesjes, meegelokt naar prutsparadijzen als Intratuin en Blokker. Om honderden euro’s later de kofferbak vol te douwen met LED-roze kerstballen in Chateau-stijl, een kerstboom van Taiwanees Slingerboshout en een 50 meter-lichtstring die de poolkap nog een meter laat smelten. Die in januari allemaal op zolder komen te liggen. Naast de edities 2005-2019.

Omdat mijn geduld opraakte, gaf ik Marion een luide subtiele hint: “zullen we naar de kassa gaan of wil je nog een blauw luik?”. Ze had i.v.m. een vervelende ingreep één oog potdicht zitten. Om mij heen doken angstige mensen snel in de gangpaden. In no time waren we buiten en konden we op huis aan om onszelf gastronomisch te verwennen. Zo werd het toch een mooi weekend.    

Mattie F.

Sorry dat ik wat aan de late kant ben vanochtend. Ik heb er een klusje bij en dat is vooral veel avond- en nachtwerk. Toch weer even wennen, want de onregelmatige horecajaren liggen alweer decennia achter mij. Tegenwoordig lig ik al op bed voordat Jinek begint.

Ik had het in de drukte niet meegekregen, maar woensdagavond zat ik met mijn meiden te eten en zij gingen helemaal stuk over het optreden van Famke Louis bij Jinek. Ik had die naam wel eens gehoord, maar had geen idee of het een soapsterretje uit GTST, een Jan Smit-zangeresje of een wauwelend fotomodelletje was. Maar Famke bleek een influencer en rapper te zijn met 1 miljoen volgers. Aangezien ik ouwerwets op Smoelenboek zit en niet op Instagram en Tok Tok, had ik nog niets meegekregen van haar belangrijke rol in onze maatschappij.

Mijn meiden lieten haar optreden zien en eerlijk is eerlijk: ik heb zelden iemand zo compleet zien falen als Famke. Ik kreeg er een Karremans-gevoel bij en lag in een deuk over zoveel domheid. Totdat je je realiseert dat ze 1 miljoen fans heeft, die waarschijnlijk kritiekloos haar statements overnemen. Dat had die Gommers wel goed in de gaten, want die bleef als enige aan tafel proberen om haar niet kwijt te raken. Intelligente kerel. Mag van mij premier worden.

Al haar mede-BNers van #ikdoenietmeermee hadden al schijterig hun keutel ingetrokken. Geschrokken van alle commotie kregen ze in de gaten dat ze zich als makke en domme schapen voor het karretje van Raspoetin Willem Engerd van actiegroep Viruswaanzin hadden laten spannen. En dus besloot Famke woensdagavond, 24 uur na haar fatale optreden, een Mea Culpa te plaatsen op Social Media. (https://www.gids.tv/artikel/10598/famke-louise-betuigt-spijt-voor-social-media-actie-en-doet-een-stap-achteruit ). Dat vond ik best knap van het grietje, die moederziel alleen de hele strontkar over zich heen had gekregen. Ook ging ze op zoek naar een bijzonder en inspirerend iemand die haar kan educaten.

Na een nachtje slapen besloot ik donderdag het volgende appje naar Famke te sturen: “Yo mOpp, mattie F. hiero. Helpen met je madezooi en weg bij alle Maffos? BT4Y”  Binnen 1 minuut kreeg ik een reactie: “WTF Bro, ben je Daap of Real? iig ASAP hulp nodig”. Ik heb haar daarna gewoon gebeld, met een telefoon! En uitgelegd dat ik in een totaal andere wereld leef, met een andere realiteit en waarheid. En dat ik ook veel volgers heb, wel 300! En dus prima in staat ben om haar te educaten i.v.m. al mijn ervaring met mijn dochters en 50 vrouwelijke medewerkers. Weliswaar weinig succesvol, maar wel streetwise. Ze ging overstag en gisteren ben ik dus in haar wereld gestapt.

Als je op je 57e denkt alles al een keer meegemaakt te hebben, is het educaten van Famke een louterende ervaring. Haar eerste vraag (‘waar ging het mis?’) gaf de complexiteit al aan. Ze liet me haar Insta-account met alle comments na haar optreden bij Jinek lezen. In haar wereld had ze zich prima geweerd, goed haar punt weten te maken en was ze een heldin. ‘Waarom word ik dan tot mijn enkels afgefakkeld?’, vroeg ze me. Ik legde uit dat als je in Nederland afwijkt van de doorsnee BMM (Blanke Mannen Mening), je op het schavot gaat. Vraag maar aan Akwasi, Halsema, Grapperhaus. Het komt waarschijnlijk, legde ik Famke uit, door onze protestante/calvinistische roots. Alles wat afwijkt wordt in conservatieve kerkkringen als zondig en slecht gezien. Niks tolerant, gewoon hel en verdoemenis, overgoten met een modern sausje hufterigheid.

“En nu?”, vroeg Famke. “Je hebt een goede stap gezet. Eerst stilzitten als je geschoren wordt”, zei mattie F. wijs. Famke zei dat ze altijd geschoren was, maar die opmerking heb ik gezien het leeftijdsverschil maar even genegeerd. Wel vroeg ik of er wat te doen was aan de combinatie van dikke eendenlippen en zuur kijken, omdat dat op TV nogal dombo over kwam. Met een selfie keek ze naar haar eigen reactie en snapte de boodschap. Toch een slimme, straatwijze meid. Ze komt er straks beter uit. En dan gaat haar business-modelletje als influencer weer op volle toeren draaien.

Als je jong bent, doe je soms domme dingen. Dat deden wij ook, lang geleden. Alleen was er geen exposure. Nu word je keihard aangepakt. Het is geen fijne tijd om nu op te groeien.